Όταν είμαστε μικροί λέγαμε (και κάναμε) καμία μ@λ@κία για να περάσει η ώρα. Θυμάμαι για παράδειγμα πάνω στο παιχνίδι, λέγαμε : " Ρε, εγώ είμαι ο αρχηγός"! Αν ο άλλος έδειχνε να απορούσε, του εξηγούσαμε: "Είμαι ο αρχηγός, γιατί, από εδώ μου φθάνει εδώ"! Αν τώρα συνέχιζε να μην καταλαβαίνει, του κάναμε τη χαρακτηριστική κίνηση με το χέρι, που τα έλεγε όλα...
