Δυόμισι χρόνια στο θάλαμο του νοσοκομείου, χωρίς να αφήσει το χέρι του ούτε για ένα λεπτό. Η Κατερίνα Πετράκη στάθηκε σαν βράχος δίπλα στον Δημήτρη Κόκοτα, δίνοντας έναν σιωπηλό, εξαντλητικό αγώνα μακριά από... τα φώτα.
Σήμερα, σχεδόν 40 ημέρες από το θάνατο του αδικοχαμένου τραγουδιστή, η σύζυγος του αποκαλύπτει στην κάμερα του «Super Kατερίνα» τις τελευταίες στιγμές του, σε μια ιδιαίτερα συγκινητική εξομολόγηση.
«Προς το παρόν νιώθω ένα κενό. Όσον αφορά το κομμάτι της συντροφικότητας και των πραγμάτων που θα έκανα με τον Δημήτρη, αυτό πλέον έχει τελειώσει», εξομολογήθηκε αρχικά η Κατερίνα Πετράκη και συνέχισε αναφερόμενη στην κόρη της: «Νιώθει ευγνώμων που είχε τον συγκεκριμένο μπαμπά κι ας ήταν για λίγο. Τουλάχιστον μου λέει “νιώθω περήφανη που ήταν μαζί μου πολλές ώρες”, οπότε κρατάει προς το παρόν αυτό».
Η Κατερίνα Πετράκη αναφέρθηκε και στα σχεδόν 25 χρόνια που έζησε στο πλευρό του Δημήτρη Κόκοτα: «Έζησα πάρα πολλές ευτυχισμένες στιγμές, πολύ γέλιο, πολύ χαρά και δυσκολίες. Σαφώς, γιατί έτσι είναι. Δεν είναι μια ευθεία γραμμή όλα, αλλά πάντα βρίσκαμε έναν τρόπο να αντιμετωπίζουμε γιατί ήμασταν μαζί».
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η περιγραφή της για το διάστημα κατά το οποίο βρισκόταν καθημερινά στο πλευρό του και περίμενε κάποια βελτίωση στην κατάστασή του. «Καταρχάς πήγαινα κάθε μέρα με την ίδια ελπίδα. Έλεγα “να, σήμερα κάτι μπορεί να αλλάξει. Σήμερα κάτι μπορεί να αλλάξει”. Κάποιες μέρες αν έβλεπα έτσι μια μικρή ανταπόκριση, έστω και κάτι πολύ λίγο, γύριζα πετώντας.
Ο Δημήτρης καταλάβαινε. Ο Δημήτρης είχε συναίσθημα και δεν είναι κάτι που έβλεπα μόνο εγώ. Μου το έδειχναν και οι γιατροί. Αντιδρούσε. Δηλαδή γύριζε τα μάτια του. Προσπαθούσε να σηκώσει το κεφάλι του, να γυρίσει προς την πλευρά που άκουγε τη φωνή της μικρής.
Αν ρωτούσα κάτι, σήκωνε το χέρι του. Άνοιγε, έκλεινε τα μάτια. Πάντα στις ερωτήσεις γινόταν μια αντίδραση. Έκλαιγε, δεν δάκρυσε. Απλώς έκλαιγε. Έκλαιγε, έβαζε δύναμη στο σώμα του, έβαζε δύναμη στο σώμα, στο κεφάλι, σαν να προσπαθούσε να σηκωθεί και έκλαιγε».
Στη συνέχεια, η Κατερίνα Πετράκη περιέγραψε την ημέρα που συνειδητοποίησε ότι ο Δημήτρης Κόκοτας έφευγε από τη ζωή. «Σωματικά όχι, ψυχικά. Έλεγα “Θεέ μου, να γυρίσει, να γυρίσει”. Όλο αυτό γινόταν με τη δύναμη που μου έδινε αυτή η σκέψη ότι όλο αυτό αξίζει για να τον δω ξανά όρθιο δίπλα μας. Δυστυχώς ήρθε αυτή η μέρα.
Εκείνη τη μέρα όταν μπήκα μέσα, πλέον με το που τον είδα κατάλαβα ότι φεύγει και δεν ξέρω αν το έχει αφομοιώσει ο εγκέφαλός μου ακόμα αυτό σαν εικόνα. Ε, ναι, τον είδα απλά να φεύγει.
Προσπάθησα να του πω όλα αυτά τα δυόμιση μήνες, να τα χωρέσω σε μισή ώρα, να χωρέσω τη ζωή μας όλη σε μισή ώρα. Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι όλη αυτή η ενέργεια, όλη αυτή, όλο αυτό που έχουμε ζήσει απλά φεύγει».
Ακολουθήστε το reportaznet.gr στο Google News και μάθετε όλες τις ειδήσεις και τα πολιτικά νέα στην Ελλάδα & τον Κόσμο`
