Παρά τη δραστική αυτή μείωση, η συζήτηση στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο Πειραιά επικεντρώθηκε κυρίως στις «αναπλάσεις», τις οποίες η δημοτική αρχή παρουσιάζει ως βασικό εργαλείο αναβάθμισης της βιώσιμης κινητικότητας.
Ωστόσο, η εμπειρία από τις πρώτες αναπλάσεις στην Κλεισόβης δείχνει το αντίθετο. Οι παρεμβάσεις αυτές δεν βελτίωσαν την καθημερινή μετακίνηση των κατοίκων, αλλά επιδείνωσαν την προσβασιμότητα, δυσχέραναν την κυκλοφορία και μετέτρεψαν τη λεγόμενη «βιώσιμη κινητικότητα» σε αβίωτη κινητικότητα για πεζούς, ηλικιωμένους ΑμεΑ και μηχανοκίνητο μποτιλιάρισμα .
Η εμμονή σε αναπλάσεις χωρίς αποτίμηση των συνεπειών τους, χωρίς κοινωνική διαβούλευση και χωρίς ουσιαστική αξιολόγηση των προηγούμενων έργων, εγείρει σοβαρά ερωτήματα. Όταν μειώνονται οι διαθέσιμοι πόροι αλλά επαναλαμβάνονται οι ίδιες επιλογές, δεν πρόκειται για στρατηγικό σχεδιασμό, αλλά για ανακύκλωση ενός αποτυχημένου μοντέλου. Ο δήμαρχος μπορεί να υποστηρίζει ότι είναι μειοψηφία όσοι διαμαρτύρονται για την Κλεισόβης αλλά η προσωπική του σελίδα όσο και οι σελίδες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατακλύζονται καθημερινά από επικριτικά σχόλια αγανακτισμένων κατοίκων.
Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: θα συνεχιστεί η πολιτική των βιτρινών ή θα τεθούν επιτέλους ως προτεραιότητα οι πραγματικές ανάγκες των πολιτών;
Τις τελευταίες ημέρες πραγματοποιήθηκε μαζική κοπή δέντρων από ιδιωτικό συνεργείο, ενώ αρμόδιες υπηρεσίες δηλώνουν στα μέσα μαζικής Δικτύωσης ότι ο χώρος «δεν είναι δημοτικός» και χαρακτηρίζεται ως ιδιωτικός. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει παρουσιαστεί κανένα δημόσιο έγγραφο που να αποδεικνύει πότε και με ποια πράξη ο χώρος έπαψε να είναι κοινόχρηστος.
.jpg)
Το ζήτημα φαίνεται να συνδέεται χρονικά και θεσμικά με την πρόσφατη απόκτηση του 100% της εταιρείας διαχείρισης της Μαρίνας Ζέας από την D-Marin, μετά την αποχώρηση του Ελληνικού Δημοσίου μέσω της ΕΤΑΔ. Το γεγονός αυτό εντείνει τα ερωτήματα για το αν και πώς δημόσιοι χώροι που γειτνιάζουν με τη μαρίνα εντάχθηκαν σε καθεστώς παραχώρησης ή αλλαγής χρήσης.
.jpg)
Το Παρατηρητήριο Πειραϊκής κατέθεσε επίσημο αίτημα προς την ΕΤΑΔ και την Κτηματική Υπηρεσία για τη χορήγηση ΦΕΚ, τοπογραφικών και πράξεων που τυχόν τεκμηριώνουν τη μεταβολή του καθεστώτος και καλεί τους πολίτες να μην αφήσουν την αλλαγή αυτή να περάσει σιωπηρά, αλλά να απαιτήσουν με κάθε θεσμικό μέσο διαφάνεια και απαντήσεις. Καλεί επίσης την αντιπολίτευση να ασκήσει τον θεσμικό της ρόλο, ζητώντας σαφείς εξηγήσεις για τη διαδικασία και τις αποφάσεις που οδήγησαν στη μεταβολή του καθεστώτος του χώρου.
Η επιμνημόσυνη δέηση για τον Πειραιώτη ήρωα των Ιμίων, Παναγιώτη Βλαχάκο, τελέστηκε σήμερα χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ, στην πλατεία Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Τιμές απέδωσαν άγημα και η μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού, καθώς και η Φιλαρμονική Ορχήστρα Πνευστών του Δήμου Πειραιά, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα φορτισμένο συναισθηματικά κλίμα, αντάξιο της σημασίας της ημέρας και της ιστορικής μνήμης. Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων, ενώ η τελετή ολοκληρώθηκε με ενός λεπτού σιγή και την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου.
.jpg)
«Τριάντα χρόνια. Δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Για εμάς, τους συγγενείς των τριών αξιωματικών, είναι τριάντα χρόνια απουσίας από τις ζωές μας.
Ο Παναγιώτης, ο Χριστόδουλος και ο Έκτορας δεν έγιναν σύμβολα από επιλογή. Έγιναν σύμβολα γιατί έκαναν το καθήκον τους, χωρίς να γνωρίζουν ότι εκείνη η νύχτα θα γραφτεί στην Ιστορία της νεότερης Ελλάδας.
Σήμερα, τριάντα χρόνια μετά, δεν στεκόμαστε εδώ μόνο για να θυμηθούμε πώς έφυγαν, αλλά κυρίως για να θυμηθούμε πώς έζησαν: ως αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού, ως άνθρωποι του καθήκοντος, ως νέοι Έλληνες που πίστεψαν ότι η πατρίδα δεν είναι έννοια αφηρημένη, αλλά καθημερινή ευθύνη, πίστη και αφοσίωση.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις παραμένουν οι αθόρυβοι φρουροί της χώρας, εκεί όπου χαράσσεται η γραμμή της ελευθερίας μας.
Σήμερα, που οι ισορροπίες στο Αιγαίο αλλάζουν, η μνήμη των τριών ηρώων μας δεν είναι απλώς ιστορική. Είναι βαθιά επίκαιρη.
Οι αυξημένες προκλήσεις μάς υπενθυμίζουν ότι η ειρήνη και η ασφάλεια δεν είναι δεδομένες.
Και δεν είναι τυχαίο. Ο φετινός Ιανουάριος δεν είναι μόνο μήνας μνήμης, είναι και μήνας παρουσίας.
Πριν λίγες μέρες κατέπλευσε στα ελληνικά ύδατα η αιχμή του δόρατος του σύγχρονου Πολεμικού Ναυτικού: η φρεγάτα «Κίμων».
Η άφιξή της δεν αποτελεί απλώς ενίσχυση του στόλου. Αποτελεί μια καθαρή δήλωση αποτροπής επιθετικότητας.
Και μετά από εκείνη τη νύχτα, μετά από αυτά τα τριάντα χρόνια εμπειρίας, μνήμης και γνώσης, ταπεινωμένοι Έλληνες και ταπεινωμένοι αξιωματικοί δεν θα υπάρξουν ξανά.
Είναι σίγουρο πως και τα τρία παλικάρια μας που μας βλέπουν σήμερα, δεν ζητούν δικαίωση με λόγια. Ζητούν να είμαστε άξιοι της θυσίας τους. Να θυμόμαστε χωρίς να εκμεταλλευόμαστε και να τιμούμε χωρίς να ξεχνάμε.
Τριάντα χρόνια μετά, η υπόσχεση παραμένει η ίδια: Όσο υπάρχουν αξιωματικοί που φορούν τη στολή με συνείδηση, οι τρεις τους θα ζουν πάντα ανάμεσα μας.
Θέλω να πιστεύω πως σήμερα καμαρώνει από ψηλά, όχι μόνο για τις τελετές μνήμης, αλλά και για το νέο απόκτημα του Πολεμικού Ναυτικού, που συνεχίζει την αποστολή για την οποία έδωσε τη ζωή του.
Θα τον θυμάμαι πάντα για το ήθος, το καθαρό βλέμμα και τη βαθιά πίστη στο καθήκον. Θα νιώθω πάντα υπερήφανος για εκείνον και θα ευχαριστώ τον Θεό για τα χρόνια που πορευτήκαμε και ζήσαμε μαζί...»
Στην περιοχή του Πειραιά υπάρχουν πάνω από 120 εγκαταλελειμμένα κτίρια, πολλά από τα οποία έχουν απορροφήσει μεγάλη ποσότητα νερού λόγω της πρόσφατης κακοκαιρίας, προκαλώντας ανησυχία στους κατοίκους για πιθανές νέες καταρρεύσεις.
Το πρόβλημα οφείλεται στο γεγονός ότι σε πολλές περιπτώσεις οι ιδιοκτήτες είναι άφαντοι, ενώ το νομικό πλαίσιο περιορίζει τις δυνατότητες άμεσης παρέμβασης από τις δημοτικές αρχές.
Το μεσημέρι της Παρασκευής ένα οίκημα στην οδό Μακεδονίας κατέρρευσε πλήρως, ενώ ένα παρόμοιο περιστατικό είχε σημειωθεί την Πέμπτη στη Λεωφόρο Παπαναστασίου, στον κεντρικό δρόμο της Καστέλλας.
Ο εκκωφαντικός θόρυβος από την κατάρρευση ανησύχησε τη γειτονιά, και οι κάτοικοι, βγαίνοντας από τα σπίτια τους, αντίκρισαν το εγκαταλελειμμένο σπίτι να έχει μετατραπεί σε σωρό μπάζων
Ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο βρέθηκε θαμμένο κάτω από τα συντρίμμια, καταστραμμένο στην οροφή, στο καπό και στο παρμπρίζ, αναφέρει το ρεπορτάζ του τηλεοπτικού καναλιού. Το περιστατικό συνέβη στις 14:30, χωρίς ωστόσο να υπάρχει κάποιος περαστικός εκείνη τη στιγμή, γεγονός που απέτρεψε τα χειρότερα.
Κτήρια υπό κατάρρευση...
Το κτήριο που έπεσε Πέμπτη 22/01/26 στην Καστέλα, είναι το τέταρτο πρόσφατο περιστατικό κατάρρευσης κτηρίου τα τελευταία δύο (2) χρόνια στον Πειραιά.
Με αφορμή και την τελευταία αυτή κατάρρευση, προκύπτει ένα σημαντικό ερώτημα: Πώς διαχειριζόμαστε το μεγάλο αριθμό κτηρίων που είναι εγκαταλελειμμένα και ετοιμόρροπα.
Φτάνει σε κάθε περιστατικό κατάρρευσης μία δήλωση, διαμαρτυρίας, αγανάκτησης και θλίψης που περισσότερο μοιάζει με «μνημόσυνο» και λιγότερο δηλώνει μια διάθεση για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος.
Η υποστελέχωση των υπηρεσιών, η γραφειοκρατία, δε μπορεί να είναι το ακροτελεύτιο επιχείρημα της πλήρους ακινησίας.
Το θεσμικό πλαίσιο, αν εφαρμοστεί αποφασιστικά, χωρίς αμφιταλαντεύσεις και παραλείψεις, προβλέπει αρκετά σύντομες διαδικασίες, είτε ως προς την άρση της ετοιμορροπίας, είτε με την έσχατη λύση της πλήρους κατεδάφισης ενός ετοιμόρροπου κτίσματος.
Ειδική κατηγορία είναι τα διατηρητέα∙ εδώ το θεσμικό πλαίσιο πάσχει. Ωστόσο υπάρχει και πρέπει να εφαρμοστεί, όχι κατά περίπτωση, αλλά μαζικά, με την συγκρότηση επιτροπών από όλα τα Υπουργεία που έχουν την ευθύνη των χαρακτηρισμών περί διατηρητέων.
Στην επόμενη ημέρα από μια νέα κατάρρευση, χρειαζόμαστε μια συνολική συζήτηση με την εμπλοκή πολλών φορέων και κυρίως χρειαζόμαστε πολιτική βούληση για την εφαρμογή ενός προγράμματος αντιμετώπισης αυτού του σύνθετου προβλήματος, αρχής γενομένης από τα κτήρια ιδιοκτησίας του Δημοσίου.
Την στιγμή που ο Δήμαρχος Αθηναίων λέει ότι έχει φυτέψει 10.000 δέντρα μέσα σε δύο χρόνια, δηλαδή 5.000 δέντρα τον χρόνο, προκαλεί θλίψη η αντίστοιχη κατάσταση στο Δήμο Πειραιά που δικαιολογεί και το απίστευτο επιχείρημα του δημάρχου που δήλωσε στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο ότι δεν θέλει να συγκρίνεται με το Δήμο Αθηναίων, με αφορμή την αύξηση των ανταποδοτικών τελών.
Το ίδιο φαίνεται να ισχύει και για το πράσινο. Σχεδόν σε κάθε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Πειραιά υπάρχει θέμα στην ημερήσια διάταξη για κοπή δέντρων ενώ σε διάφορα έργα και σχεδιαζόμενες αναπλάσεις να χάνονται περισσότερα δέντρα από όσα φυτεύονται τα τελευταία χρόνια σε μία πόλη που δείχνει να ασφυκτιά από το τσιμέντο και την έλλειψη ελεύθερων χώρων.
Δεν είναι τυχαίο ότι εκτιμάται πως κατά μέσο όρο στους πολίτες του Πειραιά αντιστοιχούν μόλις 1,56 τ.μ. πρασίνου μια από την μικρότερη πανελλαδικά, ποσοστό που φθάνει ακόμα πιο χαμηλά στο 0,45 τετραγωνικό σε περιοχές όπως η Πειραϊκή, το Χατζηκυριάκειο και η Φρεαττύδα.
Υπολογίζεται ότι το σύνολο του δήμου διαθέτει 929 στρέμματα ελεύθερων χώρων σε μορφή ενιαίων εκτάσεων (πάρκα, πλατείες, κ.ά.) και περίπου 3 χιλιόμετρα πεζοδρόμων. Εξ αυτών μόλις το 30% (284 στρέμματα) έχει χαρακτηριστεί αστικό πράσινο.
@Αυτά είναι γνωστά εδώ και καιρό και θα περίμενε κανείς μια δημοτική αρχή που ανέλαβε πριν από 11 χρόνια τη διοίκηση του Δήμου Πειραιά να έχει ως μια από τις πρώτες προτεραιότητες τη διάσωση και τη φύτευση όλων των ελεύθερων χώρων στην πόλη. Αρκεί φυσικά να μην μπερδεύει το πράσινο μόνο με το ποδόσφαιρο...
Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Πειραιώς είχε προηγηθεί το πρωί πανηγυρική Θεία Λειτουργία χοροστατούντος του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ. Εν συνεχεία τελέστηκε ο Αγιασμός των Υδάτων, στον προβλήτα απέναντι από τον ναό του Αγίου Σπυρίδωνος Πειραιώς.
Απόστρατοι και εν ενεργεία στρατιωτικοί βούτηξαν στα νερά του λιμανιού, με τον πρώτο που κατάφερε να πιάσει τον σταυρό να δέχεται τα συγχαρητήρια του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου.
.jpg)
Το Παρατηρητήριο Πειραϊκής απηύθυνε θεσμικά, εγγράφως και με υπογραφές κατοίκων, σαφές ερώτημα προς τον Δήμο Πειραιά: αν υπάρχει εγκεκριμένη κυκλοφοριακή μελέτη που να τεκμηριώνει τις παρεμβάσεις στην οδό Κλεισόβης. Η απάντηση του Δήμου απέφυγε το ερώτημα. Αντί για την προσκόμιση της ζητούμενης μελέτης, δόθηκε μέσω του αρμόδιου αντιδημάρχου μια γενική περιγραφή έργων, εγκρίσεων και χρηματοδοτήσεων, χωρίς ουσιαστική τεκμηρίωση.
Με αυτή τη λογική, η Κλεισόβης «προχωρά» εδώ και επτά μήνες κανονικά: χωρίς κυκλοφοριακή μελέτη, χωρίς διαβούλευση και χωρίς ουσιαστική ενημέρωση των κατοίκων που υφίστανται καθημερινά τις συνέπειες.
Κατόπιν, το Παρατηρητήριο Πειραϊκής απηύθυνε το ίδιο ερώτημα και αίτημα ελέγχου της δημόσιας χρηματοδότησης στο Υπουργείο Οικονομικών. Τότε, ο Δήμαρχος Πειραιά επέλεξε, στο χθεσινό Δημοτικό Συμβούλιο, να στοχοποιήσει τον εκπρόσωπο του Παρατηρητηρίου, δηλώνοντας επί λέξει ότι πρόκειται για «έναν κύριο που ασχολείται με τα Δημοτικά, βέβαια λίγο παραέξω από το Δήμο».
Μια φράση που μιλά από μόνη της. Αποτυπώνει μια αντίληψη σύμφωνα με την οποία ο έλεγχος, η θεσμική διεκδίκηση και η συμμετοχή των πολιτών θεωρούνται ανεπιθύμητα όταν δεν είναι αρεστά. Μια αντίληψη που παρουσιάζει την αναζήτηση μιας κυκλοφοριακής μελέτης ως πράξη που δήθεν «εμποδίζει την πλειοψηφία».
Φαίνεται, για άλλη μια φορά, ότι στον Δήμο Πειραιά η θεσμική προσφυγή αντιμετωπίζεται ως αντικοινωνική πράξη. Αντίθετα, κανονικότητα θεωρείται η αλλοίωση μιας γειτονιάς χωρίς μελέτες, χωρίς διάλογο και χωρίς απαντήσεις. Κανονικότητα θεωρείται και η σιωπή μιας αντιπολίτευσης που έχει εκλεγεί ακριβώς για να ασκεί έλεγχο.
Ωστόσο, στον Πειραιά εξακολουθούν να υπάρχουν κάτοικοι που διεκδικούν το αυτονόητο και δεν περιορίζονται στον ρόλο του ψηφοφόρου κάθε πέντε χρόνια. Το συμπέρασμα είναι πλέον σαφές: ούτε για την Κλεισόβης ούτε για τις αναπλάσεις που έπονται υπάρχουν οι αναγκαίες μελέτες.
Το ζήτημα δεν είναι οι πολίτες που τις αναζητούν, αλλά η απουσία των μελετών.
Δεκαπέντε χρόνια ζωής συμπληρώνει φέτος το Reportaz Net που γιορτάζει τα...
.jfif)
