Ο Greg Squire εργάστηκε για πολλά χρόνια ως μυστικός ερευνητής στο σκοτεινό διαδίκτυο, εντοπίζοντας άτομα που κακοποιούσαν παιδιά, και μίλησε για όσα έχει ζήσει...στο BBC.
Η πρώτη του επαφή με τον σκοτεινό κόσμο
Το 2008, έναν χρόνο μετά την ένταξή του στην Υπηρεσία Εσωτερικής Ασφάλειας, έλαβε τα αποτελέσματα ενός εντάλματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για έναν ύποπτο. Ανάμεσα στα αρχεία υπήρχε και ένα βίντεο που αποκάλυπτε σοβαρή κακοποίηση ενός παιδιού. Η εμπειρία τον συγκλόνισε βαθιά, όμως, όπως λέει, έπρεπε να αποφασίσει αν θα τον παραλύσει ή θα τον κινητοποιήσει. Με τη βοήθεια της ομάδας του, κατάφεραν να εντοπίσουν και να σώσουν το κορίτσι.
Από τότε, ο Squire –σήμερα 50 ετών– ζει καθημερινά με το βάρος αυτής της δουλειάς. Ως μυστικός ερευνητής, χρειάζεται να εκτίθεται σε υλικό που κανείς δεν θα έπρεπε να βλέπει, γνωρίζοντας όμως ότι αυτή η έκθεση του επιτρέπει να σταματά δράστες και να προστατεύει παιδιά. Το περιγράφει ως «τιμή», αλλά και σαν «να πίνεις δηλητήριο».
Η ιστορία του παρουσιάζεται στο ντοκιμαντέρ The Darkest Web του BBC Eye, σε σκηνοθεσία του Sam Piranty, ο οποίος τον ακολούθησε επί επτά χρόνια. Ο Squire δίστασε να μιλήσει δημόσια, καθώς για το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του η δουλειά του ήταν απόρρητη. Τελικά αποφάσισε ότι ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει τι πραγματικά συμβαίνει.
Η υπόθεση της Lucy
Όταν ξεκίνησε στην υπηρεσία, ο Squire είχε ήδη οικογένεια και προηγούμενη εμπειρία στον στρατό και ως ταχυδρόμος. Τοποθετήθηκε στην «κυβερνο-ομάδα», η οποία ασχολούνταν κυρίως με υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων. Τότε το dark web ήταν ακόμη περιορισμένο, αλλά μέσα στα επόμενα χρόνια εξελίχθηκε σε χώρο όπου δραστηριοποιούνται οργανωμένα δίκτυα. Σήμερα, εκτιμάται ότι τα φόρουμ παιδικής κακοποίησης έχουν πάνω από ένα εκατομμύριο ενεργούς χρήστες.
Οι δράστες λειτουργούν με επαγγελματική οργάνωση, με ρόλους όπως «ασφάλεια» ή «εύρεση νέων θυμάτων». Ο Squire περνά αμέτρητες ώρες σε αυτά τα φόρουμ, δημιουργώντας ψεύτικες ταυτότητες και κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των δραστών.
Το 2014, μια υπόθεση που σημάδεψε την καριέρα του αφορούσε ένα κορίτσι που οι πράκτορες ονόμασαν Lucy. Οι εικόνες έδειχναν ότι κακοποιούνταν για χρόνια. Η ομάδα του Squire πέρασε εννέα μήνες αναλύοντας κάθε λεπτομέρεια του υλικού: έπιπλα, πρίζες, ακόμη και τον τύπο τούβλου στους τοίχους. Η ανάλυση οδήγησε σε μια περιοχή στο Τέξας και τελικά στον εντοπισμό της Lucy. Ο δράστης συνελήφθη και καταδικάστηκε σε 70 χρόνια φυλάκιση. Στο ντοκιμαντέρ, ο Squire συναντά τη Lucy χρόνια αργότερα, μια στιγμή που περιγράφει ως εξαιρετικά συγκινητική.
Η καθημερινότητα ενός μυστικού ερευνητή
Με μόλις περίπου 50 πράκτορες παγκοσμίως να κάνουν αυτή τη δουλειά, η επιλογή των υποθέσεων είναι μια διαδικασία «διαλογής» κινδύνων. Ο Squire έχει μάθει να αναγνωρίζει τους «χαρακτήρες» που συναντά στα φόρουμ. Έτσι, το 2020, όταν ένας χρήστης με το ψευδώνυμο LBO ισχυρίστηκε ότι είχε απαγάγει ένα αγόρι, ο Squire κατάλαβε ότι ο κίνδυνος ήταν πραγματικός. Ακολούθησε μια διεθνής επιχείρηση 24 ωρών που οδήγησε στη διάσωση του παιδιού στη Ρωσία.
Τα τελευταία χρόνια, όπως λέει, τα θύματα γίνονται ολοένα και νεότερα, ενώ και οι δράστες είναι συχνά άνθρωποι γύρω στα 20, με τεχνικές γνώσεις και «κανονικές» ζωές. Οι διαδικτυακές κοινότητες, εξηγεί, ενισχύουν την αίσθηση «κανονικοποίησης» και αυξάνουν τη ζήτηση για νέο υλικό.
Παρά τις επιτυχίες, το ψυχικό κόστος για τους πράκτορες είναι τεράστιο. Ο Squire παρομοιάζει τη δουλειά με «δηλητήριο» που συσσωρεύεται με τα χρόνια. Όπως παραδέχεται, περίπου πριν από μια δεκαετία άρχισε να νιώθει το βάρος να τον καταπονεί.
