Η ηθοποιός και τραγουδίστρια Βανέσα Γουίλιαμς αποκάλυψε ότι υπέστη σεξουαλική κακοποίηση στην ηλικία των 10 ετών και ότι κράτησε το περιστατικό μυστικό για δεκαετίες επειδή φοβόταν ότι ο πατέρας της δεν θα μπορούσε να... το αντέξει.
Η αποκάλυψη περιλαμβάνεται στο αυτοβιογραφικό της βιβλίο «You Have No Idea», που έγινε γνωστό ότι δημοσιοποιήθηκε μετά από συνεργασία με τη μητέρα της και εμφανίστηκε στο κοινό έξι χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα της. Η Γουίλιαμς, που έγινε γνωστή ως πρώτη μαύρη Μις Αμερική το 1983, μίλησε πρόσφατα στο Great Company podcast και ανέφερε: “Ήταν μια διαφορετική εποχή. Δεν είναι δικαιολογία, αλλά είναι επίσης κάπως λυπηρό όταν συνειδητοποιείς ότι συνέβη σε τόσους πολλούς ανθρώπους. Ήταν συγκλονιστικό. Και ως γονέας δεν το ανέφερα καν μέχρι που πέθανε ο πατέρας μου. Όταν γράψαμε το βιβλίο μαζί, η μητέρα μου είπε, “ο πατέρας σου δεν θα μπορούσε να το αντέξει. Ως πατέρας θέλεις να είσαι προστάτης”.”
Στο βιβλίο και στις δημόσιες αναφορές της, η Γουίλιαμς περιγράφει ότι η κακοποίηση συνέβη κατά τη διάρκεια διακοπών στην Καλιφόρνια, όταν ήταν με μια 18χρονη κοπέλα και φίλους της οικογένειας. Σύμφωνα με τη διήγησή της, επέστρεψε στο σπίτι την ημέρα που είχε γίνει το περιστατικό και βρήκε την οικογενειακή ατμόσφαιρα βαριά εξαιτίας του πρόσφατου θανάτου του θείου της, με τον πατέρα της “χλωμό, παγωμένο”, εικόνα που δεν άφηνε χώρο για να αποκαλύψει τι είχε συμβεί. “Θυμάμαι όταν συνέβη, έβγαινα από το αεροπλάνο γιατί είχε γίνει στην Καλιφόρνια, ήμουν με μια φίλη σε ταξίδι με φίλους της οικογένειας. Γύρισα και ο θείος μου είχε μόλις πεθάνει και θυμάμαι ότι ο πατέρας μου ήταν χλωμός, παγωμένος, και ήξερα ότι κάτι είχε πάει λάθος. Δεν υπήρχε καν στιγμή να πω \”συμβαίνει αυτό και νιώθω άβολα\”. Αυτό ήταν η πραγματικότητα και το έθαψα”. Η ηθοποιός περιέγραψε τη συναισθηματική σύγχυση εκείνης της ηλικίας και τη δυσκολία να αντιληφθεί τι είχε συμβεί: “Δεν είχα ιδέα τι ήταν, αλλά ήξερα ότι ένιωθα καλά. Ήξερα ότι ένιωθα καλά, αλλά ήταν κάτι που δεν έπρεπε να συμβαίνει” και πρόσθεσε ότι το γεγονός την οδήγησε να αναρωτηθεί αν αυτό που ένιωθε ήταν “φυσιολογικό” για ένα παιδί δέκα ετών.
