Αν και για πολλούς θεωρείται faux pas, κάποιες φορές είναι αδύνατο να μη σου έρθει να ουρήσεις την ώρα που κολυμπάς στη θάλασσα ή... στην πισίνα.
Γιατί συμβαίνει αυτό; «Είναι μια φυσιολογική φυσιολογική αντίδραση του σώματος όταν βυθίζεται στο νερό», λέει στον Guardian ο δρ. Σταύρος Κάβουρας, αναπληρωτής κοσμήτορας, καθηγητής διατροφής και διευθυντής του Εργαστηρίου Επιστήμης Ενυδάτωσης στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα.Τι προκαλεί την επιθυμία για ούρηση όταν βρίσκεστε στο νερό;
Η έντονη, ξαφνική ανάγκη για ούρηση όταν είμαστε βυθισμένοι στο νερό προκύπτει από μια διαδικασία που ονομάζεται «διούρηση λόγω εμβάπτισης».
Η διούρηση είναι ένας ιατρικός όρος που αναφέρεται στην αυξημένη παραγωγή και αποβολή ούρων από τα νεφρά. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, το σώμα φιλτράρει την περίσσεια σωματικών υγρών, νερού και άχρηστων προϊόντων από την κυκλοφορία του αίματος και τα αποβάλλει μέσω της ούρησης, σύμφωνα με τον Dr Scott Trappe, διευθυντή του Εργαστηρίου Ανθρώπινης Απόδοσης στο Πανεπιστήμιο Ball State.
Η διούρηση λόγω εμβάπτισης μπορεί να είναι ενοχλητική και άβολη, αλλά κατά κύριο λόγο είναι ακίνδυνη, αν και μερικές φορές μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση.
Γιατί συμβαίνει
Όχι, δεν σας έρχεται να ουρήσετε επειδή απορροφάτε νερό από την πισίνα μέσω του δέρματός σας κατά το κολύμπι.
Όταν το σώμα σας μπαίνει στο νερό, «το σχετικά πιο δροσερό νερό θα προκαλέσει τη συστολή των [αιμοφόρων] αγγείων στο δέρμα για να διατηρηθεί η εσωτερική θερμοκρασία του σώματος», λέει ο Trappe. «Αυτό στέλνει περισσότερο υγρό προς το κέντρο του σώματος».
Αφού το αίμα μετακινηθεί προς το στήθος, ειδικοί καρδιοαναπνευστικοί υποδοχείς ανιχνεύουν την αύξηση του όγκου, ερμηνεύοντάς την ως υπερφόρτωση υγρών. Έτσι, στέλνουν σήμα στον εγκέφαλο να σταματήσει την παραγωγή της αντιδιουρητικής ορμόνης (ADH), μιας ουσίας που δίνει εντολή στα νεφρά να συγκρατούν τα ούρα, εξηγεί ο Κάβουρας.
Σχεδόν ταυτόχρονα, τα μυϊκά κύτταρα της καρδιάς εκκρίνουν επίσης μια ορμόνη που ονομάζεται κολπικός νατριουρητικός παράγοντας (ANF) ως απόκριση στον υψηλό όγκο αίματος. Ο ANF διαστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία για να μειώσει την αρτηριακή πίεση, η οποία στη συνέχεια αυξάνει την αποβολή νερού σε μια προσπάθεια να αποκατασταθεί η ισορροπία των υγρών.
Με απλά λόγια: το σώμα σας πιστεύει ότι έχει πάρα πολλά υγρά. «Τα νεφρά αντιλαμβάνονται έναν αυξημένο όγκο υγρών και τον εξισορροπούν τραβώντας μέρος του νερού από το αίμα – και [στη συνέχεια] πρέπει να ουρήσετε», λέει ο Trappe.
«Και οι δύο αυτοί παράγοντες κάνουν τα νεφρά να παράγουν περισσότερα ούρα», λέει ο Dr Michael Joyner, αναισθησιολόγος και ερευνητής στην Κλινική Mayo, ο οποίος μελετά πώς το νευρικό σύστημα ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση, τον καρδιακό ρυθμό και τον μεταβολισμό ως απόκριση στο στρες. «Αυτό είναι ένα φυσικό αντανακλαστικό που εμποδίζει την καρδιά να γεμίσει υπερβολικά με υγρά».
Εκτός από την πίεση και τη θερμοκρασία του νερού, ρόλο παίζει και η οριζόντια θέση στο νερό, προσθέτει ο Κάβουρας: «Το αίμα πηγαίνει πιο εύκολα προς την καρδιά σας».
Είναι αυτός ο λόγος που η επιθυμία για ούρηση εμφανίζεται πολύ λιγότερο συχνά κατά τη διάρκεια άλλου είδους άσκησης, όπως το τρέξιμο; Ναι, λέει ο Κάβουρας, αλλά επίσης ιδρώνετε λιγότερο στο νερό, οπότε δεν χάνετε τόσα υγρά με αυτόν τον τρόπο κατά την κολύμβηση. Το τρέξιμο προκαλεί περισσότερη εφίδρωση, επομένως το σώμα δεν αισθάνεται ότι συγκρατεί υπερβολικό υγρό.
Υπάρχει λοιπόν τρόπος να προληφθεί η διούρηση λόγω εμβάπτισης; «Όχι ιδιαίτερα», λέει ο Trappe. «Είναι μέρος της ζωής του κολυμβητή»
