Με χιλιάδες πύρινες τροχιές να σκίζουν τον ουρανό και να ενώνουν τις ενορίες του Αγίου Μάρκου και της Παναγίας Ερειθιανής, ο φετινός Ρουκετοπόλεμος στον Βροντάδο επιβεβαίωσε τη δυναμική του, παρά το κλίμα έντασης και αβεβαιότητας που... προηγήθηκε.
Η νύχτα της Ανάστασης μετέτρεψε τη Χίο, για μία ακόμη φορά, σε επίκεντρο ενδιαφέροντος, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα ότι η τοπική παράδοση παραμένει ζωντανή, ακόμη και υπό το βάρος δικαστικών περιπετειών.
Η πραγματοποίηση του εθίμου κρεμόταν από μια κλωστή μέχρι το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου (11/04). Ένα ατύχημα κατά την κατασκευή ρουκετών τις προηγούμενες ημέρες, που οδήγησε στον τραυματισμό επτά ατόμων και σε αλυσιδωτές συλλήψεις, είχε παγώσει την τοπική κοινωνία. Οι συσκέψεις των ρουκετατζήδων ήταν μαραθώνιες, με το ενδεχόμενο ματαίωσης να παραμένει ανοιχτό έως τις 18:00, όταν η κοινή παρέλαση των συνεργείων στο Πετροκάραβο σήμανε την έναρξη της διαδικασίας.
Εκατοντάδες τουρίστες, κυρίως από την Τουρκία, καθώς και διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, κατέκλυσαν τον Βροντάδο για να καταγράψουν το φαντασμαγορικό θέαμα. Ιδιαίτερο συμβολισμό είχε η παρουσία του αστροφυσικού, Σταμάτη Κριμιζή, ο οποίος βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της παρέλασης των ρουκετατζήδων. Ο κ. Κριμιζής τάχθηκε ανοιχτά κατά της «ποινικοποίησης» του εθίμου, χαρακτηρίζοντας τις διώξεις «ανοησίες» και ζητώντας την προστασία και εκπαίδευση των νέων αντί για την καταστολή τους.
Παρά τη λάμψη της γιορτής, η σκιά των συλλήψεων παρέμενε βαριά. Με την κατηγορία του εμπρησμού από αμέλεια και παραβάσεις της νομοθεσίας περί εκρηκτικών, οι εμπλεκόμενοι αναμένουν πλέον τη δίκη τους στις 29 Ιουνίου. Ο συνήγορος υπεράσπισης, Νίκος Νύκτας, τόνισε την ανάγκη διαχωρισμού του ατυχούς συμβάντος από το ίδιο το έθιμο, μια θέση που υποστήριξε έμπρακτα η τοπική κοινωνία με συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έξω από την Αστυνομική Διεύθυνση.
Ο Δήμαρχος Χίου, Γιάννης Μαλαφής, και ο Πρόεδρος του Φορέα Τουρισμού, Κώστας Μούνδρος, επισήμαναν ότι ο Ρουκετοπόλεμος πρέπει να διατηρηθεί με όρους ασφάλειας και χωρίς ακρότητες. Η φετινή Ανάσταση στον Βροντάδο δεν ήταν απλώς μια θρησκευτική τελετή, αλλά μια πράξη αντίστασης της παράδοσης, που απέδειξε ότι το μέλλον του εθίμου θα κριθεί από την ισορροπία μεταξύ της ιστορικής συνέχειας και της οργανωμένης ασφάλειας.
