Αν η ζωή μας έχει αποδείξει κάτι για την εκλογική μας συμπεριφορά, είναι το πόσο σοφή είναι η επιλογή να στέλνουμε σε Βουλή και Ευρωβουλή υποψηφίους εξαιτίας της δημοφιλίας τους στο γυαλί. Μόνο πρόσφατα, μια καταγγελία για βιασμό και ένας ομολογημένος ξυλοδαρμός δημοσιογράφου αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.
Οι συγκεκριμένες ενέργειες βέβαια άπτονται του αισθήματος του ακαταδίωκτου που ανέπτυξαν οι εν λόγω τόσο λόγω της προηγούμενης δημοφιλίας τους, όσο και εξαιτίας της βουλευτικής τους ιδιότητας. Αντίθετα, η Ελεονώρα Μελέτη, ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, που υπενθύμισε σε όλους ότι εκτός από καταπιεσμένους εργαζόμενους υπάρχουν και οι «εκβιαζόμενοι εργοδότες» ανοίγει την πόρτα σε μια άλλη κατηγορία στελεχών. Αυτών που ο Βαγγέλης Ιωάννου θα αποκαλούσε εύγλωττα, «αχάμπαρους».
Η ομιλία της ευρωβουλευτού θα μπορούσε να σταθεί άνετα ως ειρωνικός μονόλογος κάποιου γραφικού «ήρωα» σατιρικής εκπομπής όπως το παλιό «ΑΜΑΝ». Κάντε, για παράδειγμα εικόνα, τον Σωτήρη Καλυβάτση να απαγγέλει τη φράση «Ξέρετε πόσοι εργοδότες εκβιάζονται από αντιεπαγγελματίες εργαζόμενους; Πόσες επιχειρήσεις ειδικά μικρομεσαίες αντιμετωπίζουν πίεση και δυσκολίες στη διαχείριση των ομάδων τους; Και οι εργοδότες είναι θύματα των ψυχοκοινωνικών παραγόντων, όχι μόνο οι εργαζόμενοι». Θα δείτε πως το γέλιο θα βγει αβίαστα.
Πώς αλλιώς – εκτός από κωμική – θα μπορούσε να θεωρηθεί η συγκεκριμένη τοποθέτηση και μάλιστα σε επίπεδο ευρωκοινοβουλίου προερχόμενη από μια χώρα στην οποία οι καταγγελίες για εκβιασμό ώστε να επιστρέφεται σε εργοδότες το δώρο των Χριστουγέννων είναι αναρίθμητες κάθε τέλος του χρόνου, ο Τουρισμός δεν βρίσκει εργαζόμενους γιατί οι συνθήκες που προσφέρει – διατηρώντας χρυσωρυχεία – είναι άθλιες, η υπουργός Εργασίας παρακαλά σε γεύμα τους εργοδότες να αυξήσουν κάπως τους μισθούς, η βιομηχανία που έστειλε στον θάνατο πέντε εργαζόμενες απειλεί με απόλυση όσους μίλησαν για την οσμή στο εργοστάσιο και δεν πάνε πολλά χρόνια από όταν μια εργαζόμενη πλήρωσε τη συνδικαλιστική της δράση με βιτριόλι στο πρόσωπο;
Για την ακρίβεια είναι σαν να υποστηρίζεις – with a straight face, όπως θα έλεγαν και οι Άγγλοι – πως για τον αριθμό των τροχαίων ατυχημάτων ευθύνονται οι μεθυσμένοι πεζοί και οι γάτες και πως εκτός από τη γυναικοκτονία πρέπει να καθιερωθεί και ο όρος… ανδροκτονία, γιατί εξελίσσεται σε μάστιγα. Είναι σαφές πως όποιος χρεώνει τα τροχαία σε πεζούς κάνει τα στραβά μάτια στην παραβατική οδήγηση. Όποιος αντιτείνει στον όρο «γυναικοκτονία» πως και γυναίκες σκοτώνουν άνδρες προσπαθεί άγαρμπα να ξεπλύνει την έμφυλη βία. Τότε όμως αυτός που βλέπει εκβιαζόμενους εργοδότες, τι ακριβώς κάνει;
Ο τίτλος του κειμένου είναι μάλλον παραπλανητικός. Η Ελεονώρα δεν χρειάζεται «μελέτη» όπως υποστήριζε ο Ominus στο κομμάτι «Δώδεκα Ακριβώς». Στοιχειώδη ενσυναίσθηση χρειάζεται για να μην εκτίθεται τόσο πολύ. Άλλωστε και οι υπόλοιποι της ευρωκοινοβουλευτικής ομάδας τις ίδιες θέσεις υποστηρίζουν, αλλά με λίγο περισσότερο τακτ.
Ακολουθήστε το reportaznet.gr στο Google News και μάθετε όλες τις ειδήσεις και τα πολιτικά νέα στην Ελλάδα & τον Κόσμο`
