Στην τουρκική κατοχή της Κύπρου επέλεξε να αναφερθεί ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, εξαπολύοντας νέα επίθεση κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αφορμή την ευρωπαϊκή αντίδραση στα ισραηλινά σχέδια για την κατασκευή περισσότερων από 1.200 κατοικιών στη ζώνη Ε1 της Δυτικής Όχθης
Με ανάρτησή του στο Χ, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η ΕΕ εφαρμόζει «δύο μέτρα και δύο σταθμά», υποστηρίζοντας ότι παραμένει σιωπηλή απέναντι στην Τουρκία, ενώ αντιδρά όταν το Ισραήλ προχωρά σε οικοδομικές δραστηριότητες στη Δυτική Όχθη.
«Η ΕΕ παραμένει σιωπηλή όταν η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, κατέχει παράνομα τη μισή Κύπρο, ένα κράτος-μέλος της ΕΕ», έγραψε ο Νετανιάχου, προσθέτοντας ότι όταν «ο εβραϊκός λαός θέλει να ασκήσει το ιστορικό του δικαίωμα να οικοδομεί και να ζει στην πατρογονική του γη, η ΕΕ εξοργίζεται».
Η παρέμβασή του ήρθε μετά την απόφαση της Σλοβενίας να μην συναινέσει σε κοινή δήλωση των 27 κρατών-μελών για το ισραηλινό σχέδιο στην περιοχή Ε1. Η στάση αυτή εμπόδισε την έκδοση κοινής δήλωσης των κρατών-μελών, με την ύπατη εκπρόσωπο της ΕΕ Κάγια Κάλας να εκδίδει τελικά ανακοίνωση στις 23 Αυγούστου.
Τι λέει η ΕΕ για τη Δυτική Όχθη
Η ευρωπαϊκή θέση για το σχέδιο Ε1 είναι σαφής. Η ΕΕ υποστηρίζει ότι η κατασκευή περισσότερων από 1.200 κατοικιών θα μπορούσε να διχοτομήσει τη Δυτική Όχθη, να απομονώσει την Ανατολική Ιερουσαλήμ και να υπονομεύσει περαιτέρω τη λύση των δύο κρατών.
Παράλληλα, η ΕΕ επαναλαμβάνει ότι θεωρεί τους ισραηλινούς εποικισμούς στη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής Ε1, παράνομους βάσει του διεθνούς δικαίου και έχει καλέσει την ισραηλινή κυβέρνηση να αποσύρει το σχετικό σχέδιο.
Η Σλοβενία, ωστόσο, δεν συμφώνησε με την έκδοση κοινής δήλωσης των «27», προκαλώντας πολιτική αντιπαράθεση στο εσωτερικό της χώρας. Ο πρωθυπουργός Γιάνεζ Γιάνσα υποστήριξε ότι η Σλοβενία είναι κυρίαρχο και ισότιμο κράτος της ΕΕ και ότι δεν μπορεί να υπάρξει κοινή ευρωπαϊκή θέση στην εξωτερική πολιτική χωρίς τη συναίνεσή της.
Η στάση του προκάλεσε την επιδοκιμασία του Νετανιάχου, ο οποίος τον ευχαρίστησε δημοσίως για την «αποφασιστικότητα και την ηγεσία» του.
Η αναφορά στην Κύπρο και τι ισχύει
Η επίκληση της Κύπρου από τον Νετανιάχου έχει ιδιαίτερο βάρος, αλλά η εικόνα είναι πιο σύνθετη από αυτήν που παρουσιάζει η ισραηλινή πλευρά.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζει μόνο την Κυπριακή Δημοκρατία ως υποκείμενο του διεθνούς δικαίου. Ολόκληρη η Κύπρος αποτελεί έδαφος της ΕΕ, αν και η εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου έχει ανασταλεί στις περιοχές όπου η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο.
Η ΕΕ υποστηρίζει τη λύση του Κυπριακού στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, με διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία και πολιτική ισότητα, ενώ έχει επανειλημμένα εκφράσει την αλληλεγγύη της προς την Κυπριακή Δημοκρατία.
Παράλληλα, ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα έχουν καταδικάσει την τουρκική στρατιωτική παρουσία και ενέργειες στην Κύπρο και έχουν επαναλάβει ότι η ΕΕ δεν αναγνωρίζει το αυτοανακηρυχθέν «τουρκικό κράτος» στο βόρειο τμήμα του νησιού.
Επομένως, η κατηγορία του Νετανιάχου ότι η Ευρώπη «παραμένει σιωπηλή» για την Κύπρο αποτελεί πολιτική αιχμή εναντίον της ΕΕ, όχι περιγραφή της επίσημης ευρωπαϊκής πολιτικής.
Η σύγκριση που επιχειρεί ο Νετανιάχου
Πίσω από την παρέμβαση του Ισραηλινού πρωθυπουργού βρίσκεται μια ευρύτερη αντιπαράθεση για το πώς εφαρμόζεται το διεθνές δίκαιο σε διαφορετικές περιπτώσεις.
Η ισραηλινή κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει διαφορετικά τις εδαφικές διαφορές και τις στρατιωτικές παρουσίες στην περιοχή, ενώ η ΕΕ επιμένει ότι το ζήτημα των ισραηλινών εποικισμών στη Δυτική Όχθη έχει διαφορετικό νομικό και πολιτικό πλαίσιο και συνδέεται άμεσα με τη βιωσιμότητα της λύσης των δύο κρατών.
Η αναφορά στην Κύπρο προσθέτει, πάντως, μια ακόμη διάσταση στη συζήτηση. Η Λευκωσία αποτελεί κράτος-μέλος της ΕΕ και η διαίρεση του νησιού παραμένει ένα από τα πιο μακροχρόνια άλυτα ζητήματα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Την ίδια στιγμή, η ΕΕ και η Τουρκία εξακολουθούν να διατηρούν ένα σύνθετο και συχνά δύσκολο πλαίσιο σχέσεων, στο οποίο το Κυπριακό, το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος αποτελούν σταθερές πηγές έντασης.
Η παρέμβαση Νετανιάχου, επομένως, δεν αφορά μόνο τη διαφωνία για ένα σχέδιο οικοδόμησης στη Δυτική Όχθη. Επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ευρύτερο ερώτημα που αφορά την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου και το κατά πόσο οι ίδιες αρχές εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο σε διαφορετικές γεωπολιτικές κρίσεις.
Ακολουθήστε το reportaznet.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις και τα πολιτικά νέα στην Ελλάδα & τον Κόσμο
