Πέθανε η ηθοποιός Μέλπω Ζαρόκωστα σε ηλικία...93 ετών.
Γνωστή και αγαπητή στο ελληνικό κοινό από ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου στα 60s και 70s, η Μέλπω Ζαρόκωστα συμμετείχε και σε πλήθος θεατρικών έργων και τηλεοπτικών σειρών. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της έζησε στο Γηροκομείο Αθηνών, με δική της απόφαση.
Την είδηση του θανάτου της έκανε γνωστή μέσω Facebook η Νταίζη Γαλιατσάτου, γράφοντας, μεταξύ άλλων, ότι η ηθοποιός ήταν «ο μόνος άνθρωπος στην οικογένεια που είχε καταλάβει την ελάχιστη αυτοεκτίμησή μου και δήλωνε θαυμάστριά μου».
Η Μέλπω Ζαρόκωστα
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Στα 14 της μετακόμισε με την οικογένειά της στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου για ένα χρόνο και στη συνέχεια στην Αυστραλία. Σπούδασε θέατρο στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϋ και συνέχισε τις σπουδές της στη σκηνοθεσία, την υποκριτική και το σενάριο στη σχολή ραδιοφωνικών σπουδών του Canendale. Μετά από μια σύντομη παραμονή της στο Λονδίνο για ένα έτος, επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα το 1958, σε ηλικία 25 ετών.
Η πρώτη της επαφή με το θεατρικό σανίδι ήρθε στο Σίδνει, συμμετέχοντας στην παράσταση «Lace on Her Petticoat» του Metropolitan Theatre.
«Το θέατρο το σπούδασα κρυφά. Από μικρή, 7-8 ετών, με σούρνανε στις όπερες. Είδα και τη Μαρία Κάλλας, πάνχοντρη, λίγο πριν φύγει, το '45 νομίζω», είχε μοιραστεί.
Η ερμηνεία της ήταν εξαιρετική, σύμφωνα με την γαλλόφωνη εφημερίδα Le Courrier Australien, ενώ η εφημερίδα The Sydney Morning Herald υποστήριξε ότι «Η δις Ζαρόκωστα, μια ευαίσθητη νεαρή ηθοποιός, είχε ένα σπάνιο χάρισμα πάθους».
Λίγους μήνες αργότερα, υποδύθηκε την «Αντιγόνη» στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Ζαν Ανουίγ, μια μοντέρνα εκδοχή της γνωστής αρχαίας τραγωδίας. Τον Φεβρουάριο του 1954, υποδύθηκε την Μιράντα στην «Καταιγίδα» του Σαίξπηρ, ενώ λίγους μήνες αργότερα πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο «Dark Secret» του Αυστραλού θεατρικού συγγραφέα Τζον Γουάτσον.
Το 1957 τη βρίσκει στο Λονδίνο, μαζί με τον σύζυγό της, μεταφράζοντας και διασκευάζοντας ραδιοφωνικά έργα. Ένα χρόνο αργότερα, με αφορμή τον θάνατο της πολυαγαπημένης της γιαγιάς, θα επιστρέψει στην Ελλάδα και δεν θα ξαναφύγει ποτέ. Ξεκινά τη συνεργασία της με το θίασο του Λάμπρου Κωνσταντάρα. «Αγαπιόμασταν πολύ με τον Κωνσταντάρα», εξομολογήθηκε στη συνέντευξη του 2019.
Το 1957 παντρεύτηκε στην Αυστραλία τον πιανίστα Ανδρέα Διαμαντίδη, και μετακόμισαν στο Λονδίνο, όπου και έμειναν για ένα χρόνο. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, γνώρισε τον μετέπειτα δεύτερο σύζυγο της, τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Βίκτορα Παγουλάτο με τον οποίο απέκτησαν και έναν γιο, τον Αλέξανδρο. Χώρισαν όταν ο γιος τους ήταν επτά ετών.
Η τελευταία της θεατρική εμφάνιση ήταν το 2012, στο έργο «Τρείς Κολασμένες Ιστορίες», που αφορά τρία μονόπρακτα που έγραψε η ίδια και παρουσίασε στην σκηνή του Πυρήνα από την ομάδα «Υστερόγραφο».
Η Μέλπω Ζαρόκωστα πρόσφερε και ως συγγραφέας στο θέατρο, με έργα όπως «Φροντιστήριο Γυναικών», «Ερωτοκαβγάδες», «Δυο Γυναίκες Ένας Άντρας», «Δυο Κοπέλες Μόνες».
Η Μέλπω Ζαρόκωστα στον κινηματογράφο
Με την επιστροφή της από το Λονδίνο, το 1958, έτυχε να γνωρίζει τον Ντίνο Κατσουρίδη. Μια μέρα λέει στον Φίνο: «Έχω μια Ελληνίδα ηθοποιό, θες να τη δεις;» Ο Φίνος αντιλήφθηκε αμέσως την καλλιέργεια και το ταλέντο της νεαρής Μέλπω και της δίνει τον πρώτο της κινηματογραφικό ρόλο στην αξέχαστη ταινία του Αλέκου Σακελλάριου «Το Ξύλο Βγήκε από τον Παράδεισο». Τότε, οι προτάσεις για ρόλους σε μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές, άρχισαν να διαδέχονται η μία την άλλη, με τη Μέλπω Ζαρόκωστα, να γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου.
Από τις ταινίες όπου ξεχώρισε ήταν «Η Βίλλα των Οργίων» (1964), «Διαζύγιο αλά Ελληνικά» (1964), «Υπάρχει και Φιλότιμο» (1965), «Η Γυναίκα μου Τρελλάθηκε» (1966), «Κάτι Κουρασμένα Παληκάρια» (1966), «Όταν η Πόλις Πεθαίνει» (1969), «Μια Τρελλή, Τρελλή Σαραντάρα» (1970), όπως και η τελευταία της ταινία με την Φίνος Φιλμ το 1972 με την «Αλίκη Δικτάτωρ».
Η τελευταία της εμφάνιση στον ελληνικό κινηματογράφο ήταν το 2006 στην ταινία «Πέντε Λεπτά Ακόμα», σε σκηνοθεσία Γιάννη Ξανθόπουλου, ενώ το 2012 πρωταγωνίστησε στην τουρκική ταινία «Strangers in the House», υποδυόμενη μια Ελληνίδα που εξαναγκάζεται να εγκαταλείψει τη Σμύρνη το 1922.
Η περιπέτεια με τον καρκίνο
«Πάντα έκανα παρέα με γιατρούς και με ηθοποιούς. Χειρουργήθηκα δύο φορές στο στήθος με διαφορά 20 ετών. Την πρώτη φορά διαγνώστηκα σε περιοδεία. Φίλος καλός γιατρός ήρθε από τη Θεσσαλονίκη και με χειρούργησε στην Αθήνα. Μετά, λες και δεν είχα ιδέα, λες και δεν είχα χάσει δικούς μου, ξαναψάχτηκα μια ωραία πρωία και έκανα «ωχ»! Ήμουν γύρω στα 68. Ο ίδιος γιατρός με εξετάζει και, να μην τα πολυλογώ, την επομένη των γενεθλίων μου, στις 8 Μαΐου, ξαναχειρουργήθηκα. Δεν είχα πει τίποτα στον γιο μου και στη νύφη μου, που ήταν έγκυος. Αφού, λοιπόν, ξαναχειρουργήθηκα στο ίδιο στήθος κι έκανα ακτινοβολίες, ξανάβγαλα ένα κομματάκι, καρκινικό απομεινάρι, λίγο παραπάνω από το χειρουργημένο σημείο. Το εξαλείψαμε με ακτινοβολίες μόνο. Έκτοτε, δεν επανήλθε ο καρκίνος, αλλά ο φόβος παραμένει», εξομολογήθηκε.
Η ζωή στο γηροκομείο: «Μου λείπει πάρα πολύ το χειροκρότημα του κόσμου»
Τον Δεκέμβριο του 2024, η Μέλπω Ζαρόκωστα δίνει μια συνέντευξη μέσα από το γηροκομείο στην Αθήνα.
«Νιώθω άνετα εδώ γιατί το έκανα με την καρδιά μου. Ήταν η χειρότερη αγωνία της ζωής μου, ολομόναχη στα όρη και τα βουνά» δήλωσε στην κάμερα του Star, για να νοσταλγήσει λίγο αργότερα, τις στιγμές που έζησε με το κοινό της.
«Μου λείπει πάρα πολύ το χειροκρότημα του κόσμου», είπε η Μέλπω Ζαρόκωστα, συγκινημένη. Στη συνέντευξη συμμετείχε και η Άννα Φόνσου, που επισκέφτηκε την ηθοποιό, για την οποία δήλωσε: «Όταν δεν μπορείς να φροντίζεις τον εαυτό σου είναι καλό να σε φροντίζουν και η Μέλπω το αξίζει».
