Εφορία: Οκτώ στις δέκα προσφυγές πέφτουν στο κενό – Τελευταία ελπίδα στα δικαστήρια

 

Σχεδόν ακατόρθωτη αποδεικνύεται η δικαίωση για τη συντριπτική πλειονότητα των φορολογουμένων που προσφεύγουν στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), καθώς οκτώ στους δέκα αποχωρούν με απορριπτική απόφαση, βλέποντας τα πρόστιμα και τους πρόσθετους φόρους να παραμένουν...σε ισχύ.

Τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της ΑΑΔΕ αποκαλύπτουν τη σκληρή πραγματικότητα των φορολογικών προσφυγών στην εφορία, αναγκάζοντας χιλιάδες πολίτες και επιχειρήσεις, να αναζητήσουν την τύχη τους στα διοικητικά δικαστήρια.

Συγκεκριμένα, κατά το προηγούμενο έτος, από το σύνολο των 10.492 προσφυγών που κατατέθηκαν, η ΔΕΔ εξέτασε 9.685 υποθέσεις.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι μόλις 1.736 φορολογούμενοι δικαιώθηκαν (ποσοστό 17,9%), επιτυγχάνοντας ολική ή μερική διαγραφή των καταλογισθέντων ποσών.

Στον αντίποδα, η συντριπτική πλειονότητα των προσφυγών —7.835 υποθέσεις ή ποσοστό 80,9%— απορρίφθηκε επί της ουσίας.

Παράλληλα, 38 υποθέσεις αρχειοθετήθηκαν λόγω παραίτησης, ενώ 76 απορρίφθηκαν σιωπηρώς λόγω παρέλευσης του ορίου των 120 ημερών που προβλέπει ο νόμος για την εξέταση.

Οι υποθέσεις που παραμένουν σε εκκρεμότητα ανέρχονται σε 4.448, ενώ η «μάχη» μεταφέρεται πλέον στις δικαστικές αίθουσες. Περισσότεροι από 2.800 φορολογούμενοι επέλεξαν να συνεχίσουν τη διαδικασία στα διοικητικά δικαστήρια το περασμένο έτος, με τον συνολικό αριθμό των εκκρεμών δικαστικών υποθέσεων να ξεπερνά πλέον τις 13.000.

Η επιμονή αυτή εξηγείται από την προσδοκία ότι η δικαστική κρίση μπορεί να είναι πιο ευνοϊκή ή να αναγνωρίσει νομικά κενά που η διοικητική διαδικασία προσπέρασε.

Το φάσμα των διαφορών είναι ευρύ, με κυρίαρχα ζητήματα:

• Τις αμφισβητήσεις γύρω από τα τεκμήρια διαβίωσης.

• Τις επιβαρύνσεις σε γονικές παροχές και δωρεές.

• Τις ενστάσεις για τον τεκμαρτό προσδιορισμό εισοδήματος, κατηγορία που αν και προκάλεσε αρχικά κύμα προσφυγών, εμφάνισε κάμψη μετά τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η απόρριψη πολλών υποθέσεων για τυπικούς λόγους ή λόγω εκπρόθεσμης εξέτασης, φανερώνει τις παθογένειες ενός συστήματος που δυσκολεύεται να διαχειριστεί τον τεράστιο όγκο των αιτημάτων, αφήνοντας τους φορολογούμενους σε ένα καθεστώς παρατεταμένης αβεβαιότητας.