Τριάντα και πλέον χρόνια μετά το «Sliver», η Σάρον Στόουν επιστρέφει σε μια ταινία που δεν της άφησε ποτέ γλυκιά γεύση. Ήταν μια εποχή όπου οι προσδοκίες γύρω από το όνομά της ήταν τεράστιες, αλλά πίσω από τα φώτα υπήρχαν στιγμές που ...η ίδια θα προτιμούσε να ξεχάσει. Μια ατάκα — μόλις επτά λέξεις — ήταν αρκετή για να την κάνει να αποστραφεί τον ρόλο της και να βάλει… άτυπο εμπάργκο στη λέξη «δονητής» για χρόνια.
«Περνάς υπερβολικά πολύ χρόνο με τον δονητή σου».
Την διάβασε ξανά σε πρόσφατη αναδρομή της φιλμογραφίας της για το Variety και, πριν καν δει το απόσπασμα, παραδέχτηκε πως δεν θυμόταν ούτε να την έχει πει ούτε να την έχει σκεφτεί. Μόνο όταν είδε τη σκηνή, αναστέναξε: «Α, το Sliver… Τι απαίσιος διάλογος. Προφανώς γραμμένος από έναν άντρα που δεν είχε αρκετά πράγματα να κάνει».
Το «Sliver»: Η μεγάλη προσδοκία μετά το «Basic Instinct»
Το 1993, το Sliver παρουσιάστηκε ως η φυσική συνέχεια της εκρηκτικής επιτυχίας του Basic Instinct. Η Στόουν είχε ήδη γίνει το νέο σύμβολο του Χόλιγουντ, ο Τζο Έστερχας ήταν ο πιο περιζήτητος σεναριογράφος της εποχής, και ο παραγωγός Ρόμπερτ Έβανς πίστευε ότι είχε στα χέρια του το επόμενο μεγάλο ερωτικό θρίλερ.
Μόνο που τίποτα δεν πήγε όπως το περίμεναν. Οι κριτικές ήταν σκληρές, το Variety μίλησε για «όλο στιλ και καθόλου ουσία», ενώ η χημεία των πρωταγωνιστών — Στόουν και Μπίλι Μπόλντουιν — όχι μόνο δεν απογειώθηκε, αλλά έγινε θρυλικά προβληματική.
Η ένταση στο σετ και η ατάκα που έγινε σύμβολο μιας εποχής
Ο Μπόλντουιν, σε πρόσφατες συνεντεύξεις, παραδέχτηκε ότι η σχέση τους στο σετ διαλύθηκε μέσα σε λίγες εβδομάδες. Από το «καλημέρα» και το «καληνύχτα» πέρασαν στο «μη με φιλήσεις στη σκηνή». Ο ηθοποιός αποκάλυψε ότι ζήτησε από τους παραγωγούς να αφαιρεθεί το φιλί από την τελευταία ερωτική σκηνή, γιατί «δεν μπορούσε να το κάνει».
Η Στόουν, από την πλευρά της, έχει μιλήσει ανοιχτά για το τοξικό περιβάλλον της παραγωγής. Στο βιβλίο της The Beauty of Living Twice περιγράφει πώς ο Ρόμπερτ Έβανς την πίεζε να «κοιμηθεί με τον συμπρωταγωνιστή της» για να βελτιωθεί η χημεία τους — μια φράση που σήμερα μοιάζει αδιανόητη, αλλά τότε λεγόταν χωρίς δεύτερη σκέψη.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η ατάκα «Περνάς υπερβολικά πολύ χρόνο με τον δονητή σου» δεν ήταν απλώς ένας κακός διάλογος. Ήταν η συμπύκνωση μιας ολόκληρης εποχής στο Χόλιγουντ: Γραμμένη από άντρες, για μια γυναίκα-ηρωίδα που έπρεπε να είναι «προκλητική» με τρόπο που δεν την εξέφραζε.
Από το «Sliver» στο «Casino»: Η αναγέννηση
Παρά το φιάσκο του Sliver, η Στόουν δεν έμεινε εκεί. Δύο χρόνια αργότερα, ο Μάρτιν Σκορσέζε της έδωσε τον ρόλο της Τζίντζερ Μακένα στο Casino — μια ερμηνεία που της χάρισε την πρώτη και μοναδική μέχρι σήμερα υποψηφιότητα για Όσκαρ. Ήταν η απόδειξη ότι μια κακή ταινία, ένας κακός διάλογος ή μια κακή εμπειρία δεν μπορούν να καθορίσουν μια καριέρα που έχει πραγματικό βάθος.
Η Στόουν σήμερα: Μια γυναίκα που ξαναγράφει την ιστορία της
Η Σάρον Στόουν δεν φοβάται πια να μιλήσει. Ξαναβλέπει τις παλιές της ταινίες με καθαρό βλέμμα, σχολιάζει όσα την πλήγωσαν, αποδομεί όσα την στιγμάτισαν και επαναδιεκδικεί τον τρόπο με τον οποίο θέλει να θυμόμαστε την πορεία της.
Και κάπως έτσι, μια ατάκα που κάποτε την έκανε να μισήσει έναν ρόλο, σήμερα γίνεται αφορμή για μια συζήτηση που το Χόλιγουντ άργησε δεκαετίες να ανοίξει: Ποιος γράφει τις γυναίκες, πώς τις γράφει — και γιατί αυτό έχει σημασία.
Ακολουθήστε το reportaznet.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις και τα πολιτικά νέα στην Ελλάδα & τον Κόσμο
