Latest News

Παρασκευή 8 Μαΐου 2026

Άφησε την Τουρκία για τον έρωτα και βρήκε πατρίδα στη Χίο – Η ιστορία που συγκινεί

 


Η αγάπη δεν γνωρίζει σύνορα – και η ιστορία του Χαϊντάρ Γκολούντς είναι η πιο φωτεινή... απόδειξη. Ο Χαϊντάρ, μεγαλωμένος στο Τσεσμέ, είχε από παιδί έναν ιδιαίτερο δεσμό με τη Χίο, όπου περνούσε τα καλοκαίρια του. Κανείς όμως δεν μπορούσε να φανταστεί πως αυτό το νησί θα γινόταν κάποτε το σπίτι του, η ζωή του, η ίδια του η μοίρα.

Η καθοριστική στιγμή ήρθε πριν από 15 χρόνια, στα γενέθλια της Μαρίας. Μια τυχαία γνωριμία, ένα βλέμμα, κι από εκείνη τη μέρα οι δυο τους έγιναν αχώριστοι. Ο Χαϊντάρ πήρε τότε τη μεγάλη απόφαση: άφησε πίσω του την Τουρκία και εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Χίο – «στο νησί μου», όπως λέει με συγκίνηση και περηφάνια.

Το ζευγάρι παντρεύτηκε πριν από 11 χρόνια και από τότε χτίζει τη δική του καθημερινότητα, γεμάτη απλότητα, τρυφερότητα και κοινά όνειρα. Όπως εξομολογείται ο ίδιος στην εκπομπή «Όπου Υπάρχει Ελλάδα», στο σπίτι τους η γλώσσα που κυριαρχεί είναι αποκλειστικά η ελληνική, κάτι που ο Χαϊντάρ θεωρεί φυσικό, αφού η Χίος είναι πλέον η πατρίδα της καρδιάς του.

Αν και δεν έχουν αποκτήσει παιδιά, η οικογένειά τους είναι γεμάτη: οι γάτες τους αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς τους και συμπληρώνουν την ευτυχία τους με τον πιο γλυκό τρόπο.

Ο Χαϊντάρ δεν βρήκε στη Χίο μόνο την αγάπη, αλλά και τον δρόμο της επαγγελματικής του ολοκλήρωσης. Το όνειρό του ήταν να δημιουργήσει ένα ταβερνάκι που θα έφερνε στο ίδιο τραπέζι τις γεύσεις δύο λαών. Σήμερα, ως επιτυχημένος επιχειρηματίας, σερβίρει ένα μοναδικό πάντρεμα ελληνικής και τουρκικής κουζίνας, αποδεικνύοντας πως η γαστρονομία μπορεί να γίνει η πιο όμορφη «γέφυρα» επικοινωνίας.

«Αγαπάω το νησί μου πάρα πολύ», δηλώνει με αφοπλιστική ειλικρίνεια.

Παρά τις ρίζες του στα απέναντι παράλια, ο Χαϊντάρ νιώθει πλέον ντόπιος. Η κοινωνία της Χίου τον αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή, κι εκείνος αισθάνεται ευλογημένος που ανήκει σε δύο πατρίδες. Η καρδιά του είναι ριζωμένη στο μαστιχοχώρι που επέλεξε για σπίτι του – ένα μέρος που δεν τον φιλοξενεί απλώς, αλλά τον έχει κάνει δικό του άνθρωπο.