Η Κρινιώ Νικολάου και η Μαρία Μπεκατώρου αποφάσισαν να ρισκάρουν σε μια κοινή καλλιτεχνική παρτίδα και το αποτέλεσμα τις δικαίωσε, αφού κράτησαν στα χέρια τους «Το Δέκα το Καλό».
Πρόκειται για τον τίτλο του νέου single που περιλαμβάνεται στο ομότιτλο άλμπουμ της ερμηνεύτριας, το οποίο κυκλοφορεί ψηφιακά από το Ogdoo Music Group, σε μουσική της τραγουδίστριας και στίχους της Γιόλας Αργυροπούλου.
Σε αυτή την ξεχωριστή δουλειά, η Κρινιώ Νικολάου συμπράττει με τη δημοφιλή παρουσιάστρια, η οποία κάνει το ντεμπούτο της στη δισκογραφία. Η συνεργασία τους γεννήθηκε μέσα από μια βαθιά σχέση αμοιβαίας εκτίμησης και μια σειρά από ευτυχείς συμπτώσεις.
Αφορμή γι’ αυτή τη συνεργασία-με τη Μαρία να συμμετέχει για πρώτη φορά σε c.d- στάθηκε το τραγούδι, «Προχωράω μπροστά» που η σημαντική ερμηνεύτρια συνέθεσε ειδικά για εκείνη στο αφιέρωμα της εκπομπής Moments του Ant1, με την Κρινιώ να το ερμηνεύει πιάνο-φωνή.
Η συγκίνηση της οικοδέσποινας του «The Chase» ήταν τέτοια που η συνεργασία ήρθε αυθόρμητα, με το παραπάνω τραγούδι να ενώνει τις δύο φωνές. Μάλλον δεν τους ήταν αρκετό…. Έτσι, αυθόρμητα και παρορμητικά, όλη η παρέα σκέφτηκε να ζωντανέψει ένα διαχρονικό συναίσθημα και την ατμόσφαιρα της Αθήνας, από την εποχή του καλού ελληνικού κινηματογράφου, φέρνοντας το στο σήμερα.
Είναι αυτό που όλοι θα νιώσουν ακούγοντας τις δυο τους να μοιράζονται «Το 10 το καλό», το τραγούδι που έδωσε τον τίτλο σ’ αυτή τη δουλειά-έκπληξη και το «Τα μάτια σου εγκλήματα» με τη Μαρία να «τα σπάει» με το γνωστό της μπρίο.
Μελαγχολική, αισιόδοξη, αινιγματική, αποσιωπητική, ενίοτε απόλυτη, άλλοτε σχεδόν μονολογώντας ή ψιθυρίζοντας και άλλοτε με νεύρο και ορμή, σε κάθε περίπτωση τρυφερή και ποιητική, η Κρινιώ Νικολάου στα 7 της διαμαντάκια, μας συστήνει τραγούδια υψηλής αισθητικής, με την εσωστρέφεια και την εξωστρέφεια να εναλλάσσονται διαδοχικά, σε μια ανεπιτήδευτη δουλειά ,που γεφυρώνει το παλιό με το σύγχρονο, και το τραγούδι, χωρίς ταμπέλες και στεγανά, γιορτάζει ως έκφραση της ψυχής και αντάμωμα των ανθρώπων.
Η Κρινιώ ψάχνει «Το σωστό και το λάθος», χρωματίζει τη φωνή της στη σκόνη του χρόνου, ανεβαίνοντας «Στο Πατάρι» σε μια συγκλονιστική ερμηνεία, που το…παραπονεμένο παιδί συνομιλεί με τον ώριμο ενήλικα, ενώ συνειδητοποιεί πως «Πάντα κάτι θα λείπει», δημιουργώντας την αναγκαιότητα να το ψάξουμε.
