Το τελευταίο τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου Πειραιά επιβεβαιώνει αυτό που εδώ και χρόνια επισημαίνουν οι κάτοικοι: το διαφημιζόμενο «εμβληματικό» έργο ανάπλασης της Ακτής Θεμιστοκλέους στην Πειραϊκή δεν υπάρχει πια...
Η συμφωνία «European Union-India Free Trade Agreement», που ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 2026, μετά από 20 χρόνια διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ινδίας, χαρακτηρίζεται ως μία από τις μεγαλύτερες εμπορικές συμφωνίες στον κόσμο. Επεκτείνει σημαντικά τις οικονομικές και στρατηγικές σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών, που ήδη καταγράφουν μια πολύ ισχυρή ετήσια ανάπτυξη 8,2%.
Η συμφωνία καλύπτει μια αγορά περίπου 2 δισ. ανθρώπων, που αντιπροσωπεύει περίπου το 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ και άνω του 30% του παγκόσμιου εμπορίου. Οι μειώσεις δασμών αναμένεται να διπλασιάσουν τις εξαγωγές της ΕΕ προς την Ινδία έως το 2032, οδηγώντας σε εξοικονόμηση περίπου 4 δις ευρώ ετησίως σε δασμούς για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Προβλέπονται μειώσεις δασμών (tariffs) στο 96,6 % των αγαθών που εξάγει η ΕΕ προς την Ινδία μέσα στα επόμενα 5–7 χρόνια. Αντίστοιχα, η ΕΕ θα μειώσει τους δασμούς σε περίπου 99% των προϊόντων που εισάγει από την Ινδία, που σημαίνει πολύ φθηνότερη πρόσβαση σε προϊόντα όπως μηχανήματα, αυτοκίνητα, χημικά, φάρμακα, υφάσματα και δέρματα. Οι δασμοί στα 250.000 ευρωπαϊκά αυτοκίνητα που εισάγονται ετησίως στην Ινδία θα πέσουν στο 10% από 110%. Τα κρασιά και τα αλκοολούχα ποτά θα έχουν σταδιακά χαμηλότερους δασμούς, ενώ διευκολύνσεις προβλέπονται για χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και προστασία επενδύσεων.

Η Ελλάδα μπορεί να συμβάλει ενεργά σε αυτή τη νέα φάση της εμπορικής συνεργασίας, αξιοποιώντας τη γεωστρατηγική της θέση και το δυναμικό των λιμενικών της υποδομών προς όφελος της εγχώριας οικονομίας, ανοίγοντας νέους ορίζοντες περαιτέρω οικονομικής ανάπτυξης, καινοτομίας και επενδύσεων. Η εμπορική συμφωνία μεταξύ Ευρώπης και Ινδίας, στην οποία προσβλέπει οφέλη η Ελλάδα, αποτελεί καταλύτη για τη διασύνδεση οικοσυστημάτων επιχειρηματικότητας, τεχνολογίας και εφοδιαστικής αλυσίδας. Στο πλαίσιο αυτό, το ελληνικό λιμενικό σύστημα, ως κομβικό σημείο γεωγραφικής διασύνδεσης, μπορεί να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο, σε συνέργεια με τη ναυτιλία και τα logistics, που προσφέρουν ένα ώριμο και αξιόπιστο περιβάλλον για συνεργασίες με Ινδικές επιχειρήσεις.
Η Ελλάδα και η Ινδία έχουν ενισχύσει τις διμερείς τους σχέσεις με υψηλό επίπεδο πολιτικής εμπιστοσύνης και εκατέρωθεν επίσκεψης ηγετών, με στόχο τον διπλασιασμό του εμπορίου έως το 2030 μαζί με μεγαλύτερη συνεργασία σε επενδύσεις και υποδομές. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία το διμερές εμπόριο έχει αυξηθεί σε περίπου 1,95 δις δολάρια και προβλέπεται να συνεχίσει να ενισχύεται, με στόχο να φτάσει τα 5 δις δολάρια μέχρι το 2030 στις συνολικές εμπορικές συναλλαγές σε αγαθά και υπηρεσίες, εφόσον ενισχυθούν οι σχέσεις και οι συμφωνίες. Η Ελλάδα θεωρείται, από την πλευρά της Ινδίας, ως σημαντική πύλη προς την ΕΕ, ειδικά με έργα υποδομών σε αεροπορικά και σιδηροδρομικά δίκτυα, καθώς και με αυξημένο ενδιαφέρον για επενδύσεις σε ελληνικά λιμάνια, που θα επηρεάσουν θετικά τις εμπορικές ροές στο μέλλον.
Τα κύρια προϊόντα που εισάγει η Ελλάδα από την Ινδία περιλαμβάνουν φαρμακευτικά και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, μηχανήματα και ηλεκτρολογικό εξοπλισμό, χημικά και πλαστικά, ρύζι και μπαχαρικά. Οι εξαγωγές της Ελλάδας προς την Ινδία περιλαμβάνουν αλουμίνιο, ορυκτά, άλατα, χημικές ύλες, χαλκό, φρούτα, μάρμαρα και δομικά υλικά. Το διμερές εμπόριο χαρακτηρίζεται από έντονη ασυμμετρία με αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο για την Ελλάδα. Υπάρχει όμως περιθώριο ενίσχυσης των ελληνικών εξαγωγών, ιδίως σε κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας, καθώς η συμφωνία ανοίγει πρόσθετες ευκαιρίες στην πώληση προϊόντων στην Ινδική αγορά, που μπορούν να ωφελήσουν τις ελληνικές επιχειρήσεις στο πλαίσιο ευρύτερων αξιακών αλυσίδων. Παρά το μικρό μέγεθος των ελληνικών εξαγωγών, η Ινδία αποτελεί στρατηγική αγορά υψηλής δυναμικής.
Ο Πρόεδρος του Ε.Β.Ε.Π., Βασίλης Κορκίδης, επισημαίνει: «Η συμφωνία έχει ευρύτερη γεωπολιτική σημασία για την Ευρώπη σε μια περίοδο εντάσεων με τρίτες χώρες. Παράλληλα, ενισχύει την πολυμερή εμπορική στρατηγική της ΕΕ, μειώνοντας την εξάρτηση από άλλες ασιατικές αγορές και δημιουργεί δεσμούς με μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες του κόσμου. Η συνεργασία δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ανταλλαγή τεχνογνωσίας, ανάπτυξη κοινών επενδυτικών σχημάτων και προώθηση των εφοδιαστικών αλυσίδων μέσω Ελλάδος. Κάθε εμπορική συμφωνία έχει δυνατά σημεία και αδυναμίες, καθώς επίσης κινδύνους και ευκαιρίες. Η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει τα δυνατά της σημεία με την ισχυρή ναυτιλία, που προσφέρει χαμηλό μεταφορικό κόστος, καθώς και με τη θέση της, ως πύλη εισόδου στην ΕΕ, ώστε να ξεπεράσει την αδυναμία της χαμηλής διείσδυσης των ελληνικών προϊόντων στην ινδική αγορά και να αντιμετωπίσει τον έντονο ανταγωνισμό για να αδράξει τις ευκαιρίες που της αναλογούν.»
Όπως αναφέρει στην σχετική της ανακοίνωση η παράταξη «Σαλαμίνα με όραμα», με επικεφαλής την Βάσω Μπόγρη, η τελική έκθεση δημοσιονομικού ελέγχου του Υπουργείου Οικονομικών για το οικονομικό έτος 2022 που έφερε στο φως η παράταξή μας, αποκαλύπτει σοβαρότατα ευρήματα για τη λειτουργία του Δήμου.
Η έκθεση καταγράφει σωρεία παράνομων πρακτικών με ουσιώδεις και βαρύτατες πολιτικές ευθύνες, αφού σύμφωνα με τα ευρήματα, κατά το έτος 2022 της διοίκησης Παναγόπουλου, διαπιστώθηκαν παράνομες οικονομικές πράξεις ύψους 671.556€.
Αυτές αφορούν σε πρακτικές για τις οποίες το Υπουργείο επέβαλε στον Δήμο πρόστιμο ύψους 378.543 ευρώ, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι ελέγχθηκαν μόνο οι δέκα από τους, συνολικά 151 φακέλους.
Τα μέλη της παράταξης, προκειμένου το πρόστιμο να μην μετακυλιστεί στους δημότες, μέσω τελών, να μην επηρεάσει την πρόοδο των έργων υποδομής και βελτίωσης της καθημερινότητας των κατοίκων του νησιού και να μην χαθούν χρηματοδοτήσεις από ευρωπαϊκά και εθνικά προγράμματα στο μέλλον, ζητούν πλήρη οικονομικό έλεγχο για τα έτη από το 2020, ως το 2025.
Παρά τη δραστική αυτή μείωση, η συζήτηση στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο Πειραιά επικεντρώθηκε κυρίως στις «αναπλάσεις», τις οποίες η δημοτική αρχή παρουσιάζει ως βασικό εργαλείο αναβάθμισης της βιώσιμης κινητικότητας.
Ωστόσο, η εμπειρία από τις πρώτες αναπλάσεις στην Κλεισόβης δείχνει το αντίθετο. Οι παρεμβάσεις αυτές δεν βελτίωσαν την καθημερινή μετακίνηση των κατοίκων, αλλά επιδείνωσαν την προσβασιμότητα, δυσχέραναν την κυκλοφορία και μετέτρεψαν τη λεγόμενη «βιώσιμη κινητικότητα» σε αβίωτη κινητικότητα για πεζούς, ηλικιωμένους ΑμεΑ και μηχανοκίνητο μποτιλιάρισμα .
Η εμμονή σε αναπλάσεις χωρίς αποτίμηση των συνεπειών τους, χωρίς κοινωνική διαβούλευση και χωρίς ουσιαστική αξιολόγηση των προηγούμενων έργων, εγείρει σοβαρά ερωτήματα. Όταν μειώνονται οι διαθέσιμοι πόροι αλλά επαναλαμβάνονται οι ίδιες επιλογές, δεν πρόκειται για στρατηγικό σχεδιασμό, αλλά για ανακύκλωση ενός αποτυχημένου μοντέλου. Ο δήμαρχος μπορεί να υποστηρίζει ότι είναι μειοψηφία όσοι διαμαρτύρονται για την Κλεισόβης αλλά η προσωπική του σελίδα όσο και οι σελίδες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατακλύζονται καθημερινά από επικριτικά σχόλια αγανακτισμένων κατοίκων.
Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: θα συνεχιστεί η πολιτική των βιτρινών ή θα τεθούν επιτέλους ως προτεραιότητα οι πραγματικές ανάγκες των πολιτών;
Τις τελευταίες ημέρες πραγματοποιήθηκε μαζική κοπή δέντρων από ιδιωτικό συνεργείο, ενώ αρμόδιες υπηρεσίες δηλώνουν στα μέσα μαζικής Δικτύωσης ότι ο χώρος «δεν είναι δημοτικός» και χαρακτηρίζεται ως ιδιωτικός. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει παρουσιαστεί κανένα δημόσιο έγγραφο που να αποδεικνύει πότε και με ποια πράξη ο χώρος έπαψε να είναι κοινόχρηστος.
Το ζήτημα φαίνεται να συνδέεται χρονικά και θεσμικά με την πρόσφατη απόκτηση του 100% της εταιρείας διαχείρισης της Μαρίνας Ζέας από την D-Marin, μετά την αποχώρηση του Ελληνικού Δημοσίου μέσω της ΕΤΑΔ. Το γεγονός αυτό εντείνει τα ερωτήματα για το αν και πώς δημόσιοι χώροι που γειτνιάζουν με τη μαρίνα εντάχθηκαν σε καθεστώς παραχώρησης ή αλλαγής χρήσης.
Το Παρατηρητήριο Πειραϊκής κατέθεσε επίσημο αίτημα προς την ΕΤΑΔ και την Κτηματική Υπηρεσία για τη χορήγηση ΦΕΚ, τοπογραφικών και πράξεων που τυχόν τεκμηριώνουν τη μεταβολή του καθεστώτος και καλεί τους πολίτες να μην αφήσουν την αλλαγή αυτή να περάσει σιωπηρά, αλλά να απαιτήσουν με κάθε θεσμικό μέσο διαφάνεια και απαντήσεις. Καλεί επίσης την αντιπολίτευση να ασκήσει τον θεσμικό της ρόλο, ζητώντας σαφείς εξηγήσεις για τη διαδικασία και τις αποφάσεις που οδήγησαν στη μεταβολή του καθεστώτος του χώρου.
Η επιμνημόσυνη δέηση για τον Πειραιώτη ήρωα των Ιμίων, Παναγιώτη Βλαχάκο, τελέστηκε σήμερα χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Πειραιώς κ.κ. Σεραφείμ, στην πλατεία Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Τιμές απέδωσαν άγημα και η μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού, καθώς και η Φιλαρμονική Ορχήστρα Πνευστών του Δήμου Πειραιά, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα φορτισμένο συναισθηματικά κλίμα, αντάξιο της σημασίας της ημέρας και της ιστορικής μνήμης. Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων, ενώ η τελετή ολοκληρώθηκε με ενός λεπτού σιγή και την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου.
«Τριάντα χρόνια. Δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Για εμάς, τους συγγενείς των τριών αξιωματικών, είναι τριάντα χρόνια απουσίας από τις ζωές μας.
Ο Παναγιώτης, ο Χριστόδουλος και ο Έκτορας δεν έγιναν σύμβολα από επιλογή. Έγιναν σύμβολα γιατί έκαναν το καθήκον τους, χωρίς να γνωρίζουν ότι εκείνη η νύχτα θα γραφτεί στην Ιστορία της νεότερης Ελλάδας.
Σήμερα, τριάντα χρόνια μετά, δεν στεκόμαστε εδώ μόνο για να θυμηθούμε πώς έφυγαν, αλλά κυρίως για να θυμηθούμε πώς έζησαν: ως αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού, ως άνθρωποι του καθήκοντος, ως νέοι Έλληνες που πίστεψαν ότι η πατρίδα δεν είναι έννοια αφηρημένη, αλλά καθημερινή ευθύνη, πίστη και αφοσίωση.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις παραμένουν οι αθόρυβοι φρουροί της χώρας, εκεί όπου χαράσσεται η γραμμή της ελευθερίας μας.
Σήμερα, που οι ισορροπίες στο Αιγαίο αλλάζουν, η μνήμη των τριών ηρώων μας δεν είναι απλώς ιστορική. Είναι βαθιά επίκαιρη.
Οι αυξημένες προκλήσεις μάς υπενθυμίζουν ότι η ειρήνη και η ασφάλεια δεν είναι δεδομένες.
Και δεν είναι τυχαίο. Ο φετινός Ιανουάριος δεν είναι μόνο μήνας μνήμης, είναι και μήνας παρουσίας.
Πριν λίγες μέρες κατέπλευσε στα ελληνικά ύδατα η αιχμή του δόρατος του σύγχρονου Πολεμικού Ναυτικού: η φρεγάτα «Κίμων».
Η άφιξή της δεν αποτελεί απλώς ενίσχυση του στόλου. Αποτελεί μια καθαρή δήλωση αποτροπής επιθετικότητας.
Και μετά από εκείνη τη νύχτα, μετά από αυτά τα τριάντα χρόνια εμπειρίας, μνήμης και γνώσης, ταπεινωμένοι Έλληνες και ταπεινωμένοι αξιωματικοί δεν θα υπάρξουν ξανά.
Είναι σίγουρο πως και τα τρία παλικάρια μας που μας βλέπουν σήμερα, δεν ζητούν δικαίωση με λόγια. Ζητούν να είμαστε άξιοι της θυσίας τους. Να θυμόμαστε χωρίς να εκμεταλλευόμαστε και να τιμούμε χωρίς να ξεχνάμε.
Τριάντα χρόνια μετά, η υπόσχεση παραμένει η ίδια: Όσο υπάρχουν αξιωματικοί που φορούν τη στολή με συνείδηση, οι τρεις τους θα ζουν πάντα ανάμεσα μας.
Θέλω να πιστεύω πως σήμερα καμαρώνει από ψηλά, όχι μόνο για τις τελετές μνήμης, αλλά και για το νέο απόκτημα του Πολεμικού Ναυτικού, που συνεχίζει την αποστολή για την οποία έδωσε τη ζωή του.
Θα τον θυμάμαι πάντα για το ήθος, το καθαρό βλέμμα και τη βαθιά πίστη στο καθήκον. Θα νιώθω πάντα υπερήφανος για εκείνον και θα ευχαριστώ τον Θεό για τα χρόνια που πορευτήκαμε και ζήσαμε μαζί...»
Στην περιοχή του Πειραιά υπάρχουν πάνω από 120 εγκαταλελειμμένα κτίρια, πολλά από τα οποία έχουν απορροφήσει μεγάλη ποσότητα νερού λόγω της πρόσφατης κακοκαιρίας, προκαλώντας ανησυχία στους κατοίκους για πιθανές νέες καταρρεύσεις.
Το πρόβλημα οφείλεται στο γεγονός ότι σε πολλές περιπτώσεις οι ιδιοκτήτες είναι άφαντοι, ενώ το νομικό πλαίσιο περιορίζει τις δυνατότητες άμεσης παρέμβασης από τις δημοτικές αρχές.
Το μεσημέρι της Παρασκευής ένα οίκημα στην οδό Μακεδονίας κατέρρευσε πλήρως, ενώ ένα παρόμοιο περιστατικό είχε σημειωθεί την Πέμπτη στη Λεωφόρο Παπαναστασίου, στον κεντρικό δρόμο της Καστέλλας.
Ο εκκωφαντικός θόρυβος από την κατάρρευση ανησύχησε τη γειτονιά, και οι κάτοικοι, βγαίνοντας από τα σπίτια τους, αντίκρισαν το εγκαταλελειμμένο σπίτι να έχει μετατραπεί σε σωρό μπάζων
Ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο βρέθηκε θαμμένο κάτω από τα συντρίμμια, καταστραμμένο στην οροφή, στο καπό και στο παρμπρίζ, αναφέρει το ρεπορτάζ του τηλεοπτικού καναλιού. Το περιστατικό συνέβη στις 14:30, χωρίς ωστόσο να υπάρχει κάποιος περαστικός εκείνη τη στιγμή, γεγονός που απέτρεψε τα χειρότερα.
Κτήρια υπό κατάρρευση...
Το κτήριο που έπεσε Πέμπτη 22/01/26 στην Καστέλα, είναι το τέταρτο πρόσφατο περιστατικό κατάρρευσης κτηρίου τα τελευταία δύο (2) χρόνια στον Πειραιά.
Με αφορμή και την τελευταία αυτή κατάρρευση, προκύπτει ένα σημαντικό ερώτημα: Πώς διαχειριζόμαστε το μεγάλο αριθμό κτηρίων που είναι εγκαταλελειμμένα και ετοιμόρροπα.
Φτάνει σε κάθε περιστατικό κατάρρευσης μία δήλωση, διαμαρτυρίας, αγανάκτησης και θλίψης που περισσότερο μοιάζει με «μνημόσυνο» και λιγότερο δηλώνει μια διάθεση για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος.
Η υποστελέχωση των υπηρεσιών, η γραφειοκρατία, δε μπορεί να είναι το ακροτελεύτιο επιχείρημα της πλήρους ακινησίας.
Το θεσμικό πλαίσιο, αν εφαρμοστεί αποφασιστικά, χωρίς αμφιταλαντεύσεις και παραλείψεις, προβλέπει αρκετά σύντομες διαδικασίες, είτε ως προς την άρση της ετοιμορροπίας, είτε με την έσχατη λύση της πλήρους κατεδάφισης ενός ετοιμόρροπου κτίσματος.
Ειδική κατηγορία είναι τα διατηρητέα∙ εδώ το θεσμικό πλαίσιο πάσχει. Ωστόσο υπάρχει και πρέπει να εφαρμοστεί, όχι κατά περίπτωση, αλλά μαζικά, με την συγκρότηση επιτροπών από όλα τα Υπουργεία που έχουν την ευθύνη των χαρακτηρισμών περί διατηρητέων.
Στην επόμενη ημέρα από μια νέα κατάρρευση, χρειαζόμαστε μια συνολική συζήτηση με την εμπλοκή πολλών φορέων και κυρίως χρειαζόμαστε πολιτική βούληση για την εφαρμογή ενός προγράμματος αντιμετώπισης αυτού του σύνθετου προβλήματος, αρχής γενομένης από τα κτήρια ιδιοκτησίας του Δημοσίου.
Δεκαπέντε χρόνια ζωής συμπληρώνει φέτος το Reportaz Net που γιορτάζει τα...