Ο Χρήστος Μαυρίκης κρίθηκε ένοχος για δωροδοκία δικαστή από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, με το δικαστήριο να του επιβάλλει ποινή κάθειρξης έξι ετών χωρίς αναστολή έως την εκδίκαση της έφεσης, καθώς και χρηματική ποινή... 20.000 ευρώ.
Ένοχος για δωροδοκία δικαστικού λειτουργού κρίθηκε ο Χρήστος Μαυρίκης από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, το οποίο του επέβαλε ποινή κάθειρξης έξι ετών χωρίς αναστολή μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, καθώς και χρηματικό πρόστιμο 20.000 ευρώ.
Ο κατηγορούμενος, καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, αρνήθηκε την κατηγορία, υποστηρίζοντας ότι το ποσό του 1.000.000 ευρώ που αναφερόταν σε επιστολή του δεν αφορούσε χρηματισμό δικαστή, αλλά πιθανή «μεσιτική αμοιβή» που θα λάμβανε ο ίδιος. Όπως είπε χαρακτηριστικά: «Ξέρετε πόσο είναι η μεσιτική αμοιβή; Αντιστοιχεί στο εκατομμύριο που συζητάμε, το οποίο δεν θα το έδινα εγώ αλλά θα το εισέπραττα».
Κρίσιμο ρόλο στην υπόθεση είχε η κατάθεση του αρεοπαγίτη Παναγιώτη Λυμπερόπουλου, ο οποίος περιέγραψε ότι ο κατηγορούμενος επικοινώνησε μαζί του ζητώντας να του παραδώσει φάκελο σχετικό με εκκρεμή υπόθεση. Όπως ανέφερε: «Του εξήγησα ότι δεν παραλαμβάνω φακέλους και ότι πρέπει να απευθυνθεί στη γραμματεία. Τελικά ήρθε στο γραφείο μου παρουσία συναδέλφων και μου παρέδωσε τον φάκελο».
Σύμφωνα με τον μάρτυρα, το περιεχόμενο της επιστολής περιλάμβανε αίτημα παρέμβασης σε δικαστική υπόθεση και κατέληγε στη φράση «σε κάθε περίπτωση είμαι υπόχρεος και υπάρχει τίμημα για τη μεσιτεία». Ο ίδιος εκτίμησε ότι η διατύπωση αυτή υποδήλωνε σαφή πρόθεση επηρεασμού, τονίζοντας: «Ζητούσε από δικαστικό λειτουργό να παρέμβει σε υπόθεση του και άφηνε υπόσχεση ανταλλάγματος».
Από την πλευρά του, ο Χρήστος Μαυρίκης επέμεινε ότι στόχος του ήταν να εξεταστεί ουσιαστικά η υπόθεσή του, λέγοντας: «Ζητούσα να μην απορριφθεί ως απαράδεκτη η αγωγή και να εξεταστεί στην ουσία». Ωστόσο, ο δικαστικός λειτουργός απάντησε ξεκάθαρα: «Δεν είχατε λόγο να απευθυνθείτε σε εμένα και να αναφερθείτε σε οικονομικά μεγέθη», ενώ επιβεβαίωσε την παρανομία της πράξης, δηλώνοντας: «Ναι, είναι παράνομο».
Κατά την απολογία του, ο κατηγορούμενος αναφέρθηκε και στο παρελθόν του, σημειώνοντας: «Τα προβλήματα μου ξεκίνησαν το 1993 με τις υποκλοπές», ενώ πρόσθεσε: «Είμαστε στην πέμπτη προσπάθεια. Αυτό που θέλω είναι να δικαστεί η υπόθεση στην ουσία και να ξεκαθαριστεί αν η έκταση ανήκει στο Δημόσιο ή όχι».
Ο εισαγγελέας της έδρας είχε εισηγηθεί την ενοχή του, επισημαίνοντας πως «αυτό που προστατεύεται είναι το αχρημάτιστο του έργου του δικαστή» και διευκρινίζοντας ότι δεν απαιτείται να υπάρξει αποτέλεσμα για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα.
Το δικαστήριο υιοθέτησε την πρόταση αυτή, κρίνοντας ότι ο συνδυασμός αιτήματος παρέμβασης και αναφοράς σε οικονομικό αντάλλαγμα συνιστά πράξη δωροδοκίας, οδηγώντας τελικά στην καταδίκη του.
