Τα μηνύματα και τους συμβολισμούς πίσω από την ιστορική τριμερή συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ, του Βλαντίμιρ Πούτιν και του Σι Τζινπίνγκ στη Σεντζέν επιχειρεί να αποκωδικοποιήσει το CNN, επισημαίνοντας ότι η ίδια η πραγματοποίηση των συνομιλιών αποτέλεσε το βασικό αποτέλεσμα, καθώς δεν υπήρχαν εξαρχής μεγάλες προσδοκίες για συγκεκριμένες συμφωνίες.
Οι τρεις ηγέτες κάθισαν στο ίδιο τραπέζι, επικαλούμενοι την κοινή ευθύνη των μεγάλων δυνάμεων για τη διαχείριση ενός σύνθετου διεθνούς περιβάλλοντος. «Όταν οι μεγάλες δυνάμεις βρίσκονται σε ειρήνη, ο κόσμος είναι ασφαλής· όταν συγκρούονται, ο κόσμος βυθίζεται στο χάος», ανέφερε ο Σι Τζινπίνγκ κατά την έναρξη της συνάντησης.
Ωστόσο, πίσω από τις δηλώσεις περί συνεργασίας, καθένας από τους τρεις επιδίωκε να αποκομίσει διαφορετικά διπλωματικά και πολιτικά οφέλη.
Για τον Βλαντίμιρ Πούτιν, η συνάντηση αποτέλεσε ευκαιρία επιστροφής στο επίκεντρο της διεθνούς διπλωματίας, σχεδόν πέντε χρόνια μετά τη διεθνή απομόνωση που ακολούθησε τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Το CNN επισημαίνει, μάλιστα, τη σημασία της αναφοράς στην ασυλία των κρατικών αξιωματούχων στην κοινή ανακοίνωση, δεδομένου ότι ο Ρώσος πρόεδρος καταζητείται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου.
Ο Σι Τζινπίνγκ, από την πλευρά του, είχε την ευκαιρία να προβάλει την Κίνα ως ισχυρό διπλωματικό παράγοντα, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ επιδίωξε να δείξει ότι εξακολουθεί να έχει καθοριστικό ρόλο στη διεθνή σκηνή.
1. Η συνάντηση ως μήνυμα ισχύος, παρά τις διαφορετικές επιδιώξεις
Τα 81 λεπτά των συνομιλιών δεν ήταν αρκετά για να γεφυρωθούν οι μεγάλες διαφορές των τριών χωρών σε ζητήματα πολέμου, οικονομίας και τεχνολογίας. Σύμφωνα με το CNN, πριν από τη σύνοδο οι στόχοι των τριών ηγετών απείχαν σημαντικά μεταξύ τους.
Η συνάντηση είχε αρχικά προταθεί από τον Πούτιν ως ευκαιρία να συζητηθεί ο πόλεμος στην Ουκρανία χωρίς την παρουσία εκπροσώπων του Κιέβου. Η προοπτική αυτή προκάλεσε ανησυχία στην ουκρανική πλευρά και συγκρίσεις με τη Διάσκεψη της Γιάλτας το 1945, όταν οι μεγάλες δυνάμεις καθόρισαν τη μεταπολεμική τάξη πραγμάτων.
Ο Σι και ο Πούτιν αναφέρθηκαν στις αρχικές τους τοποθετήσεις στη συνεργασία των ισχυρών χωρών μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, δίνοντας το δικό τους στίγμα για τον ρόλο της συνάντησης.
Αρχικά, Αμερικανοί αξιωματούχοι είχαν δηλώσει ότι η Ουκρανία δεν θα βρισκόταν στην ατζέντα. Στη συνέχεια, όμως, ο Τραμπ ανέφερε ότι θα έθετε το ζήτημα, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι τόσο ο Πούτιν όσο και η ουκρανική πλευρά επιθυμούν τον τερματισμό του πολέμου.
2. Το προσωπικό διπλωματικό παιχνίδι του Τραμπ
Ένα από τα βασικά στοιχεία της συνάντησης ήταν η προσπάθεια του Αμερικανού προέδρου να οικοδομήσει προσωπικές σχέσεις με τον Σι και τον Πούτιν. Ο Τραμπ θεωρεί ότι οι στενότεροι προσωπικοί δεσμοί μπορούν να διευκολύνουν τις γεωπολιτικές συνεννοήσεις και συχνά αναφέρεται στους δύο ηγέτες με ιδιαίτερα θετικά λόγια.
Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση δεν έχει μέχρι στιγμής οδηγήσει σε ουσιαστικές λύσεις. Η σχέση του με τον Πούτιν δεν έχει εξασφαλίσει τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, ενώ οι εμπορικές διαφωνίες και οι εντάσεις γύρω από τις σπάνιες γαίες εξακολουθούν να επιβαρύνουν τις σχέσεις Ουάσιγκτον – Πεκίνου.
Την ίδια στιγμή, η Ρωσία και η Κίνα διατηρούν στενή συνεργασία, την οποία έχουν περιγράψει ως σχέση «χωρίς όρια». Οι δύο χώρες συμμερίζονται την εκτίμηση ότι η παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων μεταβάλλεται υπέρ της Ανατολής.
Η κοινή παρουσία τους με τον Τραμπ προσφέρει, σύμφωνα με την ανάλυση του CNN, ένα επιπλέον διπλωματικό επιχείρημα στη Μόσχα και το Πεκίνο.
3. Οι πόλεμοι στην Ουκρανία και το Ιράν στο επίκεντρο
Οι πολεμικές συγκρούσεις αποτελούν ένα ακόμη μεγάλο κεφάλαιο της συνάντησης. Ο Πούτιν βρίσκεται αντιμέτωπος με τον παρατεταμένο πόλεμο στην Ουκρανία, ενώ ο Τραμπ διαχειρίζεται τη σύγκρουση με το Ιράν, η οποία έχει προκαλέσει διεθνείς οικονομικές επιπτώσεις και πολιτικές αντιδράσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος επιθυμούσε να συζητήσει και τα δύο μέτωπα με τον Σι και τον Πούτιν, καθώς οι δύο χώρες διατηρούν σχέσεις με την Τεχεράνη. Ωστόσο, σύμφωνα με το CNN, δεν άσκησε πιέσεις για τη διακοπή αυτών των δεσμών.
Παράλληλα, η χαλάρωση κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο ντίζελ, με στόχο τον περιορισμό των αυξήσεων στις τιμές που προκάλεσε ο πόλεμος στο Ιράν, επέτρεψε στη Ρωσία να αποκομίσει οικονομικό όφελος.
Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι η σύγκρουση με το Ιράν έχει γίνει ιδιαίτερα αντιδημοφιλής στις ΗΠΑ και συνδέθηκε από τον ίδιο τον Τραμπ με τις απώλειες των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές. Παράλληλα, παραμένει αβέβαιο κατά πόσο ο Σι και ο Πούτιν μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στον τερματισμό των πολέμων, ιδίως όταν οι άμεσα εμπλεκόμενες πλευρές δεν συμμετέχουν στις συγκεκριμένες συνομιλίες.
Παρά τις δυσκολίες, ο Τραμπ εμφανίστηκε αισιόδοξος. Ο Τζάρεντ Κούσνερ ανέφερε ότι ο Αμερικανός πρόεδρος μετέφερε στους δύο ηγέτες ένα ισχυρό μήνυμα υπέρ της ειρήνης, ενώ ο ειδικός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ επιβεβαίωσε ότι η Ουκρανία και η ειρηνική διευθέτηση της σύγκρουσης αποτέλεσαν βασικά σημεία της τοποθέτησής του.
4. Ο ανταγωνισμός για την τεχνητή νοημοσύνη και τα μικροτσίπ
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο έντονου ανταγωνισμού ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα για την τεχνολογική υπεροχή, με την τεχνητή νοημοσύνη και τα προηγμένα μικροτσίπ να βρίσκονται στο επίκεντρο.
Η επίσκεψη του Τραμπ στη Σεντζέν, ένα από τα σημαντικότερα τεχνολογικά και βιομηχανικά κέντρα της Κίνας, ανέδειξε ακόμη περισσότερο τη σημασία του συγκεκριμένου ζητήματος.
Το CNN αναφέρεται επίσης στις αποκαλύψεις γύρω από τον πρώην επικεφαλής της Nvidia, Τζένσεν Χουάνγκ, και πρόσωπο που φέρεται να συνδέεται με τις κινεζικές μυστικές υπηρεσίες, καθώς και στις διαφωνίες στο εσωτερικό της αμερικανικής κυβέρνησης για τους περιορισμούς στις εξαγωγές προηγμένων μικροτσίπ προς την Κίνα.
Ο Τραμπ δήλωσε ότι συζήτησε το θέμα μόνο σύντομα με τον Σι, καθώς δεν ήθελε να προκαλέσει εντάσεις με το Πεκίνο. Αντίθετα, αρκετά στελέχη της κυβέρνησής του υποστηρίζουν αυστηρότερους περιορισμούς στην πρόσβαση της Κίνας στην πλέον προηγμένη τεχνολογία.
Ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίστηκε, πάντως, αντίθετος σε μέτρα που θα μπορούσαν να ανακόψουν την τεχνολογική πρόοδο, υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ δεν πρέπει να περιορίσουν τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης μέσω διεθνών ρυθμιστικών παρεμβάσεων.
5. Ο Σι Τζινπίνγκ ως ισχυρός διπλωματικός παράγοντας
Για το Πεκίνο, η τριμερής συνάντηση αποτελεί σημαντική ευκαιρία προβολής της διεθνούς του ισχύος. Οι θετικές δηλώσεις του Τραμπ για την Κίνα και η διαβεβαίωσή του ότι οι σχέσεις των δύο χωρών θα παραμείνουν ομαλές όσο οι δύο ηγέτες βρίσκονται στην εξουσία αποτελούν διπλωματικό κέρδος για τον Σι.
Η θερμή υποδοχή του Αμερικανού προέδρου από τον Κινέζο ομόλογό του και η θετική εικόνα που εκπέμφθηκε από τις μεταξύ τους επαφές εντάσσονται, σύμφωνα με το CNN, στην προσπάθεια του Πεκίνου να αξιοποιήσει τη συγκυρία.
Παράλληλα, η απουσία συγκεκριμένων συμφωνιών εξυπηρέτησε και τις επιδιώξεις του Σι, ο οποίος εμφανιζόταν επιφυλακτικός απέναντι σε μια εικόνα που θα παρέπεμπε σε μια νέα «Γιάλτα», με τις μεγάλες δυνάμεις να αποφασίζουν για το μέλλον της Ουκρανίας χωρίς τη συμμετοχή της.
Μια τέτοια εξέλιξη θα ερχόταν σε αντίθεση με τη διακηρυγμένη θέση της Κίνας υπέρ της πολυμερούς συνεργασίας.
Το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ότι ο Σι κατάφερε να παρουσιάσει την Κίνα ως ισότιμο συνομιλητή των ΗΠΑ και σημαντικό παράγοντα στη διαμόρφωση των διεθνών εξελίξεων, χωρίς να αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Έτσι, η συνάντηση στη Σεντζέν ενίσχυσε τη διπλωματική εικόνα του Πεκίνου, χωρίς να επιλύσει τις βαθιές διαφωνίες που εξακολουθούν να χωρίζουν τις τρεις μεγάλες δυνάμεις.

Ακολουθήστε το reportaznet.gr στο Google News και μάθετε όλες τις ειδήσεις και τα πολιτικά νέα στην Ελλάδα & τον Κόσμο`
