Η ιστορία του "Ρεσάλτο" έχει πολύ ψωμί και τα πράγματα δεν είναι ακριβώς, όπως εμφανίζονται στα τηλεοπτικά δελτία. Εδώ και πέντε χρόνια λειτουργούσε ως αυτοδιαχειριζόμενο στέκι από νεαρά άτομα του λεγόμενου αντιεξουσιαστικού χώρου. Δεν ήταν καμία "γιάφκα" και πολύ περισσότερο "εργοστάσιο παραγωγής μολότοφ", αφού το στέκι είχε συγκεκριμένη ιδεολογική ταυτότητα και ήταν γνωστό στους ανθρώπους του χώρου. Μάλιστα, κατά καιρούς έκαναν κι ανοικτές εκδηλώσεις με συγκεκριμένο ιδεολογικοπολιτικό περιεχόμενο, εξέδιδε περιοδικό και είχε blog που εξέφραζαν δημόσια τις απόψεις τους.
Με άλλα λόγια, το "Ρεσάλτο" δεν είχε καμία κρυφή δράση στην παρανομία, ενώ άνδρες της ασφάλειας το παρακολουθούσαν εδώ και καιρό. Αυτό ήταν γνωστό στα Ταμπούρια, όχι μόνο στα όργανα της τάξης, αλλά ακόμα και στις πέτρες...
