Μια απλή μουντζούρα σε έναν τοίχο αποτέλεσε την αφορμή για μια πρωτότυπη εκπαιδευτική πρωτοβουλία στο 39ο Γυμνάσιο Αθηνών, στην Κυψέλη, το οποίο μέσα σε περίπου τρία χρόνια άλλαξε εντυπωσιακά όψη.
Η ιδέα ξεκίνησε όταν μια μαθήτρια μουντζούρωσε έναν ήδη φθαρμένο τοίχο του σχολείου. Όταν η καθηγήτρια Γαλλικών Ρέα Νταζύ τη ρώτησε για ποιον λόγο το έκανε, εκείνη απάντησε: «Ήταν ήδη χάλια ο τοίχος, τι πειράζει;».
Η συγκεκριμένη απάντηση έδωσε στην εκπαιδευτικό την ιδέα να αξιοποιήσει την τέχνη ως μέσο αναβάθμισης του σχολικού περιβάλλοντος. Σε συνεργασία με τον διευθυντή του σχολείου, Γιάννη Κελεπούρη, και μέσα από εγκεκριμένο πρόγραμμα εξωσχολικών δραστηριοτήτων του υπουργείου Παιδείας, ξεκίνησε η σταδιακή μεταμόρφωση των χώρων του Γυμνασίου.
Οι σχετικές δαπάνες καλύφθηκαν από οικονομικούς πόρους του σχολείου αλλά και από προσωπικά έξοδα.
Περισσότερες από 100 ώρες προετοιμασίας
Για τον σχεδιασμό του εγχειρήματος απαιτήθηκαν περισσότερες από 100 ώρες προετοιμασίας. Η Ρέα Νταζύ αναζήτησε υλικό από διαφορετικές ιστορικές περιόδους και συμβουλεύτηκε, μεταξύ άλλων, το βιβλίο του Ισαάκ Ασίμοφ «Το Χρονικό του Κόσμου».
Στο πλαίσιο της προετοιμασίας μελετήθηκαν ιστορικά γεγονότα, επιστημονικές ανακαλύψεις, εφευρέσεις, έργα τέχνης και σημαντικά μνημεία διαφορετικών πολιτισμών.
Στη συνέχεια δημιουργήθηκαν μακέτες με περισσότερες από 800 εικόνες, μέρος των οποίων χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία μιας μεγάλης ιστορικής χρονογραμμής στον διάδρομο του ισογείου.
80 μαθητές δημιούργησαν 40 τοιχογραφίες
Καθοριστική ήταν η συμμετοχή των ίδιων των μαθητών. Σε διάστημα περίπου δυόμισι ετών, σχεδόν 80 παιδιά συμμετείχαν εθελοντικά στη δράση, ζωγραφίζοντας τους χώρους του σχολείου κατά τις απογευματινές ώρες.
Συνολικά δημιουργήθηκαν 40 τοιχογραφίες, οι οποίες καλύπτουν μια μεγάλη ιστορική διαδρομή. Οι παραστάσεις ξεκινούν από την προϊστορία και περνούν από την αρχαία Αίγυπτο, τη Μινωική Κρήτη, την αρχαία Ελλάδα, τη Ρώμη, το Βυζάντιο, τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, φτάνοντας έως τη σύγχρονη εποχή και την εξερεύνηση του Διαστήματος.
Οι αίθουσες του ισογείου συνδέονται θεματικά με τη χρονογραμμή που αναπτύσσεται στον διάδρομο, ώστε κάθε χώρος να παραπέμπει στην αντίστοιχη ιστορική περίοδο.
Η τέχνη ως μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας
Βασικός στόχος της πρωτοβουλίας ήταν η τέχνη να λειτουργήσει ως ένα επιπλέον εργαλείο μάθησης και εξοικείωσης των μαθητών με την Ιστορία και τη Γεωγραφία.
«Προσπαθούμε με την ιστορία και τη γεωγραφία να φέρουμε τα παιδιά σε επαφή με τη γνώση, χρησιμοποιώντας την τέχνη ως εργαλείο μάθησης», εξηγεί η Ρέα Νταζύ.
Οι εικόνες που βρίσκονται καθημερινά μπροστά στα παιδιά μπορούν να αποτελέσουν αφορμή για αναζήτηση και συζήτηση, από ένα ιστορικό πρόσωπο και ένα έργο τέχνης μέχρι μια περιοχή στον παγκόσμιο χάρτη.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον διευθυντή του σχολείου, η αλλαγή του περιβάλλοντος είχε θετική επίδραση και στον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές αντιμετωπίζουν το ίδιο το Γυμνάσιο.
«Ξαφνικά το σχολείο άρχισε να είναι ελκυστικό για τα παιδιά, ξεχωριστό. Κι ακόμα περισσότερο, τους δίνει μεγάλη χαρά που το σχολείο τους είναι όμορφο, είναι περήφανοι που ανήκουν εδώ», αναφέρει ο Γιάννης Κελεπούρης.
Οι τοιχογραφίες παραμένουν ανέπαφες
Η πρωτοβουλία επεκτάθηκε σταδιακά σε μεγάλο μέρος των εγκαταστάσεων. Οι τοιχογραφίες βρίσκονται πλέον στις αίθουσες, στους διαδρόμους, στη βιβλιοθήκη, στο κυλικείο, στις τουαλέτες, στο προαύλιο και σε εξωτερικούς χώρους του σχολείου.
Ιδιαίτερη σημασία έχει, σύμφωνα με τους εκπαιδευτικούς, το γεγονός ότι οι μαθητές σέβονται τις δημιουργίες και δεν έχουν προκαλέσει φθορές στις τοιχογραφίες.
Ακόμη και οι μαθητές που περνούν για πρώτη φορά την πόρτα του Γυμνασίου αντιλαμβάνονται αμέσως τη διαφορετική εικόνα του χώρου και, όπως σημειώνει η Ρέα Νταζύ, δείχνουν από την αρχή σεβασμό απέναντι στο έργο.
Το σχολείο έχει δεχθεί επίσης επισκέψεις μαθητών και καθηγητών από άλλες σχολικές μονάδες, με τα ίδια τα παιδιά να αναλαμβάνουν να τους ξεναγήσουν στους χώρους και να παρουσιάσουν τις δημιουργίες τους.
«Τα παιδιά χρειάζονται ερεθίσματα»
Για τους εκπαιδευτικούς του 39ου Γυμνασίου, το αποτέλεσμα αναδεικνύει τη σημασία που μπορεί να έχει το σχολικό περιβάλλον στην καθημερινότητα των μαθητών.
«Τα παιδιά χρειάζονται ερεθίσματα, από το γκρίζο δεν παίρνεις έμπνευση», σημειώνει χαρακτηριστικά η Ρέα Νταζύ, υπογραμμίζοντας την ανάγκη μεγαλύτερης σύνδεσης της εκπαίδευσης με την τέχνη και την Ιστορία.
Η εμπειρία του σχολείου της Κυψέλης δείχνει πώς μια πρωτοβουλία εκπαιδευτικών και μαθητών μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά την εικόνα ενός σχολικού χώρου και ταυτόχρονα να δημιουργήσει νέες αφορμές για μάθηση, συμμετοχή και δημιουργία.
Ακολουθήστε το reportaznet.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις και τα πολιτικά νέα στην Ελλάδα & τον Κόσμο
