Ένα Εθνικό Σχέδιο Ανάταξης της χώρας, με οικονομικά στοιχεία και προτάσεις πρότεινε στην ομιλία του Αλέξη Τσίπρα, στο κλείσιμο του Συνεδρίου... του Economist.
H πρότασή του η οποία ήταν το κεντρικό στοιχείο της ομιλίας του, χωρίς αναφορές στον προοδευτικό χώρο (στον οποίο φαίνεται εσκεμμένα απέφυγε να αναφερθεί), παρουσιάστηκε ως απάντηση στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, η οποία όπως είπε κατέστησε «μια χαμένη ευκαιρία» την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια, αφού κυριάρχησε ο πελατειασμός και η γενικευμένη διαφθορά.
Στην έναρξη της ομιλίας του κάνοντας μια γέφυρα με τον παρουσιαστή απάντησε και στον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη για τους «17.000 βαρυποινίτες».
«Ομολογώ», είπε «ότι είχα μια ανησυχία, καθώς θέση της κυβέρνησης, που ανακοινώθηκε πριν λίγες μέρες από τον εκπρόσωπό της, είναι πως για όσα λέω ενδιαφέρονται μόνο βιαστές, εμπρηστές και εν γένει εγκληματίες. Ευτυχώς, βλέποντάς σας, κατάλαβα ότι η ανησυχία μου ήταν αβάσιμη».
Και ξορκίζοντας την «τοξικότητα» της κυβέρνησης που όπως είπε «βλάπτει σοβαρά το δημοκρατικό διάλογο», προχώρησε, στο εισαγωγικό σκέλος της ομιλίας του και σε μία ακόμη αιχμή για την αυριανή ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Βλέποντας, σημείωσε, τη μεγάλη εικόνα για τη χώρα, τα νέα δεν είναι ευχάριστα. «Δεν θα είμαι συνεπώς ευχάριστος για κανέναν. Θα προσπαθήσω να είμαι χρήσιμος για τον προβληματισμό σας, για τον τόπο και το μέλλον του, αλλά αυτό σημαίνει ότι δεν μπορώ να είμαι ευχάριστος. Όποιος θέλει να ακούσει ευχάριστα πράγματα, μπορεί να περιμένει την αυριανή ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Εκεί, θα δώσει τη δική του εικόνα, κατασκευασμένη από φωτεινά χρώματα, αισιοδοξία, και κάποιες παροχές».
Κατηγόρησε την κυβέρνηση για την οικονομική πολιτική που οδηγεί τη χώρα στα βράχια, και ειδικότερα για μια στρατηγική τερατωδών υπερπλεονασμάτων που σύμφωνα με τον πρώην πρωθυπουργό δεν έχει στόχο την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων αλλά την εκλογική πελατεία και την ψηφοθηρία. Με άλλα λόγια κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι χρησιμοποιεί την οικονομία όχι για την ανάταξη της χώρας και τη βελτίωση της ζωής των πολιτών αλλά για να αναπαράξει τον εαυτό της στην εξουσία.
Μίλησε για αδιέξοδο και ανέφερε ότι η χώρα και η οικονομία εκπέμπουν SOS, προέβη σε συγκρίσεις με την οικονομία που παρέδωσε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (2015 – 2019) και στη συνέχεια ανέλυσε την πρότασή του για ένα εθνικό Σχέδιο Ανάταξης με ορίζοντα 5ετίας, το οποίο ξεδίπλωσε σε 9 άξονες – αφού προηγουμένως σημείωσε ότι η χώρα «χρειάζεται ένα μεγάλο αναπτυξιακό σοκ» εφάμιλλο των αντίστοιχων της περιόδου Τρικούπη και Βενιζέλου.
Οι 9 άξονες αφορούν στο Κράτος (Ισχυρό και Δίκαιο Κράτος), την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, την στήριξη της Εργασίας, την Ανθεκτικότητα και την Ενεργειακή Ασφάλεια, το Δημογραφικό, την Μείωση του Ιδιωτικού Χρέους, Τεχνολογική αναβάθμιση και ψηφιακή αυτονομία, την Αναδιανομή με πρόταση για ένα Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, την εθνική Ασφάλεια.
Στο κλείσιμο της ομιλίας του επικέντρωσε στα πολιτικά μηνύματα για το αύριο.
Από τη μία τόνισε πως αν συνεχιστεί η πολιτική της κυβέρνησης η χώρα θα οδηγηθεί σε νέα κρίση: «Αν επιμένουμε να σπέρνουμε κοινωνική αδικία, εργασιακή απορρύθμιση, διαφθορά και απληστία των κερδών, θα θερίσουμε αδιέξοδο και νέα υπαρξιακή κρίση».
Από την άλλη σημείωσε ότι δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις, παρά μόνο αγώνας πάνω σε ένα νέο παραγωγικό πρότυπο και όπου χρειάζεται συγκρούσεις με το παλιό.
Επέμεινε στη θέση του για την ανάγκη να υπάρξει μια νέα Εθνική Πυξίδα και ένας Νέος Πατριωτισμός, που «κατανοεί την υγιή οικονομία, το στέρεο και σύγχρονο παραγωγικό μοντέλο, την κοινωνική συνοχή, την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και το κράτος, ως όρο για την ασφάλεια και την πρόοδο της πατρίδας μας». Και κατέληξε επισημαίνοντας πως «σε αυτή τη προσπάθεια είναι ανάγκη να συμβάλουν όλες οι παραγωγικές κοινωνικές τάξεις».
