Στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν εκπαιδευτικοί και πολίτες σε περιοχές της Δυτικής Αττικής έρχονται στη δημοσιοότητα με αφορμή το περιστατικό στο 1ο Νηπιαγωγείο Άνω Λιοσίων.
Η υπόθεση έχει δύο διαφορετικές διαστάσεις: από τη μία, τον έντονο και απειλητικό τρόπο με τον οποίο η διευθύντρια του σχολείου εμφανίζεται σε βίντεο να απευθύνεται σε τετράχρονα παιδιά και, από την άλλη, τη σωματική επίθεση που φέρεται να δέχτηκε στη συνέχεια από γονείς μέσα στον σχολικό χώρο.
Η καθηγήτρια Αγγλικών Ευαγγελία Παναγιωτίδου, περιέγραψε προσωπικές εμπειρίες από τις μετακινήσεις της με λεωφορεία σε Άνω Λιόσια, Μενίδι και Θρακομακεδόνες.
Καταγγελίες για απειλές μέσα και έξω από λεωφορεία
Η Ευαγγελία Παναγιωτίδου ανέφερε ότι εργάζεται ως καθηγήτρια Αγγλικών από το 1989 και έχει παραδώσει μαθήματα για χρόνια σε περιοχές της Δυτικής Αττικής. Όπως υποστήριξε, επειδή δεν διαθέτει δικό της μεταφορικό μέσο, χρησιμοποιεί καθημερινά τις λεωφορειακές γραμμές της περιοχής και έχει γίνει μάρτυρας περιστατικών επιθετικής και παραβατικής συμπεριφοράς από ομάδες ανηλίκων.
Κατήγγειλε ότι παιδιά ηλικίας ακόμη και 13 έως 15 ετών κάπνιζαν μέσα στα λεωφορεία, εξύβριζαν επιβάτες και προκαλούσαν προβλήματα. Όταν η ίδια επιχείρησε να τους κάνει παρατήρηση, όπως είπε, δέχτηκε απειλές και επίθεση με πέτρες.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, οδηγοί λεωφορείων την προειδοποίησαν να μην αντιδρά, επειδή οι ανήλικοι κινούνταν σε ομάδες και υπήρχε φόβος για βίαια αντίποινα.
Κατά την τοποθέτησή της χρησιμοποίησε και απαξιωτικό χαρακτηρισμό για τους Ρομά, ο οποίος δεν χρειάζεται να αναπαραχθεί. Οι προσωπικές καταγγελίες για συγκεκριμένα περιστατικά δεν μπορούν να αποδίδονται συλλογικά σε μια ολόκληρη κοινωνική ή εθνοτική ομάδα.
«Η εκπαιδευτικός δεν διαχειρίστηκε σωστά την κατάσταση»
Αναφερόμενη στο περιστατικό του νηπιαγωγείου, η καθηγήτρια αναγνώρισε ότι η διευθύντρια δεν αντιμετώπισε σωστά τα παιδιά. Υποστήριξε, ωστόσο, ότι η εκπαιδευτικός ενδέχεται να εργαζόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα υπό καθεστώς πίεσης και φόβου, αντιμετωπίζοντας καθημερινές προσβολές και απειλές από συγγενείς μαθητών.
«Δεν τη δικαιολογώ», ξεκαθάρισε, εκτιμώντας όμως ότι η πίεση που είχε προηγηθεί πιθανόν να συνέβαλε στην απώλεια της ψυχραιμίας της.
«Πρόκειται για δύο διαφορετικά περιστατικά»
Η ψυχολόγος Όλγα Τζουραμάνη υπογράμμισε ότι πρέπει να διαχωριστεί η συμπεριφορά της νηπιαγωγού προς τα παιδιά από τη βία που άσκησαν οι γονείς εναντίον της. Όπως επισήμανε, το σχολείο αποτελεί τον δεύτερο βασικό φορέα κοινωνικοποίησης μετά την οικογένεια και οφείλει να λειτουργεί ως χώρος προστασίας, ιδιαίτερα για παιδιά που μεγαλώνουν σε δύσκολες συνθήκες.
Τόνισε ότι η οριοθέτηση των μαθητών είναι αναγκαία ακόμη και από την ηλικία των τεσσάρων ή πέντε ετών, δεν πρέπει όμως να γίνεται με απειλές, εκφοβισμό ή εκφράσεις που προκαλούν φόβο.
Σε ό,τι αφορά την επίθεση στη διευθύντρια, σημείωσε ότι η οργή των γονέων μπορεί να είναι κατανοητή ως συναίσθημα, δεν δικαιολογεί όμως τη βία.
«Δεν μπορούμε να παίρνουμε τον νόμο στα χέρια μας. Διαφορετικά δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος», ανέφερε.
«Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τα παιδιά των Ρομά»
Ο Γιώργος Καλλιακμάνης επισήμανε ότι παραβατικές και επιθετικές συμπεριφορές καταγράφονται ευρύτερα στους ανηλίκους και δεν πρέπει να αποδίδονται αποκλειστικά στα παιδιά των Ρομά. Για την υπόθεση του νηπιαγωγείου ανέφερε ότι, από το διαθέσιμο βίντεο, η διευθύντρια φαίνεται να αμύνεται κατά τη διάρκεια της επίθεσης και όχι να αντιδρά επιθετικά.
Παράλληλα, αναγνώρισε ότι οι φράσεις που χρησιμοποίησε προηγουμένως απέναντι στα τετράχρονα παιδιά ήταν ακατάλληλες και ξεπερνούσαν τα όρια της παιδαγωγικής διαχείρισης.
Η υπόθεση αναδεικνύει δύο προβλήματα που δεν αλληλοαναιρούνται: την ανάγκη προστασίας των παιδιών από απειλητικές συμπεριφορές μέσα στο σχολείο και την ανάγκη προστασίας των εκπαιδευτικών από επιθέσεις και πράξεις αυτοδικίας.
Ακολουθήστε το reportaznet.gr στο Google News και μάθετε όλες τις ειδήσεις και τα πολιτικά νέα στην Ελλάδα & τον Κόσμο`
