Το «Χριστός Ανέστη» ακούστηκε σε κάθε γωνιά της χώρας, τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου (11/04) με πλήθος κόσμου να έχει συρρεύσει στους ιερούς ναούς για να ακούσει το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης, που συνοδεύτηκε από εντυπωσιακά βεγγαλικά σε πολλές περιοχές της χώρας, που έκαναν τη νύχτα μέρα.
Σε κλίμα κατάνυξης τελέστηκε σε όλη τη χώρα η Ακολουθία της Αναστάσεως. Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αθηνών η Ακολουθία της Αναστάσεως, ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία τελέστηκαν χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Ιερώνυμου ο οποίος πλαισιώθηκε από του Επισκόπους Ευρίπου Χρυσόστομο και Ταλαντίου Θεολόγο.
Το παρών έδωσαν εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των Σωμάτων Ασφαλείας, των Ενόπλων Δυνάμεων, των Υπηρεσιών της Ιεράς Συνόδου και της Αρχιεπισκοπής, ακαδημαϊκοί και πλήθος κόσμου.
«Η αγωνία για το μέλλον γίνεται συχνά σιωπηλή κραυγή μέσα στην ανθρώπινη ύπαρξη…Μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα, ο άνθρωπος αναζητεί πάλι σημεία προσανατολισμού· αναζητεί κάτι σταθερό, κάτι αληθινό, κάτι που να δίδει νόημα και ελπίδα. Και εκεί ακριβώς επανέρχονται τα σύμβολα, όχι ως απλά σχήματα ή ιστορικά κατάλοιπα, αλλά ως ζωντανές μαρτυρίες νοήματος και ζωής», επισημαίνει, με αφορμή το Πάσχα, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, μέσω του μηνύματός του, το οποίο αναγνώσθηκε κατά την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία στους ιερούς ναούς της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Το αναστάσιμο μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου ανέγνωσε ο προϊστάμενος του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αθηνών π. Θωμάς Συνοδινός.
Αναλυτικά, το μήνυμα για το Πάσχα 2026:
Αδελφοί μου και παιδιά μου εν Κυρίω αγαπητά,
Χριστός Ανέστη!
Ζούμε σε καιρούς όπου ο άνθρωπος δοκιμάζεται τόσο από τον φόβο που γεννά η ανασφάλεια του κόσμου όσο και από την αβεβαιότητα της σημερινής εποχής: πόλεμοι, συγκρούσεις, ταραχές και απειλές σκοτεινιάζουν τον ορίζοντα και βαραίνουν την καρδιά πολλών. Η αγωνία για το μέλλον γίνεται συχνά σιωπηλή κραυγή μέσα στην ανθρώπινη ύπαρξη.
Μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα, ο άνθρωπος αναζητεί πάλι σημεία προσανατολισμού· αναζητεί κάτι σταθερό, κάτι αληθινό, κάτι που να δίδει νόημα και ελπίδα. Και εκεί ακριβώς επανέρχονται τα σύμβολα, όχι ως απλά σχήματα ή ιστορικά κατάλοιπα, αλλά ως ζωντανές μαρτυρίες νοήματος και ζωής.
Το σύμβολο δεν είναι ποτέ κλειστό στον εαυτό του· πάντοτε δείχνει πέρα από το ορατό. Ενώνει το παρόν με το βάθος της μνήμης και στηρίζει την πορεία του ανθρώπου προς το μέλλον. Όταν όμως αποκοπεί από την αλήθεια που φέρει, όταν χρησιμοποιηθεί ως όπλο ή ως μέσον επιβολής, τότε χάνει την δύναμή του και παραμορφώνεται.
Για την Εκκλησία τα σύμβολα δεν είναι ιδεολογικά εμβλήματα, αλλά φορείς ζωής. Το βαθύτερο νόημα του Σταυρού δεν είναι η δύναμη, αλλά η θυσιαστική του αγάπη. Γι’ αυτό και ο Σταυρός, το ‘Αγιο Φως, η Ανάσταση δεν επιβάλλονται, αλλά προσκαλούν. Δεν χωρίζουν, αλλά ανοίγουν δρόμο κοινωνίας.
Προς όλους εκείνους που φοβούνται, που ανησυχούν, που βλέπουν τον κόσμο να γίνεται ασταθής και επικίνδυνος, η Εκκλησία δεν έχει να προσφέρει ψευδαισθήσεις, αλλά ελπίδα αληθινή ότι:
– το κακό δεν έχει τον τελευταίο λόγο,
– η βία δεν μπορεί να καταργήσει την αγάπη,
– καμία σύγκρουση δεν μπορεί να σβήσει το Φως που ανατέλλει από τον Τάφο και να επισκιάσει το γεγονός της Ανάστασης του Χριστού και
– η αληθινή ασφάλεια του ανθρώπου εδράζεται στην βεβαιότητα ότι ο Θεός παραμένει παρών μέσα στην ιστορία.
Γι’ αυτό και οφείλουμε να διαφυλάξουμε τα σύμβολά μας ως γέφυρες ελπίδος, νοήματος και συμφιλίωσης, γενόμενοι και εμείς φορείς του φωτός και της ειρήνης, δηλαδή της Ανάστασης, όπου κι αν βρισκόμαστε.
Σας εύχομαι πατρικά η χάρις του Αναστάντος Κυρίου να στηρίζει τις καρδιές σας, να διαλύει τον φόβο και να χαρίζει ειρήνη στον κόσμο και στην ύπαρξη του καθενός μας.
