Η εκδήλωση της Θεσσαλονίκης για την κατάρριψη του ρεκόρ Γκίνες στο ζεϊμπέκικο έχει προκαλέσει νέο κύμα αντιδράσεων στην Τουρκία, με τη Milliyet και στελέχη της Τουρκικής Ομοσπονδίας Λαϊκών Χορών να μιλούν για «ελληνική οικειοποίηση» και «αλλοίωση της... τουρκικής παράδοσης».
Την ίδια στιγμή, η ελληνική πλευρά προετοιμάζει μια μεγάλη γιορτή στην πλατεία Αριστοτέλους, με εκατοντάδες –ίσως και χιλιάδες– συμμετέχοντες, στο πλαίσιο δράσης για την ενημέρωση γύρω από την άνοια και τη νόσο Alzheimer.
Η Θεσσαλονίκη χορεύει για καλό σκοπό
Στις 14 Ιουνίου, η πλατεία Αριστοτέλους θα γεμίσει με ανθρώπους κάθε ηλικίας που θα επιχειρήσουν να σπάσουν το ρεκόρ των 754 ατόμων που είχε πετύχει η Κύπρος χορεύοντας το «Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας».
Η εκδήλωση οργανώνεται από την Alzheimer Hellas και το Σωματείο Φίλων της Ελληνικής Εταιρείας Νόσου Alzheimer, δίνοντας κοινωνικό και ανθρωπιστικό χαρακτήρα στη δράση.
Η χορογραφία θα διδαχθεί επιτόπου, ώστε να συμμετέχει όποιος θέλει – χωρίς να χρειάζεται να είναι επαγγελματίας.
Η τουρκική αντίδραση: «Ο χορός είναι δικός μας»
Η Άγκυρα δεν είδε την εκδήλωση ως πολιτιστική γιορτή, αλλά ως… πρόκληση.
Ο αντιπρόεδρος της Τουρκικής Ομοσπονδίας Λαϊκών Χορών, Σονέρ Σατί, μίλησε με σκληρή γλώσσα στη Milliyet, κατηγορώντας την Ελλάδα ευθέως για υφαρπαγή πολιτιστικής κληρονομιάς. «Η άλλη πλευρά προσπαθεί να αλλοιώσει τον πολιτισμό και την τέχνη, όπως κάνει με όλα», δήλωσε, υποστηρίζοντας ακόμα και ότι η Ελλάδα είχε ήδη επιχειρήσει στο παρελθόν να οικειοποιηθεί και τον ποντιακό χορό.
Η Τουρκία απαντά με δύο κινήσεις:
Η τουρκική απάντηση έχει ήδη σχεδιαστεί με κάθε λεπτομέρεια. Στις 28 Ιουνίου, 5.000 χορευτές με παραδοσιακές στολές θα διεκδικήσουν ρεκόρ Γκίνες υπό το σύνθημα «Ο Χορός είναι δικός μας», ενώ στο πλαίσιο του φεστιβάλ Kültür Yolu στην Άγκυρα προγραμματίζεται επίδειξη 2.000 χορευτών. «Θα είναι μια προσπάθεια ρεκόρ Γκίνες που δεν θα μπορεί να επαναληφθεί», τόνισε ο Σατί, επικαλούμενος τους 10.000 εκπαιδευτές και τα εκατομμύρια αθλητές λαϊκών χορών που διαθέτει η Τουρκία από 8 έως 75 ετών.
Από πού κρατάει η σκούφια του ζεϊμπέκικου;
Ο χορός έχει βαθιές ρίζες στη Μικρά Ασία και στους Ζεϊμπέκους, έναν πληθυσμό με σύνθετη ιστορική ταυτότητα.
Σύμφωνα με Έλληνες λαογράφους, η λέξη «Ζεϊμπέκος» συνδέεται με τη φρυγική ρίζα «Ζευς» και τη λέξη «βέκος» (ψωμί).
Ο ρυθμός 9/8 και η αυτοσχεδιαστική φύση του τον έκαναν σύμβολο εσωτερικής έκφρασης, ενώ η σύνδεσή του με το ρεμπέτικο τον καθιέρωσε ως έναν από τους πιο φορτισμένους ελληνικούς χορούς.
