Η εγκατάσταση καμερών ασφαλείας στις πολυκατοικίες αποτελεί πλέον συχνή πρακτική, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου καταγράφονται κρούσματα διαρρήξεων, βανδαλισμών ή άλλων περιστατικών που προκαλούν ανησυχία στους κατοίκους. Ωστόσο, η τοποθέτηση ενός συστήματος βιντεοεπιτήρησης δεν είναι μια απλή διαδικασία, καθώς συνοδεύεται από αυστηρούς κανόνες προστασίας προσωπικών δεδομένων και συγκεκριμένες προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται.
Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα έχει ορίσει με σαφήνεια ποιος αποφασίζει για την εγκατάσταση, μέχρι πού μπορεί να φτάνει το οπτικό πεδίο μιας κάμερας και πόσο χρόνο επιτρέπεται να διατηρείται το καταγεγραμμένο υλικό.
Ποιος αποφασίζει για την εγκατάσταση καμερών
Η απόφαση για την τοποθέτηση καμερών στους κοινόχρηστους χώρους μιας πολυκατοικίας δεν μπορεί να ληφθεί μονομερώς από έναν ιδιοκτήτη ή ακόμη και από το σύνολο των ιδιοκτητών.
Αρχικά εξετάζεται τι προβλέπει ο κανονισμός της πολυκατοικίας. Εφόσον υπάρχουν σχετικές διατάξεις, ακολουθούνται οι διαδικασίες που αναφέρονται σε αυτόν.
Εάν δεν υπάρχει πρόβλεψη, απαιτείται θετική γνώμη των δύο τρίτων των ενοίκων, με μία ψήφο για κάθε κατοικημένο διαμέρισμα. Στη συνέχεια το θέμα τίθεται στη γενική συνέλευση και αποφασίζεται με την προβλεπόμενη πλειοψηφία.
Σημαντικό είναι ότι οι ενοικιαστές έχουν ουσιαστικό λόγο στη διαδικασία. Ακόμη και αν όλοι οι ιδιοκτήτες συμφωνούν, η εγκατάσταση δεν μπορεί να προχωρήσει όταν δεν εξασφαλίζεται η απαιτούμενη συναίνεση των ενοίκων.
Ποιος έχει πρόσβαση στο υλικό
Η έγκριση της εγκατάστασης δεν σημαίνει ότι οποιοσδήποτε ένοικος μπορεί να παρακολουθεί το καταγεγραμμένο υλικό.
Η απόφαση της πολυκατοικίας πρέπει να ορίζει με σαφήνεια:
- Τους χώρους που καλύπτονται από τις κάμερες.
- Τα πρόσωπα που έχουν πρόσβαση στο σύστημα.
- Τον υπεύθυνο διαχείρισης του υλικού.
Συνήθως πρόσβαση έχει μόνο ο διαχειριστής ή άλλο εξουσιοδοτημένο πρόσωπο που έχει οριστεί από τη γενική συνέλευση.
Παράλληλα, η μονάδα καταγραφής πρέπει να βρίσκεται σε κοινόχρηστο χώρο με ελεγχόμενη πρόσβαση και όχι μέσα σε ιδιωτικό διαμέρισμα. Επίσης απαγορεύεται η μετάδοση της εικόνας στα διαμερίσματα των ενοίκων.
Μέχρι πού μπορεί να «βλέπει» μια κάμερα
Η νομοθεσία θέτει αυστηρά όρια στο οπτικό πεδίο των καμερών.
Οι κάμερες που έχουν τοποθετηθεί σε κοινόχρηστους χώρους δεν επιτρέπεται να παρακολουθούν τις εισόδους μεμονωμένων διαμερισμάτων ούτε να καταγράφουν τις καθημερινές κινήσεις συγκεκριμένων ενοίκων.
Ο βασικός σκοπός τους είναι η προστασία του κτιρίου και η επιτήρηση των κοινόχρηστων σημείων που κρίνονται αναγκαία για λόγους ασφαλείας.
Τι ισχύει για τις κάμερες έξω από διαμερίσματα
Πολλοί ένοικοι τοποθετούν κάμερες ή βιντεοθυροτηλεοράσεις έξω από την πόρτα του διαμερίσματός τους. Αυτό επιτρέπεται μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Η λήψη πρέπει να περιορίζεται αποκλειστικά στον απολύτως απαραίτητο χώρο μπροστά από την είσοδο του διαμερίσματος και να μην καταγράφει:
- Τις εισόδους γειτονικών διαμερισμάτων.
- Τη διέλευση προς άλλες κατοικίες.
- Κοινόχρηστους χώρους του ορόφου.
Επιπλέον, η καταγραφή ήχου δεν επιτρέπεται.
Σε περιπτώσεις όπου οι γείτονες είναι αναγκασμένοι να περνούν μπροστά από την κάμερα για να φτάσουν στο σπίτι τους, απαιτείται η συναίνεσή τους. Εάν δεν υπάρχει ομοφωνία, προβλέπεται συναίνεση των δύο τρίτων των επηρεαζόμενων ενοίκων.
Επιτρέπεται η καταγραφή του δρόμου ή του πεζοδρομίου;
Κατά κανόνα, όχι.
Η καταγραφή δημόσιων χώρων από ιδιώτες απαγορεύεται, καθώς παραβιάζει τα προσωπικά δεδομένα των περαστικών.
Εξαιρέσεις μπορούν να γίνουν μόνο σε ειδικές περιπτώσεις, όπως όταν έχουν προηγηθεί σοβαρές επιθέσεις κατά προσώπων ή περιουσίας και υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι τα περιστατικά μπορεί να επαναληφθούν.
Ακόμη και τότε, η λήψη πρέπει να περιορίζεται αποκλειστικά στο απολύτως αναγκαίο τμήμα του δημόσιου χώρου.
Υποχρεωτική η ενημέρωση των πολιτών
Όταν λειτουργεί σύστημα βιντεοεπιτήρησης που υπάγεται στη νομοθεσία περί προσωπικών δεδομένων, οι πολίτες πρέπει να ενημερώνονται σχετικά.
Γι’ αυτό απαιτείται η τοποθέτηση ευδιάκριτων πινακίδων που να αναφέρουν:
- Ότι ο χώρος επιτηρείται.
- Ποιος είναι ο υπεύθυνος επεξεργασίας.
- Πώς μπορεί κάποιος να επικοινωνήσει μαζί του.
- Πού μπορεί να βρει αναλυτικές πληροφορίες για την επεξεργασία των δεδομένων.
Ο κανόνας των 48 ωρών
Το καταγεγραμμένο υλικό δεν μπορεί να αποθηκεύεται επ’ αόριστον.
Για τις πολυκατοικίες, η γενική αρχή προβλέπει ότι τα βίντεο διατηρούνται έως και 48 ώρες. Μετά το πέρας αυτού του διαστήματος πρέπει να διαγράφονται αυτόματα.
Παράταση του χρόνου διατήρησης επιτρέπεται μόνο εφόσον έχει συμβεί κάποιο περιστατικό που απαιτεί τη διατήρηση του υλικού ως αποδεικτικού στοιχείου ή όταν υπάρχει νόμιμο αίτημα σχετικό με την επεξεργασία των δεδομένων.
Ποια δικαιώματα έχουν οι πολίτες
Κάθε πρόσωπο που θεωρεί ότι καταγράφεται από κάμερα έχει δικαίωμα να ζητήσει πληροφορίες για τη λειτουργία του συστήματος.
Συγκεκριμένα μπορεί να ζητήσει:
- Τον σκοπό της καταγραφής.
- Ποιοι έχουν πρόσβαση στο υλικό.
- Πόσο χρόνο διατηρούνται οι εικόνες.
- Αντίγραφο του τμήματος του βίντεο στο οποίο εμφανίζεται ο ίδιος.
Παράλληλα, υπό προϋποθέσεις μπορεί να ζητήσει τη διαγραφή δεδομένων, τον περιορισμό της επεξεργασίας ή να υποβάλει ένσταση για τη λειτουργία του συστήματος.
Πώς υποβάλλεται καταγγελία
Εάν κάποιος θεωρεί ότι παραβιάζονται τα δικαιώματά του, το πρώτο βήμα είναι να απευθυνθεί στον υπεύθυνο του συστήματος, τα στοιχεία του οποίου πρέπει να αναγράφονται στην ενημερωτική πινακίδα.
Ο υπεύθυνος οφείλει να απαντήσει εντός ενός μήνα, ενώ σε εξαιρετικές περιπτώσεις η προθεσμία μπορεί να παραταθεί έως δύο επιπλέον μήνες, με σχετική ενημέρωση του ενδιαφερομένου.
Εάν δεν δοθεί απάντηση ή αυτή κριθεί ανεπαρκής, ο πολίτης έχει τη δυνατότητα να προσφύγει στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, ζητώντας τον έλεγχο της νομιμότητας του συστήματος βιντεοεπιτήρησης.
Ακολουθήστε το reportaznet.gr στο Google News και μάθετε όλες τις ειδήσεις και τα πολιτικά νέα στην Ελλάδα & τον Κόσμο`
