Εμπλοκή έχει σημειωθεί στις συζητήσεις ανάμεσα στα επιτελεία Τσίπρα και Φάμελλου για τη φόρμουλα ένταξης του ΣΥΡΙΖΑ στο... νέο κόμμα.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο το τηλεφώνημα ή η συνάντηση μεταξύ των δύο, παρότι αναγγέλλεται ή προτείνεται από στελέχη, όπως π.χ. ο Νίκος Παππάς, δεν έχει γίνει ακόμα. Ο Σωκράτης Φάμελλος πιέζει για ένα ραντεβού με τον Αλέξη Τσίπρα, ελπίζοντας ότι θα τον πείσει και τα πράγματα θα προχωρήσουν.
Τα σημεία διαφωνίας είναι περισσότερα του ενός και καμία πρόοδος δεν έχει σημειωθεί το τελευταίο διάστημα. Ο Τσίπρας δείχνει να μη βιάζεται, καθώς τοποθετεί χρονικά την ανακοίνωση του νέου κόμματος τον Σεπτέμβριο. Επιπλέον, παρά τα όσα έχουν ειπωθεί ή γραφτεί τις τελευταίες ημέρες, δεν κάνει πίσω στην απαίτησή του οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που θα μετακινηθούν στο δικό του κόμμα, να μην είναι εν ενεργεία, δηλαδή να έχουν παραιτηθεί προηγουμένως.
Ισορροπία τρόμου
Από την πλευρά του, ο Φάμελλος επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη διατήρηση της ενότητας του κόμματος και τη συνεργασία με το νέο εγχείρημα του Τσίπρα, την οποία σημειώνεται ότι φέρεται να θεωρεί μονόδρομο. Θέλει ωστόσο «τη συντεταγμένη ένταξη του όλου ΣΥΡΙΖΑ στο κόμμα Τσίπρα», δηλαδή τη θεσμική συνεργασία και όχι την απορρόφηση. Προσπαθεί να βρει τον τρόπο με τον οποίο θα αποτρέψει την άτακτη διάλυση, που θα αποτελέσει ευκαιρία για τον Παύλο Πολάκη και όλους όσοι διαφωνούν με την προοπτική της συνεργασίας με τον Τσίπρα, να πάρουν στα χέρια τους τον ΣΥΡΙΖΑ.
Επί της ουσίας, ο Φάμελλος θέλει να αποφύγει να γίνει ο τελευταίος πρόεδρος του διαλυμένου ΣΥΡΙΖΑ και επιδιώκει συμφωνία κορυφής που θα επιτρέψει στον ΣΥΡΙΖΑ να συνεχίσει μέσα από το κόμμα Τσίπρα. Αυτό ακριβώς είναι που δεν επιθυμεί όμως ο Τσίπρας, ο οποίος θεωρεί πως αν το κόμμα του εμφανιστεί ως συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ, θα χάσει κάθε δυναμική.
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει καλά πως πολλοί από τους βουλευτές, είτε έχουν δημοσιοποιήσει την πρόθεσή τους να πάνε στο κόμμα Τσίπρα (Κεδίκογλου, Παναγιωτόπουλος, Μεϊκόπουλος, Καραμέρος) είτε όχι αλλά το επιθυμούν (Ψυχογιός, Ζαμπάρας, Μάρκας) είτε είναι στελέχη της άμεσης επιρροής του Τσίπρα (Γεροβασίλη, Τσαπανίδου, Νοτοπούλου), διστάζουν να παραδώσουν τις έδρες τους ή θα επιχειρήσουν να κερδίσουν όσο χρόνο μπορούν προτού το πράξουν.
Για να αποφύγει λοιπόν την άτακτη διάλυση -για την οποία συνεργάτες του Φάμελλου λένε ότι ο Τσίπρας την επιδιώκει και ότι η φράση «μηδενισμός του κοντέρ» στην ουσία σημαίνει «διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ»- επεξεργάζεται και άμεσα θα είναι σε θέση να ανακοινώσει έκτακτο συνέδριο ή απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής για τη διενέργεια εσωκομματικού δημοψηφίσματος μέσα στον Μάιο ή το πολύ τον Ιούνιο, με θέμα την ένταξη του ΣΥΡΙΖΑ στο κόμμα Τσίπρα ή όχι.
Ο Φάμελλος εκτιμά (ή μάλλον ελπίζει) ότι αν υπάρξει απόφαση συνεδρίου ή εσωκομματικού δημοψηφίσματος υπέρ της συντεταγμένης ένταξης του ΣΥΡΙΖΑ στο κόμμα Τσίπρα, τότε ο Τσίπρας αναγκαστικά θα υποχωρήσει και θα δεχθεί την απόφαση. Αυτό το γνωρίζουν οι «φευγάτοι» προς το κόμμα Τσίπρα και προς το παρόν τηρούν στάση αναμονής. Αν, όμως, δουν ότι δεν συγκαλούνται τα όργανα και οι αποφάσεις αναβάλλονται, τότε δεν αποκλείεται να αρχίσουν οι οικειοθελείς αποχωρήσεις, συνοδευόμενες προφανώς και από παραιτήσεις.
Εν αναμονή
Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι στην «αίθουσα αναμονής» του κόμματος Τσίπρα δεν είναι μόνο ο Φάμελλος και οι… φευγάτοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ο μεγαλύτερος αριθμός των βουλευτών της Νέας Αριστεράς. Αλέξης Χαρίτσης, Εφη Αχτσιόγλου (η οποία άνοιξε και δικηγορικό γραφείο, σήμα ότι είναι έτοιμη να παραδώσει την έδρα της), Δημήτρης Τζανακόπουλος, Νάσος Ηλιόπουλος κ.ά. περιμένουν από τον Τσίπρα ένα νεύμα προκειμένου να ολοκληρώσουν την ένταξή τους στο νέο κόμμα. Προφανώς, εφόσον ξεκαθαρίσει το τι θα γίνει με τον ΣΥΡΙΖΑ.
ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Διγλωσσία Σακελλαρίδη εν αναμονή… ζυμώσεων
Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, ο οποίος έχει αναλάβει τα ηνία στη Νέα Αριστερά, δείχνει να ακολουθεί περίεργη στρατηγική. Από τη μία επιτίθεται στον Αλέξη Τσίπρα επειδή δεν συμφωνεί με τη στροφή προς το Κέντρο κι από την άλλη δηλώνει ότι το βάρος για τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων ανήκει στον Τσίπρα και τον Νίκο Ανδρουλάκη και πως αν αυτοί τα βρουν μεταξύ τους (κάτι που δεν πρόκειται να συμβεί, τουλάχιστον πριν απ’ τις επόμενες εθνικές εκλογές), τότε ο διάλογος είναι ανοικτός και για τη Νέα Αριστερά.
Πολλοί πιστεύουν ότι ο Σακελλαρίδης επιχειρεί ελιγμό, με τον οποίο προσπαθεί από τη μία να αναδείξει την ευθύνη των Ανδρουλάκη και Τσίπρα για την αδυναμία να συζητήσουν και να συνεννοηθούν κι από την άλλη προσπαθεί να εμφανίσει τη Νέα Αριστερά όχι ως έναν «φτωχό συγγενή» που παρακαλά για συνεργασία, αλλά ως σοβαρό κόμμα που περιμένει ολοκληρωμένη πρόταση.
Φοβάται…
Αλλοι θεωρούν ότι με αυτήν την τακτική, ο Σακελλαρίδης απλώς φοβάται πως όταν ξεκινήσει η ζύμωση ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και το κόμμα Τσίπρα, η Νέα Αριστερά θα χάσει την ταυτότητα και τον ρόλο της και θα εξαϋλωθεί. Πολλώ δε μάλλον, όταν, αυτήν τη στιγμή, μέσα στο κόμμα δεν είναι όλοι υπέρ της αυτόνομης πορείας ή της συνεργασίας μόνο των καθαρά αριστερών δυνάμεων, όπως ο Σακελλαρίδης και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, αλλά υπάρχουν και στελέχη, όπως ο Νίκος Φίλης, που καλοβλέπει την επιστροφή στον «μικρό» ΣΥΡΙΖΑ και τη συνύπαρξη με τον Παύλο Πολάκη, τον Νίκο Παππά κ.λπ., εάν και εφόσον οι «φευγάτοι» του ΣΥΡΙΖΑ μεταπηδήσουν στο νέο κόμμα Τσίπρα μέσα σε έναν «θολό» κεντροαριστερό σχηματισμό.
