Η απόφαση για να αποχωρήσει ένας ποδοσφαιριστής από την ενεργό δράση δεν είναι ποτέ εύκολη. Πιο δύσκολη όμως είναι η στιγμή που θα πρέπει να παραδεχτεί πώς πρέπει να ρίξει τους τίτλους τέλους στο σημείο που βρίσκεται στο απόγειο της καριέρας του.
Όμως, ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολο είναι να αποχωρήσει κανείς, συνήθως υπάρχει ένας σωστός και ένας λάθος τρόπος να το κάνει.
Για τον σωστό, πάρτε για παράδειγμα τον Λιονέλ Μέσι. Μετά την ήττα της εθνικής Αργεντινής στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου από την Ισπανία, ο Μέσι έγραψε μια χειρόγραφη επιστολή στην οποία εξηγούσε την απόφασή του να αποχωρήσει από την εθνική ομάδα.
Σε αυτήν, ο 39χρονος ανέφερε ότι η απόφαση πόνεσε την «ψυχή» του, αλλά ευχαρίστησε τους συμπαίκτες, τους προπονητές και την οικογένειά του που τον συνόδευσαν σε αυτή την πορεία. Ένας από τους λόγους που αποχώρησε ήταν για να αφήσει χώρο στη νέα γενιά να αναδειχθεί και υποσχέθηκε να υποστηρίζει την ομάδα μαζί με όλη την Αργεντινή από εδώ και στο εξής
Το τελευταίο…. τανγκό
Πριν από μερικές ημέρες, ο Μέσι αποχαιρέτησε οριστικά, αφού πείστηκε να παίξει έναν ακόμη αγώνα για την «αλμπισελέστε». Χιλιάδες οπαδοί πήγαν στο Μπουένος Άιρες για να γιορτάσουν έναν παίκτη που έχει καταστεί θεότητα στη χώρα, ενώ ένα γκολ και δύο ασίστ στη νίκη με 3-0 επί του Μπενίν φάνηκαν ο ιδανικός τρόπος για να ολοκληρωθεί μια λαμπρή 20ετή διεθνής καριέρα.
Τα δάκρυα έτρεχαν από τη στιγμή που βγήκε στο γήπεδο για την προθέρμανση μέχρι τη στιγμή που απευθύνθηκε στο κοινό με μια ομιλία σχεδόν 10 λεπτών στο τέλος.
Μετά το τελικό σφύριγμα, τα drones εμφάνισαν στον ουρανό το «Gracias Leo» («Ευχαριστώ, Λέο») και να «χαράξουν» το πρόσωπο του Μέσι στον ουρανό του Μπουένος Αϊρες. Μια χειρονομία ευγνωμοσύνης που ο ίδιος ο σταρ ανταπέδωσε. Μολονότι συνήθως λακωνικός, εκφώνησε μια συγκινητική ομιλία: «Αυτή είναι η πιο θλιβερή μέρα της καριέρας μου. Ήταν τιμή μου να φοράω αυτή τη φανέλα, στα καλά και στα κακά, αλλά πάντα πάλευα. Μακάρι να μπορούσα να είμαι εδώ για πάντα γιατί η εθνική ομάδα είναι το σπουδαιότερο πράγμα στη ζωή μου».
Μέσι: «Είμαι ευγνώμων για όλα»
Ο Λιονέλ Μέσι αποχαιρέτησε την εθνική ομάδα της Αργεντινής με ένα ιδιαίτερα συγκινητικό μήνυμα στα social media. Μετά από μια διαδρομή γεμάτη κορυφαίες στιγμές, τίτλους, απογοητεύσεις και ιστορικές επιτυχίες, ο αρχηγός της πρώην παγκόσμιας πρωταθλήτριας γυρίζει πλέον σελίδα
Ο ίδιος παραδέχθηκε πως, παρά την απόφασή του, ήδη αισθάνεται την απουσία της γαλανόλευκης φανέλας της Αργεντινής, έχοντας επίγνωση πως αυτή είναι η σωστή στιγμή για να ολοκληρώσει την πορεία του με το εθνόσημο.
Η σχέση του Μέσι με την εθνική ομάδα δεν ήταν πάντα εύκολη. Για χρόνια κουβαλούσε την πίεση να οδηγήσει την Αργεντινή στην κορυφή και χρειάστηκε να περάσει από σημαντικές απογοητεύσεις μέχρι να έρθει η δικαίωση. Η κατάκτηση του Copa América το 2021 αποτέλεσε το σημείο καμπής, πριν ακολουθήσει η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Κατάρ το 2022 και ένα ακόμη Copa América το 2024.
Στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του, ο Μέσι θέλησε να ευχαριστήσει όλους όσοι στάθηκαν δίπλα του σε αυτή τη διαδρομή. Πρώτα απ’ όλα την οικογένειά του, η οποία, όπως τόνισε, αποτέλεσε το σταθερό του στήριγμα στις δύσκολες στιγμές.
Ξεχωριστή ήταν και η αναφορά του στους φίλους, τους συμπαίκτες, τους προπονητές και τα επιτελεία με τα οποία συνεργάστηκε όλα αυτά τα χρόνια. Ο Αργεντινός σούπερ σταρ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον Ντιέγκο Μαραντόνα, αναγνωρίζοντας τη σπουδαία κληρονομιά που άφησε στη χώρα και εκφράζοντας την πεποίθησή του πως εξακολουθεί να βρίσκεται με έναν ιδιαίτερο τρόπο δίπλα στην εθνική ομάδα.
Αναλυτικά το μήνυμά του: «Χθες ήταν το τελευταίο μου παιχνίδι και ήδη μου λείπει να φοράω τη γαλανόλευκη. Ξέρω ότι παίρνω τη σωστή απόφαση. Ήταν ένα απίστευτο ταξίδι, γεμάτο χαρές αλλά και κάποιες λύπες, όμως είμαι σίγουρος ότι άξιζε κάθε βήμα που έκανα.
Και μου έμειναν πολλά πράγματα να πω. Μου είναι αδύνατο να εκφράσω όλα όσα νιώθω μέσα σε λίγες λέξεις ή σε μία ανάρτηση. Αυτό το ταξίδι δεν θα ήταν δυνατό χωρίς την οικογένειά μου, που ήταν πάντα στο πλευρό μου και με στήριζε, ειδικά στις δύσκολες στιγμές, όταν τη χρειαζόμουν περισσότερο.
Απαραίτητοι ήταν επίσης οι φίλοι μου, όλοι οι συμπαίκτες και οι προπονητές που είχα, μαζί με τα επιτελεία τους. Δεν θέλω να ξεχάσω τον Ντιέγκο, που έβαλε τη χώρα μας στη θέση που της άξιζε και που, όπως λέω πάντα, ξέρω ότι μας βοήθησε όντας εδώ μαζί μας, αλλά και από τον ουρανό, σε κάθε βήμα που κάναμε.
Ευχαριστώ τους συλλόγους στους οποίους αγωνίστηκα, γιατί πάντα σέβονταν τα συναισθήματά μου και μου επέτρεπαν να αφοσιώνομαι στην εθνική ομάδα όταν ερχόταν η στιγμή να φορέσουμε τη φανέλα της πατρίδας.
Και, φυσικά, ευχαριστώ τον Θεό. Χωρίς την καθοδήγησή Του και το θέλημά Του, δεν θα ονειρευόμασταν καν ότι θα μπορούσαμε να φτάσουμε μέχρι εδώ.
Είμαι ευγνώμων για όλα. Σας αγαπώ πολύ, θα μου λείψετε και θα σας ευχαριστώ πάντα που ήσασταν δίπλα μας, δίπλα μου».
Κριστιάνο Ρονάλντο: Η νύχτα με τη μέρα
Την ίδια μέρα που ο Μέσι αποχώρησε εν μέσω δόξας, ο Πορτογάλος αρχηγός, Κριστιάνο Ρονάλντο εξέδωσε μακροσκελέστατη ανακοίνωση, στην οποία εξηγεί τους λόγους για τους οποίους αποχώρησε από την αποστολή της εθνικής Πορτογαλίας πριν το παιχνίδι με τη Δανία για το Nations League.
Ο σουπερ σταρ της Πορτογαλίας εξήγησε την απόφασή του να αποχωρήσει από το προπονητικό καμπ της εθνικής του ομάδας για το UEFA Nations League, αισθανόμενος αδικημένος επειδή ο προπονητής Χόρχε Χεσούς είχε παραβεί τις υποτιθέμενες διαβεβαιώσεις σχετικά με τον χρόνο συμμετοχής του και δεν είχε ζητήσει δημόσια συγγνώμη για την αθέτηση των εν λόγω διαβεβαιώσεων.
Βασικά, για να το πούμε πιο κοφτά, όλα καταλήγουν στο γεγονός ότι ο Ρονάλντο δεν έπαιξε 30 λεπτά στο τέλος της νίκης της Πορτογαλίας επί της Νορβηγίας στις 4 Οκτωβρίου.
Ως αποτέλεσμα, ο αρχηγός της εθνικής Πορτογαλία έφυγε οργισμένος, σε μια κρίση που φάνηκε να θέτει υπό αμφισβήτηση το μέλλον του στην εθνική ομάδα. Ωστόσο, σε εκείνη τη δημόσια ανάρτηση, ο Ρονάλντο υποσχέθηκε να επιστρέψει, προτρέποντας την Πορτογαλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου να τον τιμωρήσει για τις πράξεις του.
Ωστόσο, ολόκληρη η δήλωσή του έμοιαζε με ένα «συγγνώμη, αλλά όχι και τόσο», το οποίο θα περίμενε κανείς περισσότερο από έναν έφηβο παρά από έναν από τους μεγαλύτερους παίκτες στην ιστορία του Παγκοσμίου Ποδοσφαίρου.
Η μαρκοσκελής δήλωση του Κριστιάνο Ρονάλντο
«Όπως είχα υποσχεθεί, αποφάσισα να εξηγήσω ο ίδιος, σε πρώτο πρόσωπο και με απόλυτη σαφήνεια, τις συνθήκες που διαμορφώθηκαν κατά την τελευταία συγκέντρωση της εθνικής Πορτογαλίας.
Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 είχα ετοιμάσει μια επιστολή προς τους Πορτογάλους, την οποία εξακολουθώ να φυλάω, με όσα θέλω να τους πω όταν έρθει η στιγμή να αποχωρήσω οριστικά από την εθνική μας ομάδα.
Μετά το τέλος της διοργάνωσης, ήδη κατά την πτήση της επιστροφής από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας μού ζήτησε επίμονα να επανεξετάσω την απόφασή μου να αποχωρήσω, καθώς η Ομοσπονδία επιθυμούσε να συνεχίσω.
Στη συνέχεια μου ζήτησε τη γνώμη μου για τον σημερινό ομοσπονδιακό προπονητή, το όνομα του οποίου εξέταζε μαζί με άλλες επιλογές που δεν μου αποκάλυψε. Του απάντησα ότι, κατά τη γνώμη μου, ήταν η σωστή επιλογή.
Γι’ αυτό και την ημέρα της παρουσίασής του χάρηκα πραγματικά. Πίστευα ότι ήταν η σωστή επιλογή, κάτι που θεωρώ ότι επιβεβαιώνουν και τα αποτελέσματα.
Λίγες ημέρες αργότερα επικοινώνησε μαζί μου και μου είπε ότι ήθελε να συναντηθούμε από κοντά. Συναντηθήκαμε στην Cidade do Futebol, όπου η ομάδα μου πραγματοποιούσε την προετοιμασία της.
Εκεί μου είπε ότι με υπολόγιζε και ότι θεωρούσε την παρουσία μου θεμελιώδη για το σχέδιό του. Μου παρουσίασε συγκεκριμένο πλάνο για τη συμμετοχή μου: θα αγωνιζόμουν στο πρώτο και στο τελευταίο παιχνίδι, ενώ για λόγους διαχείρισης της φυσικής μου κατάστασης θα πραγματοποιούνταν τρεις ή τέσσερις αλλαγές σε κάθε αγώνα.
Μου πρότεινε επίσης να μην ταξιδέψω με την ομάδα στη Νορβηγία και τη Δανία. Να παίξω στο πρώτο παιχνίδι, να παραμείνω στην Πορτογαλία και να ενσωματωθώ ξανά στην αποστολή πριν από το ματς στο Ντραγκάο.
Αρνήθηκα αμέσως. Θεωρούσα αυτονόητο ότι δεν μπορούσα να δεχθώ κάτι τέτοιο. Το γεγονός ότι δεν θα αγωνιζόμουν στα εκτός έδρας παιχνίδια δεν σήμαινε ότι θα έπαυα να είμαι αρχηγός της ομάδας μας. Το να απολαμβάνω το προνόμιο να μείνω στην Πορτογαλία δεν θα αποτελούσε καλό παράδειγμα. Ο προπονητής συμφώνησε τελικά μαζί μου.
Στη συζήτηση ήταν παρών και ο Σιμάο Κουτίνιο, αθλητικός διευθυντής της Αλ Νασρ.
Την παραμονή της έναρξης της συγκέντρωσης, ο προπονητής ήρθε στο σπίτι μου στη Λισαβόνα, με δική του πρωτοβουλία, για να μιλήσουμε ξανά. Η συζήτηση ήταν ήρεμη και όσα είχαμε συμφωνήσει τον Αύγουστο παρέμειναν σε ισχύ.
Αγωνίστηκα στο παιχνίδι του Αλβαλάδε και, παρότι αντικαταστάθηκα, δεν δημιούργησα κανένα πρόβλημα. Παρέδωσα ο ίδιος το περιβραχιόνιο στον Μπρούνο Φερνάντες, χωρίς να μπορώ να φανταστώ ότι ίσως εκείνη τη στιγμή έκανα τα τελευταία μου βήματα ως ποδοσφαιριστής και αρχηγός της εθνικής.
Για μένα το σημαντικότερο εκείνη την ημέρα ήταν η νίκη. Το να κερδίζεις είναι πάντα όμορφο. Όταν κερδίζεις στην Πορτογαλία και για τη χώρα σου, ακόμη περισσότερο.
Την ημέρα του αγώνα στη Νορβηγία, την ώρα του μεσημεριανού, ένας συνεργάτης του προπονητή με ενημέρωσε ότι ήθελε να μου μιλήσει. Προς μεγάλη μου έκπληξη, με ρώτησε εάν ήμουν σε θέση να αγωνιστώ για 30 λεπτά.
Ήμουν απόλυτα προσηλωμένος στην αποκατάστασή μου και θεωρούσα ότι δεν θα έπαιζα εκείνη την ημέρα. Το αίτημά του βρισκόταν εκτός του προγράμματος αποκατάστασης και προπόνησης που ακολουθούσα, καθώς το πλάνο προέβλεπε να αγωνιστώ ξανά στις 4 του μήνα στο Ντραγκάο. Παρ’ όλα αυτά, φυσικά απάντησα θετικά.
Μου είπε τότε να είμαι έτοιμος, επειδή θα έπαιζα για 30 λεπτά.
Τα υπόλοιπα τα γνωρίζουν όλοι. Έκανα προθέρμανση από το ημίχρονο, έβλεπα τα λεπτά να περνούν και τελικά δεν μπήκα ποτέ.
Ο προπονητής δεν τήρησε τον λόγο του.
Μετά το παιχνίδι ήθελα απλώς να τελειώσουν όλα με τη νίκη μας και να μείνω μόνος. Δεν πήγα να χαιρετήσω τους φιλάθλους. Ήταν δικό μου λάθος και δεν έπρεπε να συμβεί.
Ζητώ συγγνώμη από τους Πορτογάλους που βρέθηκαν εκεί και μας υποστήριξαν με τόσο πάθος. Ζητώ συγγνώμη από τους φιλάθλους και από όσους, ακόμη κι αν δεν είναι Πορτογάλοι, μπορεί να ταξίδεψαν για να με δουν και τους απογοήτευσα.
Σαράντα οκτώ ώρες αργότερα συναντηθήκαμε εγώ, ο προπονητής και ο Σιμάο Κουτίνιο. Ήταν μια βαθιά, απολύτως ειλικρινής συζήτηση, χωρίς κανένα φίλτρο.
Συμφωνήσαμε ότι υπήρχε μόνο ένας τρόπος να κλείσει η υπόθεση: ο προπονητής να επαναλάβει δημόσια, στη συνέντευξη Τύπου, όσα μου είχε πει κατ’ ιδίαν παρουσία του Σιμάο.
Η συμφωνία ήταν απλή. Θα ξεκινούσε τη συνέντευξη Τύπου ξεκαθαρίζοντας ότι ποτέ δεν ζήτησα εγώ να αγωνιστώ για συγκεκριμένα λεπτά, ότι εκείνος ήταν αυτός που μου είχε προτείνει το συγκεκριμένο πλάνο και ότι έκανε λάθος βάζοντάς με να κάνω προθέρμανση χωρίς τελικά να με χρησιμοποιήσει. Θα έλεγε επίσης ότι, εάν βρισκόταν ξανά στην ίδια κατάσταση, δεν θα το επαναλάμβανε.
Ολοκληρώσαμε τη συνάντηση με τον προπονητή να μου ζητά μια αγκαλιά και να μου υπόσχεται ότι στη συνέντευξη Τύπου θα έλεγε όσα είχε μόλις πει σε μένα. Εγώ δεν θα έπαιζα στη Δανία και θα αγωνιζόμουν στο Ντραγκάο.
Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε τηλεδιάσκεψη και συντάχθηκε ένα σύντομο κείμενο, το οποίο ενέκρινα προσωπικά και παραδόθηκε στον προπονητή, όπως ο ίδιος είχε ζητήσει.
Στη συνέντευξη Τύπου, όμως, η στάση του δεν είχε καμία σχέση με τη συζήτηση που είχαμε κάνει. Άκουσα εκφράσεις και έναν επιθετικό τόνο που θεωρώ ότι δεν άξιζα, μια συμπεριφορά που δεν είχε δείξει απέναντί μου κατ’ ιδίαν ούτε κατά διάνοια.
Οι σημειώσεις που είχα εγκρίνει ανέφεραν ξεκάθαρα ότι το πλάνο για τη συμμετοχή μου είχε προταθεί από τον ίδιο, ότι εγώ το είχα αποδεχθεί, ότι ποτέ δεν αμφισβήτησα τις επιλογές του και ότι η συμπεριφορά μου ήταν υποδειγματική, πιστή και επαγγελματική.
Ανέφεραν επίσης ότι το παιχνίδι στη Νορβηγία δεν βρισκόταν αρχικά στο πλάνο μου, αλλά ο προπονητής θεώρησε ότι είχα ανακάμψει αρκετά ώστε να μπορώ να χρησιμοποιηθώ και εγώ συμφώνησα.
Υπήρχε ακόμη η παραδοχή ότι ήταν λάθος να βάλει έναν ποδοσφαιριστή του μεγέθους του Πελέ ή του Μαραντόνα να προθερμαίνεται και τελικά να μην τον χρησιμοποιήσει, καθώς και η ξεκάθαρη θέση ότι με ήθελε στην εθνική Πορτογαλίας.
Σε κανένα από αυτά τα σημεία δεν υπήρχε καν απαίτηση να μου ζητήσει συγγνώμη.
Ήταν, όμως, η δεύτερη φορά που δεν τηρούσε τον λόγο που μου είχε δώσει.
Αποφάσισα να εγκαταλείψω την αποστολή χωρίς να περιμένω άλλη μία αθέτηση συμφωνίας. Για μένα η αλήθεια εξακολουθεί να είναι το σημαντικότερο πράγμα στις ανθρώπινες σχέσεις. Όσο κι αν πονάει, προτιμώ να μου λένε την αλήθεια.
Το ίδιο πρωί είχα πει στον πρόεδρο της Ομοσπονδίας και στον προπονητή ότι, εάν δεν με ήθελαν στην εθνική, αρκούσε να μου το πουν ξεκάθαρα. Θα το δεχόμουν. Θα οργανώναμε έναν όμορφο αποχαιρετισμό, όπως ονειρεύομαι, και κανείς δεν θα θύμωνε.
Και οι δύο μού απάντησαν ότι κάτι τέτοιο δεν ίσχυε. Ότι η θέση μου ήταν στην εθνική ομάδα.
Σε σχεδόν 25 χρόνια καριέρας δεν αναμείχθηκα ποτέ στις τεχνικές ή τακτικές αποφάσεις οποιουδήποτε προπονητή. Αποδέχομαι, περισσότερο ή λιγότερο εύκολα, αυτό που μου ζητούν. Σέβομαι τις αποφάσεις. Όταν όμως κάποιος δεν κρατά τον λόγο του απέναντί μου, αισθάνομαι ότι η θέση μου δεν είναι εκεί.
Οφείλω επίσης να ζητήσω συγγνώμη από τους συμπαίκτες μου επειδή εγκατέλειψα την αποστολή. Παρά την απόλυτη απώλεια εμπιστοσύνης στον λόγο του προπονητή, δεν έπρεπε να φύγω. Η ευθύνη γι’ αυτό είναι αποκλειστικά δική μου.
Ζητώ ξανά συγγνώμη από τους Πορτογάλους. Η αθέτηση του λόγου, όμως, έχει για μένα καθοριστική σημασία. Ένιωσα ότι από εκείνο το σημείο και μετά η παρουσία μου θα έκανε μόνο κακό στην ομάδα και έκανα αυτό που πάντοτε έλεγα ότι θα κάνω εάν αισθανθώ ότι δεν είμαι πλέον χρήσιμος: μάζεψα τα πράγματά μου και έφυγα.
Η πράξη μου πρέπει να αξιολογηθεί και να τιμωρηθεί από την Πορτογαλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Θεωρώ ότι δεν πρέπει να υπάρξει κανένα ελαφρυντικό.
Δεν είμαι ένας οποιοσδήποτε ποδοσφαιριστής. Είμαι ο αρχηγός και αυτό αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα. Έχω ζητήσει συγγνώμη, αλλά γνωρίζω ότι οι πράξεις έχουν συνέπειες. Ανεξάρτητα από το κύρος του καθενός, οι κανόνες πρέπει να είναι ίδιοι για όλους.
Ακούω επίσης πολλά για αποχαιρετιστήριους αγώνες, ότι πρέπει να έχω έναν αποχαιρετισμό αντάξιο της πορείας μου και ότι η Ομοσπονδία θέλει να μου δώσει αυτή την ευκαιρία.
Στη ζωή μου έμαθα ότι κανείς δεν χαρίζει τίποτα σε κανέναν.
Μπορώ να υποσχεθώ στους φιλάθλους μου και ιδιαίτερα στους Πορτογάλους ότι θα υπάρξει ένας ή περισσότεροι αποχαιρετιστήριοι αγώνες. Θα υπάρχει χρόνος γι’ αυτό.
Όταν όμως σκέφτομαι την εθνική, σκέφτομαι πάνω απ’ όλα τον ανταγωνισμό.
Αυτό σκεφτόμουν ακόμη και την ημέρα που έμαθα ότι πέθανε ο πατέρας μου. Βρισκόμουν σε αποστολή της εθνικής και αποφάσισα να παραμείνω μέχρι να ολοκληρωθεί ο αγώνας της επόμενης ημέρας. Για τη χώρα μου έκανα κάτι που δεν θα έκανα ποτέ για κανέναν σύλλογο.
Επομένως, εάν είμαι καλά σωματικά, εάν αγωνίζομαι με την ομάδα μου και, ελπίζω, συνεχίζω να σκοράρω, μετά την έκτιση της τιμωρίας που θα μου επιβληθεί θα είμαι διαθέσιμος, όπως ήμουν πάντοτε μέχρι σήμερα, για να αγωνιστώ και να κερδίσω με την εθνική Πορτογαλίας.
Αυτή είναι, πιστέψτε με, η πιο καθαρή αλήθεια».
Εγωισμός ή κάτι άλλο;
Από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022, ήταν σαφές ότι ο Ρονάλντο δεν μπορούσε πλέον να έχει καθοριστική επίδραση στη διεθνή σκηνή. Όμως, η επιρροή του σε ό,τι συμβαίνει με την εθνική ομάδα είναι τόσο μεγάλη, που συνέχισε να παίζει και να «βαραίνει» μια γενιά που θα μπορούσε να είναι η χρυσή για τη χώρα.
Το φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο απλώς επιβεβαίωσε αυτό που οι περισσότεροι ήδη πίστευαν: ότι η Πορτογαλία τα πήγαινε καλύτερα χωρίς τον Ρονάλντο. Την ίδια ώρα, εκείνος συνέχισε να παίζει στη Βόρεια Αμερική, φωνάζοντας «Επέστρεψα» στον φακό της κάμερας αφού σκόραρε δύο γκολ εναντίον του Ουζμπεκιστάν, σε μια στιγμή που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η πιο αμήχανη του τουρνουά.
Η αποχώρηση από την εθνική ομάδα φαινόταν να αποτελεί επιλογή μετά από αυτή την απογοήτευση στο Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά ο Ρονάλντο δήλωσε ότι ο πρόεδρος της Πορτογαλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου τον παρότρυνε να συνεχίσει – κάτι που τώρα φαίνεται ίσως και λανθασμένη απόφαση.
Τώρα, ο σούπερ σταρ της Πορτογαλίας βρίσκεται σε μια δύσκολη κατάσταση. Αυτό που είναι ακόμα χειρότερο είναι ότι ο παρατεταμένος αποχαιρετισμός του έχει αρχίσει να υπονομεύει την αναμφισβήτητη κληρονομιά του. Μην ξεχνάτε ότι το απίστευτο ταλέντο του ενέπνευσε την πατρίδα του στη νίκη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016, μια στιγμή που η χώρα του δεν θα ξεχάσει ποτέ.
Αλλά αυτό συνέβη πριν από πάνω από 10 χρόνια, και η χώρα του είναι τώρα σε καλύτερη θέση χωρίς αυτόν – αυτό αποδεικνύεται από την απόδοση της ομάδας στο γήπεδο και τα αποτελέσματα.
Ίσως έχει παραμείνει τόσο καιρό επειδή ο παλιός του αντίπαλος, ο Μέσι, έχει γνωρίσει τόση επιτυχία με την Αργεντινή τα τελευταία χρόνια, και είναι αποφασισμένος να δείξει στον κόσμο για μια τελευταία φορά ότι πρέπει να καταταχθεί σε ένα πανθέον τόσο υψηλό όσο ο επιθετικός της Ίντερ Μαϊάμι.
Ωστόσο, ίσως ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσει την εθνική ομάδα. Αν το κάνει γρήγορα, ίσως καταφέρει ακόμα να έχει έναν αποχαιρετισμό όπως ο Μέσι στο Μπουένος Άιρες. Οι περισσότεροι φαίνεται να το γνωρίζουν – εκτός, όπως φαίνεται, από τον ίδιο τον Ρονάλντο.
Η υπόκλιση Ρονάλντο σε Μέσι
Ο Κριστιάνο Ρονάλντο πάντως θα έλεγε κανείς πως παραδέχτηκε ξανά την ανωτερότητα του Μέσι σχολιάζοντας την ανάρτηση του Αργεντινού στα social media για το «αντίο» του στην εθνική Αργεντινής, εκφράζοντας τον σεβασμό του για όσα πέτυχε.
Μέσι και Ρονάλντο άλλωστε σφράγισαν μια ολόκληρη εποχή με την αντιπαλότητά τους εντός γηπέδου και τώρα που ήρθε η ώρα της αποχώρησης του Αργεντίνου από την εθνική ομάδα, ο Πορτογάλος φρόντισε να δείξει τον σεβασμό του.
Συγκεκριμένα, στην ανάρτηση που έκανε ο Μέσι στα social media, ο CR7 αποφάσισε να αφήσει ένα σχόλιο, γράφοντας: «Λέο, τόσα χρόνια υπερασπίζεσαι τα χρώματα της χώρας σου και μια ιστορία που θα μείνει για πάντα. Έχεις όλο τον σεβασμό μου για όσα κατάφερες με την Αργεντινή. Μια αγκαλιά».
Ακολουθήστε το reportaznet.gr στο Google News και μάθετε όλες τις ειδήσεις και τα πολιτικά νέα στην Ελλάδα & τον Κόσμο`
