Η Καλαμάτα πλημμύρισε από κόσμο το απόγευμα της Παρασκευής (05/06), καθώς χιλιάδες πολίτες, συλλογικότητες και φορείς κατέβηκαν στους δρόμους σε μια μαζική συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας για τη γυναικοκτονία της... 39χρονης Βασιλικής.
Με κεντρικό σύνθημα την ανάγκη για «καμία άλλη απώλεια», οι συμμετέχοντες έστειλαν ηχηρό μήνυμα ενάντια στην έμφυλη βία και ζήτησαν άμεσα και ουσιαστικά μέτρα προστασίας.
Σύμφωνα με το messinialive.gr, η κεντρική πλατεία της Καλαμάτας γέμισε από πολίτες κάθε ηλικίας που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα για τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας, σε μια κινητοποίηση με έντονο κοινωνικό και συμβολικό χαρακτήρα. Τη διοργάνωση ανέλαβε η Φεμινιστική Καλαμάτας, με τη συμμετοχή της ΑΔΕΔΥ Μεσσηνίας, της Α’ ΕΛΜΕ Μεσσηνίας, του Εμπορικού Συλλόγου Καλαμάτας, των γυναικών της ΟΓΕ και πλήθους ακόμη φορέων και πολιτών που έδωσαν δυναμικό παρών.
Στο επίκεντρο της συγκέντρωσης βρέθηκε η απαίτηση να αναγνωριστεί ξεκάθαρα η συγκεκριμένη υπόθεση ως γυναικοκτονία και να αντιμετωπιστεί ως ένα βαθύ κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο δεν μπορεί να υποβαθμίζεται ως μεμονωμένο περιστατικό. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δράσης ακούστηκαν συνθήματα κατά της έμφυλης βίας, ενώ ιδιαίτερα φορτισμένη στιγμή αποτέλεσε η ανάγνωση των ονομάτων γυναικών που έχουν χάσει τη ζωή τους από συντρόφους ή συζύγους.
Την ίδια ώρα, ένα μεγάλο κόκκινο πανό με τα ονόματα θυμάτων γυναικοκτονιών αποτέλεσε το κεντρικό σύμβολο της κινητοποίησης, υπενθυμίζοντας με έντονο τρόπο ότι πίσω από κάθε όνομα υπάρχει μια ανθρώπινη ζωή που χάθηκε βίαια και άδικα.
Ιδιαίτερα ηχηρή ήταν η παρέμβαση του Συλλόγου Γυναικών Καλαμάτας, μέλους της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ), ο οποίος εξέφρασε την οργή και τον αποτροπιασμό του για τη δολοφονία της 39χρονης μητέρας δύο παιδιών. Στην τοποθέτησή του υπογράμμισε ότι η βία κατά των γυναικών δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ένα βαθιά ριζωμένο κοινωνικό φαινόμενο που απαιτεί οργανωμένη, μόνιμη και επαρκώς χρηματοδοτούμενη αντιμετώπιση.
Ο Σύλλογος έθεσε στο επίκεντρο την ανάγκη δημιουργίας ενός ενιαίου δημόσιου δικτύου κοινωνικών υπηρεσιών για την πρόληψη και αντιμετώπιση της έμφυλης βίας, ζητώντας παράλληλα τη δημιουργία νέων ξενώνων φιλοξενίας για κακοποιημένες γυναίκες και τα παιδιά τους, την ενίσχυση των δομών ψυχολογικής υποστήριξης, την πρόσληψη μόνιμου εξειδικευμένου προσωπικού και την ίδρυση Ξενώνα Άμεσης Φιλοξενίας στην Καλαμάτα.
Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε και η Α’ ΕΛΜΕ Μεσσηνίας, η οποία χαρακτήρισε τη γυναικοκτονία ως ένα από τα πιο σοβαρά κοινωνικά ζητήματα της εποχής. Οι εκπαιδευτικοί τόνισαν ότι η πρόληψη ξεκινά από το σχολείο και υπογράμμισαν τον καθοριστικό ρόλο της εκπαίδευσης στη διαμόρφωση κουλτούρας ισότητας, σεβασμού και αλληλεγγύης. Παράλληλα, ζήτησαν την παρουσία μόνιμων ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών σε όλες τις σχολικές μονάδες, ώστε να εντοπίζονται εγκαίρως περιστατικά βίας και κακοποίησης.
Κοινός τόπος όλων των παρεμβάσεων ήταν το μήνυμα ότι οι γυναικοκτονίες δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως «οικογενειακές τραγωδίες» ή μεμονωμένα περιστατικά, αλλά ως η πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας που απαιτεί ουσιαστική πρόληψη, ισχυρή προστασία των θυμάτων, ενίσχυση των κοινωνικών δομών και συνολική αλλαγή νοοτροπίας στην κοινωνία.
