Για τους Αμερικανούς η 4η Ιουλίου είναι η πιο σπουδαία μέρα της χρονιάς, καθώς εορτάζεται η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας τους από τους Βρετανούς, αλλά στα 250 κεράκια που σβήνουν φέτος οι Ηνωμένες Πολιτείες ο Ντόναλντ Τραμπ βρήκε την ευκαιρία να στήσει το δικό του σόου, σαν να πρόκειται για το πάρτι για τα 80α γενέθλια που γιόρτασε πριν... 20 ημέρες.
Αν και σίγουρα όχι στο εύρος που είχε φανταστεί δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, όπως έδειξε από τα προεόρτια πριν την αποψινή κορύφωση, τα σόου προσωπικής προβολής επισκιάζουν έναν εορτασμό που παραδοσιακά λειτουργούσε ως σύμβολο εθνικής ενότητας.
Ο Ντόναλντ Τραμπ εγκαινίασε προσωπικά τις εκδηλώσεις με αμιγώς… προεκλογική συγκέντρωση στο National Mall και έχει προαναγγείλει για σήμερα αυτό που ονόμασε ως «πιο θεαματική πολιτική συγκέντρωση» του. Επειδή οι περισσότεροι συμφωνούν στο ότι μάλλον δεν αναφέρεται μόνο στο υπερθέαμα των πυροτεχνημάτων, ενισχύει τα επιχειρήματα όσων καταγγέλλουν ότι θέλει να ταυτίσει τον εθνικό εορτασμό με τη δική του πολιτική ατζέντα.
Θα τραγουδήσει… μόνος του
Ενδεικτικό του… καπελώματος είναι πως η οργάνωση που συνδέεται με τον Τραμπ, η Freedom 250, ανέλαβε πολλές σημαντικές εκδηλώσεις εις βάρος της διακομματικής επιτροπής «America 250», με αποτέλεσμα ορισμένοι να τις μποϊκοτάρουν.
Οι εκδηλώσεις αποτελούν καλλιτεχνικό φιάσκο αφού ένας μετά τον άλλον τα μεγάλα ονόματα που θα έδιναν το παρών σε μια μεγαλειώδη συναυλία ακύρωσαν τη συμμετοχή τους, καταγγέλλοντας πολιτική εκμετάλλευση μιας γιορτής που θα έπρεπε να ενώνει και όχι να διχάζει.
Μεταξύ αυτών ήταν η τραγουδίστρια της country μουσικής Μαρτίνα Μακμπράιντ, ο glam rocker Μπρετ Μάικλς, τραγουδιστής του συγκροτήματος «Poison» της δεκαετίας του 1980, ο βραβευμένος με Grammy ράπερ Young MC, καθώς και το συγκρότημα funk και soul «Commodores».
«Πάνω από 300 μέλη από τις ισχυρές και ταλαντούχες στρατιωτικές μπάντες, ορχήστρες και μονάδες απόδοσης τιμών μας θα ερμηνεύσουν πατριωτικές μελωδίες, αμερικανικές επιτυχίες, καθώς και την playlist μου» είπε ο πρόεδρος με το γνωστό χλευαστικό του ύφος μετά το «άκυρο».
O… πέμπτος του Όρους Ράσμορ
Στο πλαίσιο του σόου ο Ντόναλντ Τραμπ μετέβη στο Όρος Ράσμορ, τον διάσημο βράχο με τις μορφές τεσσάρων Αμερικανών πρώην προέδρων, για μια ομιλία κάτω από ένα από τα διασημότερα σύμβολα της χώρας.
Αποκαλώντας τις ΗΠΑ την «πιο ισχυρή χώρα στη Γη» ο Τραμπ στην ομιλία του σχολίασε πως «είναι το πιο επιτυχημένο, το πιο καταξιωμένο έθνος που υπήρξε ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία και είναι υπέροχο να είμαι ο πρόεδρός σας» είπε. Στην ομιλία του σχολίασε πως «υπάρχει αναζωπύρωση της κομμουνιστικής απειλής» και αποκάλεσε τον κομμουνισμό «θανάσιμη απειλή για την αμερικανική ελευθερία», «εχθρό του Συντάγματος», «εχθρό της 4ης Ιουλίου 1776» και «εχθρό» γενικά.
Τα πρόσωπα των Τζορτζ Ουάσιγκτον, Τόμας Τζέφερσον, Αβραάμ Λίνκολν και Θίοντορ Ρούσβελτ έχουν λαξευτεί στον γρανιτένιο βράχο και ο Ντόναλντ Τραμπ θα ήθελε πολύ να είναι ο πέμπτος.
Ρεπουμπλικανή βουλευτής είχε καταθέσει νομοσχέδιο, ζητώντας το πρόσωπο του Ντόναλντ Τραμπ να προστεθεί δίπλα σε εκείνα των τεσσάρων επιφανών προκατόχων του κάτι που φυσικά δεν θα μπορούσε ποτέ να προχωρήσει και όχι μόνο ελλείψει επαρκούς επιφάνειας.
Διχασμένες Πολιτείες
Η φετινή επέτειος βρίσκει τη χώρα σε ιδιαίτερα πολωμένο πολιτικό κλίμα με έναν αδιέξοδο όπως εξελίσσεται πόλεμο στο Ιράν και λίγους μήνες πριν από τις κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές που θα καθορίσουν τις ισορροπίες για την επόμενη διετία.
Και αν τα συλλεκτικά διαβατήρια που για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας απεικονίζουν εν ενεργεία πρόεδρο των ΗΠΑ ή χαρτονομίσματα με επίσης για πρώτη στα χρονικά φαρδιά πλατιά την υπογραφή του θεωρούνται ίσως και γραφικά, εκείνο που έχει πραγματική ουσία είναι δημοσκόπηση που κατέγραψε πως δύο στους πέντε Αμερικανούς εκφράζουν αμφιβολίες για το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εξακολουθούν να υπάρχουν ως ενιαίο κράτος σε άλλα 250 χρόνια, ενώ παραμένουν διχασμένοι ακόμη και ως προς το νόημα της εθνικής επετείου, αφού για πολλούς, το ερώτημα δεν είναι μόνο αν πρέπει να γιορτάσουν, αλλά αν εξακολουθούν να υπάρχουν κοινές αξίες που να τους ενώνουν.
Μια ιστορική αναδρομή θυμίζει πως και προηγούμενες μεγάλες επέτειοι πραγματοποιήθηκαν σε περιόδους έντονων αναταράξεων.
Η ιστορία που επαναλαμβάνεται
Και αν το μακρινό 1876, η χώρα προσπαθούσε ακόμη να επουλώσει τις πληγές του εμφυλίου πολέμου, το πιο κοντινό 1976, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες γιόρτασαν τα 200 χρόνια τους, η χώρα βρισκόταν σε μια περίοδο διχασμού, που σημαδεύτηκε από τις αποκαλύψεις του σκανδάλου Watergate και την ήττα στο Βιετνάμ. Με μια δικομματική επιτροπή, η κυβέρνηση το μόνο που κατάφερε να παρουσιάσει ήταν μια πατριωτική παρέλαση.
Ο τότε πρόεδρος Τζέραλντ Φορντ ήταν αντιμέτωπος με δυσπιστία των πολιτών και για τα δύο κόμματα. Όμως υπάρχει και μια μεγάλη διαφορά του τότε με το σήμερα. Όπως γράφτηκε χαρακτηριστικά το 1976 οι θεσμοί της Αμερικής ήταν πολύ πιο υγιείς, από το Κογκρέσο μέχρι τα δικαστήρια και τα μέσα ενημέρωσης.
