Latest News

Τετάρτη, 6 Μαΐου 2015

Ερίκ Αμπιντάλ: O ποδοσφαιριστής που κατάφερε να νικήσει τον καρκίνο

Ο Eρίκ Αμπιντάλ μίλησε για την "μάχη" που έδωσε με τον καρκίνο και πως ξεπέρασε το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε σε συνέντευξη στην...
"Daily Mail".
Ο Αμπιντάλ αγωνίστηκε στην Μπαρτσελόνα από το 2007 έως το 2013. Το 2011 μετά από ιατρικές εξετάσεις βρέθηκε όγκος στο συκώτι. 'Εκανε εγχείριση και επέστρεψε στα γήπεδα μετά από έξι εβδομάδες. Αγωνίστηκε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2011 στο Λονδίνο με την Μπαρτσελόνα.
Μετά από μεταμόσχευση του ήπατος επέστρεψε στις αγωνιστικές υποχρεώσεις τον Απρίλιο του 2013. Αποχώρησε από τους αγωνιστικούς χώρους τον Δεκέμβριο του 2014 με την φανέλα του Ολυμπιακού στο ματς με την Καλλονή. Aναλυτικά οι δηλώσεις του:
Για την οικογένειά του: "Η μεγαλύτερη κόρη μου είναι 11 χρονών και οι άλλες δυο είναι 9 και 5 χρόνων. Η μεγάλη ήξερε ότι είναι σοβαρό, αλλά δεν αναφέραμε τη λέξη "καρκίνος", ούτε μπαίναμε σε λεπτομέρειες. Είναι τόσο μικρές, δεν θέλεις να τις τρομάξεις ή να τις αναστατώσεις. Απλά είπαμε στα παιδιά ότι: "ο μπαμπάς πρέπει να μείνει στο νοσοκομείο για λίγο". Ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές, αυτά τα κορίτσια είχαν τη δύναμη να μου ομορφαίνουν τη μέρα. Δεν είμαι ο μόνος άνθρωπος που έχει παλέψει τον καρκίνο, αλλά ελπίζω ότι ίσως θα είμαι ικανός να εμπνεύσω μερικούς άλλους".
Για το πώς ανακάλυψε ότι πάσχει από καρκίνο: "Ένιωθα υγιής. Οι αγωνιστικές επιδόσεις μου ήταν υψηλές. Πάντα πρόσεχα το σώμα μου. Όταν μου είπαν ότι έχω έναν όγκο στο συκώτι, υπέστην ένα τεράστιο σοκ. Αλλά αυτό μπορεί να συμβεί στον καθένα, ανεξάρτητα από την ηλικία ή τη δουλειά του. Μπορείς να έχεις όλα τα λεφτά του κόσμου, αλλά τίποτα δε σε προετοιμάζει για τον καρκίνο".
Για την συμμετοχή του στον τελικό του Champions League στο "Γουέμπλεϊ":"Αυτό το παιχνίδι ήταν μια εμμονή για μένα. Ήμουν αποφασισμένος να το προλάβω. Ο Πεπ ήταν φοβερός, μου έστελνε μηνύματα και μου έλεγε "συνέχισε, όλοι υπολογίζουμε στο να βρίσκεσαι εκεί”.
Ακόμα έχω ένα εισιτήριο από εκείνο το παιχνίδι. Τι βραδιά… Σε ένα φημισμένο γήπεδο, το Γουέμπλεϊ. Πάντα θαύμαζα το αγγλικό ποδόσφαιρο. Μου αρέσει η Λίβερπουλ. Είχα την ευκαιρία να πάω το 2006, όταν ήταν προπονητής ο Ράφα Μπενίτεθ. Ο Ζεράρ Ουγιέ προσπάθησε να με πείσει να υπογράψω, αλλά προέκυψε η Μπαρτσελόνα. Ως παιδί, λάτρευα τον Ντιέγκο Μαραντόνα και το όνειρό μου ήταν πάντα να παίξω εκεί που είχε παίξει εκείνος".
Για το γεγονός ότι του παραχωρήθηκε το Κύπελλο για να το σηκώσει: "Ο Κάρλες Πουγιόλ ήταν αρχηγός στο Γουέμπλεϊ. Περπατούσαμε σε εκείνα τα περίφημα σκαλοπάτια και καθώς πλησιάζαμε στο τρόπαιο γύρισε σε εμένα και μου είπε “εσύ θα το σηκώσεις”. Ήταν μια απίστευτη χειρονομία".
Για τον Λιονέλ Μέσι: "Η ιδιοφυΐα του ποδοσφαίρου, ένα φαινόμενο, κάτι που μόνο ο Θεός μπορεί να παράξει".
Για την πρόθεση του Ντάνι Άλβες να τον βοηθήσει: "Ο συμπαίκτης μου στην Μπαρτσελόνα, ο Ντάνι Άλβες, μου προσέφερε το συκώτι του. Το έλεγε σοβαρά αλλά δε θα μπορούσα ποτέ να το δεχτώ. Έχει επίσης οικογένεια και καριέρα. Είναι μια πολύ σοβαρή επέμβαση και αυτό θα ήταν υπερβολικό. Το ρίσκο για τον Ζεράρ (σ.σ. ο ξάδερφός του που ήταν συμβατός δότης) ήταν τεράστιο. Μου έσωσε τη ζωή. Είναι τόσο απλό".
Για τον καιρό που έλειπε απ’ τα γήπεδα: "Ήταν μακράν το χειρότερο διάστημα. Δεν έκανα χημειοθεραπείας, αλλά η μεταμόσχευση είχε τις δικές της επιπλοκές. Το ανοσοποιητικό μου σύστημα έπρεπε να δεχτεί το νέο συκώτι. Ήμουν στο νοσοκομείο για 42 μέρες με φοβερούς πόνους.
Δεν μπορείς να κατεβάσεις όμως το διακόπτη. Δεν ξεχνάς ότι έχεις καρκίνο, είναι πάντα εκεί, στο μυαλό σου και σωματικά ένιωθα τόσο αδύναμος. Για επτά μήνες δεν έκανα τίποτα. Δεν μπορούσα. Δεν είχα καθόλου δύναμη. Είχα στεγνώσει. Ούτε αθλητισμός, ούτε προπόνηση.
Υπήρχαν σκοτεινές μέρες που ήμουν τρομοκρατημένος ότι δε κατάφερνα ποτέ να ξαναπαίξω. Ξυπνούσα και μετά δυσκολίας είχα τη δύναμη να κουνήσω έναν μυ. Δεν άφηνα τους συμπαίκτες μου στην Μπαρτσελόνα να έρθουν στο νοσοκομείο. Δεν ήθελα οι άνθρωποι να με βλέπουν έτσι".
Για τη ζωή του μετά: "Για μένα το πιο σημαντικό πράγμα ήταν ότι κατάφερα να προχωρήσω με τους δικούς μου όρους. Πήρα την απόφαση, ο καρκίνος δεν τα κατάφερε με εμένα. Αλλά μου άλλαξε τη ζωή. Είμαι ένας καλύτερος άνθρωπος. Βάζω προτεραιότητες στο τι είναι σημαντικό: Η γυναίκα μου, τα παιδιά μου, οι φίλοι, το να ταξιδεύω με την οικογένειά μου. Απλά θέλω να απολαμβάνω κάθε δευτερόλεπτο".