Όχι, δεν είναι ότι το τηλέφωνο έχει αποκτήσει ψυχολόγο μέσα του. Είναι οι αλγόριθμοι. Και το πιο τρομακτικό; Μερικές φορές σε ξέρουν καλύτερα απ’ όσο σε ξέρεις εσύ.
«Απλά κάνω scroll» – Η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση
Ξεκινάς με κάτι αθώο. Ένα meme, ένα βίντεο με γάτες, ίσως ένα recipe που δεν πρόκειται ποτέ να φτιάξεις. Δύο λεπτά μετά, το feed σου έχει γίνει ένα συναισθηματικό rollercoaster:
- «Γιατί οι άνθρωποι φεύγουν όταν τους αγαπάς πιο πολύ»
- «POV: θυμήθηκες κάτι που νόμιζες ότι είχες ξεπεράσει»
- τραγούδι που δεν ήξερες ότι σε πονάει μέχρι τώρα
Και εσύ κάθεσαι και λες: «ΟΚ, λίγο περίεργη σύμπτωση αυτό…»
Οι αλγόριθμοι δεν είναι μάντεις… αλλά σχεδόν
Η αλήθεια είναι πιο απλή και ταυτόχρονα πιο creepy. Οι αλγόριθμοι δεν «νιώθουν» τίποτα. Απλά παρατηρούν:
- τι βλέπεις περισσότερο
- τι σταματάει το scroll σου
- τι ξαναβλέπεις δύο φορές (ναι, το ξέρουν αυτό)
- τι σε κάνει να μείνεις λίγο παραπάνω σιωπηλός στην οθόνη
Και μετά κάνουν κάτι πολύ απλό: σου δίνουν περισσότερο από αυτό.
Οπότε αν κάποια μέρα είσαι λίγο down και κάτσεις να δεις “λίγο relatable content”, το σύστημα το πιάνει σαν:
«Α, αυτός εδώ πάτησε pause στο vibe του. Πάμε να τον κρατήσουμε εκεί.»
Το πιο περίεργο κομμάτι: Σε «διαβάζει» χωρίς να ξέρει γιατί
Ο αλγόριθμος δεν ξέρει ότι χώρισες, ότι είσαι κουρασμένος ή ότι απλά έχεις μια weird μέρα. Ξέρει μόνο ότι:
- σταμάτησες σε εκείνο το βίντεο λίγο περισσότερο
- έκανες replay ένα συγκεκριμένο sound
- δεν σκρόλαρες αμέσως μετά
Και κάπως έτσι καταλήγει να σου σερβίρει όλο και πιο “στοχευμένο συναίσθημα”.
Και κάπου εδώ αρχίζει το cringe
Το πιο αστείο (και λίγο τρομακτικό) είναι ότι μετά από λίγο σκέφτεσαι: «ΟΚ, γιατί το feed μου νομίζει ότι είμαι σε υπαρξιακή κρίση;»
Και η απάντηση είναι απλή: γιατί πριν 5 λεπτά είχες 2 δευτερόλεπτα σιωπής σε ένα sad video. Τόσο χρειάζεται.
Τελικά ποιος ξέρει ποιον;
Ίσως το πραγματικό cringe δεν είναι ότι οι αλγόριθμοι «καταλαβαίνουν» τα συναισθήματά μας. Είναι ότι εμείς τα δείχνουμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Ένα pause εδώ, ένα replay εκεί, ένα μικρό scroll πιο αργά… και ξαφνικά το internet νομίζει ότι χρειάζεσαι θεραπεία και playlist με τίτλο “it’s okay to not be okay”.
Και ίσως… να μην έχει και άδικο.
