Σύμφωνα με την προβολή του NBC News, αναμένεται να εξασφαλίσουν περίπου 248 από τις 435 έδρες, αριθμός πολύ μεγαλύτερος από τις 218 που απαιτούνται για την απόλυτη πλειοψηφία. Η εκτίμηση μπορεί να αυξηθεί ή να μειωθεί κατά μερικές έδρες μέχρι να ολοκληρωθεί η καταμέτρηση.
Σε συνδυασμό με την επικράτησή τους στη Γερουσία, οι Δημοκρατικοί αποκτούν τον πλήρη έλεγχο του Κογκρέσου και μετατρέπονται σε ισχυρό θεσμικό αντίβαρο απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ για τα δύο τελευταία χρόνια της προεδρικής του θητείας.
Οι ψηφοφόροι έκαναν τον Τραμπ… υποψήφιο
Στην ανάλυσή τους για την επόμενη ημέρα, οι New York Times επισημαίνουν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος είχε μετατρέψει ο ίδιος τις ενδιάμεσες εκλογές σε δημοψήφισμα για την πολιτική του.
Στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου κάλεσε τουλάχιστον 47 φορές τους πολίτες να ψηφίσουν «σαν να βρίσκεται το όνομά μου στο ψηφοδέλτιο».
Οι ψηφοφόροι ακολούθησαν την προτροπή του, αλλά όχι με τον τρόπο που προσδοκούσε. Το Δημοκρατικό κύμα επεκτάθηκε πέρα από τις παραδοσιακά αμφίρροπες περιοχές και έφτασε ακόμη και σε πολιτείες που θεωρούνταν ασφαλή προπύργια των Ρεπουμπλικανών.
Η εκλογική συμπεριφορά ερμηνεύεται ως αντίδραση στο υψηλό κόστος ζωής, στην αύξηση των τιμών της βενζίνης, στον πόλεμο με το Ιράν και στις καταγγελίες για διαφθορά και προσωπικό πλουτισμό προσώπων του στενού περιβάλλοντος του προέδρου.
Διαφορά-ρεκόρ στην πανεθνική ψήφο
Σύμφωνα με την αρχική εκτίμηση των New York Times, οι Δημοκρατικοί θα μπορούσαν να επικρατήσουν στην πανεθνική ψηφοφορία για τη Βουλή με διαφορά περίπου 13 ποσοστιαίων μονάδων. Εφόσον επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για τη μεγαλύτερη διαφορά υπέρ οποιουδήποτε κόμματος σε εκλογές του Κογκρέσου τουλάχιστον από το 1976.
Θα ξεπερνά, μάλιστα, τις δύο μεγάλες Ρεπουμπλικανικές νίκες του 1994, επί Μπιλ Κλίντον, και του 2010, επί Μπαράκ Ομπάμα.
Η τελική διαφορά, όπως και ο ακριβής αριθμός των εδρών, θα γίνει γνωστή μετά την ολοκλήρωση της καταμέτρησης στις περιφέρειες που παραμένουν ανοικτές.
«Δεν ήμουν στο ψηφοδέλτιο»
Ο Ντόναλντ Τραμπ επιχείρησε να αποσυνδέσει τον εαυτό του από την ήττα των Ρεπουμπλικανών, υποστηρίζοντας ότι το κόμμα δεν κατάφερε να κινητοποιήσει αρκετούς ψηφοφόρους επειδή ο ίδιος δεν ήταν υποψήφιος. «Δεν ήμουν στο ψηφοδέλτιο και, επειδή δεν ήμουν στο ψηφοδέλτιο, δεν καταφέραμε να κινητοποιήσουμε αρκετούς ανθρώπους», δήλωσε στους New York Times.
Ο ισχυρισμός έρχεται σε αντίθεση με τη στρατηγική που ακολούθησε καθ’ όλη τη διάρκεια της εκστρατείας, όταν ζητούσε επανειλημμένα από τους υποστηρικτές του να αντιμετωπίσουν την αναμέτρηση σαν να διεκδικούσε ο ίδιος την ψήφο τους.
Το αποτέλεσμα ερμηνεύεται έτσι και από πολλούς Ρεπουμπλικανούς ως προσωπικό πλήγμα για τον πρόεδρο, ο οποίος είχε επιλέξει υποψηφίους, μηνύματα και βασικούς άξονες της εκστρατείας.
Οι προσωπικές επιλογές που γύρισαν μπούμερανγκ
Στο Τέξας και στη Νότια Καρολίνα, οι υποψήφιοι που είχε επιλέξει προσωπικά ο Τραμπ ηττήθηκαν, παρά την παραδοσιακή κυριαρχία των Ρεπουμπλικανών στις συγκεκριμένες πολιτείες. Στο Τέξας, ο Κεν Πάξτον έχασε από τον Δημοκρατικό Τζέιμς Ταλαρίκο. Στη Νότια Καρολίνα, η Ντάρλιν Γκράχαμ ηττήθηκε από την Άνι Άντριους.
Και στις δύο περιπτώσεις, στελέχη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος είχαν εκφράσει ανησυχίες ότι οι επιλογές του Τραμπ ήταν περισσότερο ευάλωτες από άλλους υποψηφίους που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τις έδρες.
Οι ήττες ενίσχυσαν την κριτική ότι η απαίτηση για απόλυτη προσωπική αφοσίωση στον πρόεδρο υπερίσχυσε των κριτηρίων εκλογιμότητας.
Ακρίβεια, πόλεμος και δασμοί
Οι New York Times αποδίδουν τη μεταστροφή μέρους του εκλογικού σώματος σε ένα αίσθημα διάψευσης των προσδοκιών που είχαν δημιουργηθεί κατά την επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Ψηφοφόροι που περίμεναν μείωση του κόστους ζωής βρέθηκαν αντιμέτωποι με υψηλότερες τιμές στα καύσιμα και στα καθημερινά αγαθά.
Άλλοι είχαν πιστέψει ότι ο Τραμπ θα απέφευγε νέες πολεμικές εμπλοκές, όμως ο πόλεμος με το Ιράν προκάλεσε διεθνείς αναταράξεις και επιβάρυνε τις ενεργειακές αγορές.
Ακόμη και πολίτες που στήριζαν την αυστηρότερη φύλαξη των συνόρων φέρονται να αντέδρασαν σε επιχειρήσεις συλλήψεων τις οποίες θεώρησαν υπερβολικά σκληρές, ιδιαίτερα όταν αφορούσαν ανθρώπους που ζούσαν επί χρόνια στις ΗΠΑ.
Οι δασμοί αποτέλεσαν ακόμη ένα σημείο τριβής, καθώς μεγάλο μέρος του κόστους τους μεταφέρθηκε στους καταναλωτές.
Η τελευταία ομιλία που έγινε σύμβολο
Οι New York Times στέκονται και στην τελευταία δημόσια εμφάνιση του Τραμπ πριν από το άνοιγμα των καλπών, θεωρώντας την ενδεικτική της απόστασης του Λευκού Οίκου από τις ανησυχίες των ψηφοφόρων.
Αντί να επικεντρωθεί στο κόστος ζωής και στις τιμές των καυσίμων, ο πρόεδρος αφιέρωσε σημαντικό μέρος της ομιλίας του στην ανακαίνιση της Reflecting Pool στην Ουάσιγκτον, μιλώντας για φύκια, διαρροές και σωληνώσεις.
Η αμερικανική εφημερίδα παρομοίασε την επιλογή αυτή με το υποθετικό ενδεχόμενο ο Ρίτσαρντ Νίξον να εκφωνούσε την τελευταία του προεκλογική ομιλία μπροστά από το συγκρότημα Γουότεργκεϊτ.
Είναι αυτή η αρχή του τέλους της εποχής Τραμπ;
Η έκταση της ήττας δημιουργεί το ερώτημα εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες εισέρχονται πλέον στη μετα-Τραμπ περίοδο. Ο Αμερικανός πρόεδρος εξακολουθεί να διαθέτει δύο χρόνια στην εξουσία, σημαντικές εκτελεστικές αρμοδιότητες και τη δυνατότητα να κυριαρχεί στη δημόσια συζήτηση.
Παράλληλα, η ιστορία έχει δείξει ότι οι πολιτικοί επικήδειοι για τον Τραμπ γράφτηκαν πολλές φορές και διαψεύστηκαν.
«Οι επικριτές του έχουν προβλέψει ξανά το πολιτικό του τέλος και κάθε φορά έκαναν λάθος», επισήμανε ο Ντέιβιντ ΜακΙντος, πρόεδρος της συντηρητικής οργάνωσης Club for Growth.
Κατά τον ίδιο, οι Ρεπουμπλικανοί πρέπει να επιστρέψουν στις βασικές πολιτικές τους αρχές εάν θέλουν να ανακάμψουν στις προεδρικές εκλογές του 2028.
Το MAGA έχασε τη λάμψη του, όχι απαραίτητα τη δύναμή του
Η καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Πολιτικής στο UCLA Λιν Βάβρεκ θεωρεί ότι οι πολύ υψηλές τιμές της βενζίνης αποτέλεσαν έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες του αποτελέσματος. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι ακόμη βέβαιο πως η χώρα έχει υποστεί μια βαθιά και μόνιμη ιδεολογική μετατόπιση.
«Δεν σημαίνει ότι ο συνασπισμός MAGA καταρρέει», εκτίμησε. «Σημαίνει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ έχει χάσει λίγη από τη λάμψη του και ότι οι άνθρωποι είναι λιγότερο γοητευμένοι από αυτόν».
Η αποδυνάμωση του προέδρου δεν σημαίνει επίσης ότι οι Ρεπουμπλικανοί θα εγκαταλείψουν τις θέσεις τους για τη μετανάστευση, την ταυτότητα και τη διαφορετικότητα.
Το κόμμα έχει μετασχηματιστεί σε βάθος από την επιρροή του Τραμπ, ο οποίος ενίσχυσε στελέχη που ευθυγραμμίζονταν με τις επιθυμίες του και περιθωριοποίησε όσους διατηρούσαν μεγαλύτερη ανεξαρτησία.
Η προειδοποίηση της Ιστορίας
Οι μεγάλες ενδιάμεσες νίκες δεν οδηγούν πάντοτε σε μόνιμη πολιτική κυριαρχία. Το κύμα των Δημοκρατικών μετά το Γουότεργκεϊτ το 1974 θεωρήθηκε προάγγελος μιας μακράς περιόδου απομόνωσης για τους Ρεπουμπλικανούς. Έξι χρόνια αργότερα, όμως, ο Ρόναλντ Ρέιγκαν κέρδισε τον Λευκό Οίκο.
Αντίστοιχα, οι σαρωτικές νίκες των Ρεπουμπλικανών το 1994 και το 2010 θεωρήθηκε ότι θα έβαζαν τέλος στις προεδρίες του Μπιλ Κλίντον και του Μπαράκ Ομπάμα. Και οι δύο, ωστόσο, επανεξελέγησαν άνετα δύο χρόνια αργότερα.
Η σημερινή επιτυχία των Δημοκρατικών αποτελεί ισχυρή απόρριψη της κυβερνητικής πολιτικής, αλλά δεν εξασφαλίζει από μόνη της τη νίκη τους στις εκλογές του 2028.
Το δίλημμα των Δημοκρατικών μετά τον θρίαμβο
Η μεγάλη συζήτηση στο εσωτερικό του Δημοκρατικού Κόμματος αφορά πλέον την πολιτική ερμηνεία της νίκης. Η προοδευτική πτέρυγα αναμένεται να υποστηρίξει ότι η δυναμική της Αριστεράς κινητοποίησε τους ψηφοφόρους και διεύρυνε την εκλογική βάση.
Οι μετριοπαθείς θα επισημάνουν ότι κρίσιμο ρόλο έπαιξε η προσέλκυση δυσαρεστημένων Ρεπουμπλικανών και ανεξάρτητων ψηφοφόρων, ιδιαίτερα σε συντηρητικές πολιτείες όπως το Τέξας και το Κάνσας.
«Η μεγαλύτερη είδηση είναι ότι οι Ρεπουμπλικανοί που δεν ανήκουν στο MAGA έχουν απομακρυνθεί από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα», δήλωσε ο πρώην δήμαρχος του Σικάγου Ραμ Εμάνουελ.
Το επόμενο στοίχημα για τους Δημοκρατικούς είναι να αποφασίσουν εάν η αντίθεση στον Τραμπ αρκεί ως πολιτική ταυτότητα ή εάν θα μετατρέψουν την εκλογική επιτυχία σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα διακυβέρνησης.
«Το ερώτημα είναι αν θέλουμε αυτή η νίκη να είναι πρόσκαιρη ή να επιφέρει βαθιές αλλαγές», ανέφερε ο Εμάνουελ. «Αυτό που θα κάνουμε το 2027 θα καθορίσει την απάντηση».
Ακολουθήστε το reportaznet.gr στο Google News και μάθετε όλες τις ειδήσεις και τα πολιτικά νέα στην Ελλάδα & τον Κόσμο`
