Νέα συνέντευξη έδωσε η Μαρία Καρυστιανού, ξεκαθαρίζοντας ότι η πολιτική δεν ήταν ποτέ προσωπικός της στόχος, αλλά αποτέλεσμα ευθύνης απέναντι ...στην κοινωνία.
Όπως τονίζει, το κίνημα πολιτών που συμμετέχει «οργανώνεται» και φιλοδοξεί να ωριμάσει πολιτικά, ώστε να διεκδικήσει με αξιώσεις την ψήφο του ελληνικού λαού.
Μιλώντας στο Down Town της Κύπρου, η Μαρία Καρυστιανού παραδέχεται ότι η ίδια δεν περίμενε πως θα φτάσει σε αυτό το σημείο. «Η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ το περίμενα. Δεν ξεκίνησα για να γίνω πολιτικός», σημειώνει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η απόφασή της πηγάζει από τη θέση της ενεργού πολίτη και όχι από προσωπικές φιλοδοξίες.
Όπως λέει, η ανάγκη για πιο δραστικές κινήσεις είναι επιτακτική, καθώς κατά την ίδια το σημερινό «διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα της χώρας», αφού αυτό θα σήμαινε την ίδια του τη διάλυση.
Αναφερόμενη στη δημιουργία κόμματο, η Μαρία Καρυστιανού ξεκαθαρίζει ότι το όνομα και η ημερομηνία των επίσημων ανακοινώσεων δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί. Όπως εξηγεί, δεν πρόκειται για προσωπική απόφαση, αλλά για αποτέλεσμα συλλογικής διαδικασίας, στην οποία συμμετέχει ενεργά.
«Το κίνημα των πολιτών, πραγματικά οργανώνεται και θεωρώ ότι θα καταφέρει να ωριμάσει τόσο, ώστε να διεκδικήσει την ψήφο του ελληνικού λαού, με αξιοπρέπεια και με ένα πρόγραμμα που θα δίνει λύσεις στα προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα. Το όνομα αυτού και η ημερομηνία των επίσημων ανακοινώσεων δεν έχουν οριστικοποιηθεί, διότι δεν είναι προσωπική απόφαση – θα είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής διαδικασίας στην οποία συμμετέχω ενεργά».
Παράλληλα, τονίζει ότι το ζήτημα της ηγεσίας δεν αποτελεί προτεραιότητα αυτή τη στιγμή. «Ο ηγέτης βγαίνει από τον λαό και δεν πρέπει να αυτοπροτείνεται», σημειώνει, προσθέτοντας ότι θα σεβαστεί τη γνώμη της πλειοψηφίας, καθώς η επιλογή του επικεφαλής θα γίνει με δημοκρατικές διαδικασίες. Για την ίδια, προέχει η ουσία, το έργο και το πρόγραμμα της ομάδας, όχι το πρόσωπο που θα ηγηθεί.
Στην ερώτηση, δε, γιατί νιώθει τύψεις για το δυστύχημα των Τεμπών, η κυρία Καρυστιανού απαντά ««φταίω! Σαφώς και φταίω! Φταίω, γιατί επέτρεψα στους πολιτικούς να απαξιώσουν τη ζωή μας. Έβλεπα τα σκάνδαλα που έμεναν ατιμώρητα κι έλεγα “έτσι είναι τα πράγματα στην Ελλάδα…”. Επέτρεψα έτσι με την ανοχή μου να γίνει η χώρα μας η πιο διεφθαρμένη στην Ευρώπη. Γιατί στο τέλος της ημέρας, εμείς είμαστε που το επιτρέπουμε.
