Νέο τοπίο διαμορφώνεται για την συνταξιοδοτική πολιτική, καθώς με τη σταδιακή εξάλειψη της «προσωπικής διαφοράς» μετατρέπει τις καθιερωμένες λογιστικές αναπροσαρμογές σε πραγματικά αυξανόμενα εισοδήματα για μεγάλα τμήματα των... συνταξιούχων.
Τα πρόσφατα δεδομένα του πληροφοριακού συστήματος «Ήλιος» δείχνουν ότι από τον Ιανουάριο οι αναπροσαρμογές ξεφεύγουν από τα θεωρητικά συμψηφίσματα και αρχίζουν να αντανακλώνται στο τελικό ποσό που φθάνει στον λογαριασμό των δικαιούχων — μια εξέλιξη με άμεσες κοινωνικές και δημοσιονομικές επιπτώσεις.
Στην πράξη, η μέση κύρια σύνταξη ενισχύθηκε στα 865,58 ευρώ από 847,55 ευρώ τον Δεκέμβριο του 2025, αποτέλεσμα της ετήσιας αναπροσαρμογής 2,4%. Σημαντικότερο όμως είναι ότι η αύξηση αυτή έφτασε και σε συνταξιούχους που μέχρι πρότινος είχαν προσωπική διαφορά, επιταχύνοντας τη διαδικασία «απορρόφησής» της και προμηνύοντας σταδιακή πλήρη ενσωμάτωση των αυξήσεων στο μελλοντικό χαρτοφυλάκιο καταβολών.
Η «ακτινογραφία» των συντάξεων αποκαλύπτει το μέγεθος της πρόκλησης: 2.529.695 συνταξιούχοι και μηνιαία δαπάνη περίπου 2,78 δισ. ευρώ. Το μέσο εισόδημα από κύριες, επικουρικές και λοιπές παροχές φτάνει τα 1.038,10 ευρώ, ενώ οι 2.899.085 κύριες συντάξεις που καταβλήθηκαν τον Ιανουάριο απορρόφησαν 2,51 δισ. ευρώ. Στις συντάξεις γήρατος η μέση καταβολή είναι 976,84 ευρώ και το 57,3% αυτών δεν υπερβαίνει τα 1.000 ευρώ — γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη για στοχευμένες παρεμβάσεις κοινωνικής πολιτικής.
Παράλληλα, το διαχρονικό χάσμα μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα παραμένει έκδηλο: η μέση κύρια σύνταξη στο Δημόσιο φτάνει τα 1.468,44 ευρώ, έναντι 789,88 ευρώ για τους ασφαλισμένους του e-ΕΦΚΑ. Η διαφορά αποδίδεται κυρίως σε περισσότερα έτη ασφάλισης και υψηλότερα συντάξιμα εισοδήματα στο Δημόσιο. Σε περιφερειακό επίπεδο, η Αττική συγκεντρώνει τις περισσότερες καταβολές, ενώ περιοχές όπως Ήπειρος και Θεσσαλία εξαρτώνται ισχυρά από τις συντάξεις ως μοχλό τοπικής οικονομίας.
Η πρόκληση για την πολιτική ηγεσία είναι διπλή. Να διατηρηθεί η δημοσιονομική βιωσιμότητα του συστήματος και ταυτόχρονα να ενισχυθεί το εισόδημα των ευάλωτων ομάδων μέσω δίκαιων, μακροπρόθεσμων μεταρρυθμίσεων που θα εγγυώνται αξιοπρεπείς συντάξεις και κοινωνική συνοχή.
