Η Χάρις Αλεξίου βρέθηκε καλεσμένη στην πρεμιέρα της εκπομπής «Καλύτερα Αργά». Η σπουδαία ερμηνεύτρια άνοιξε την καρδιά της στην Αθηναΐδα Νέγκα και μίλησε για όλους και για όλα, καθηλώνοντας τους τηλεθεατές με την ειλικρίνεια της.
«Δεν μου λείπει το τραγούδι – Είχα πρόβλημα με τη φωνή μου και δεν το καταλάβαινα»
«Δεν μου λείπει. Δεν χορταίνεται αυτό. Αλλά ίσως επειδή ξέρω ότι δεν μπορώ αυτό να το κάνω άλλο, ίσως έχει φτιαχτεί κάτι μέσα μου που με βοηθάει στο να μην υποφέρω λιγάκι, να μη στενοχωριέμαι.
Θυμάμαι που είχα πάει σε έναν γιατρό εδώ στην Αθήνα και του έλεγα “βρε παιδί μου, τι, δεν μου βρίσκουν κάτι; Τι είναι αυτό;”. Και μου λέει “Μα εσύ έχεις πολύ καιρό τώρα, έχεις πρόβλημα με τη φωνή σου”. Αχ, και δεν μου άρεσε καθόλου. Δεν μου άρεσε καθόλου αυτό που άκουσα, ότι δηλαδή συνέβαινε αυτό, άρα κι εγώ δεν το καταλάβαινα.
«Είπα “δεν γίνεται άλλο”, γίνομαι 76 – Τι κρίμα, ας πούμε; Φτάνει»
«Την απόφαση την πήρα όταν τραγουδούσα με τον Σταύρο Ξαρχάκο στο Gazarte και έλεγα κάποια τραγούδια που τα λάτρευα, με τη Μοσχολιού, του Ζαμπέτα και αυτά, και δεν μπορούσα να τα αποδώσω. Τα τραγούδια τα οποία εγώ έλιωνα όταν τα έλεγα. Εδώ και καιρό είχε αρχίσει να σκληραίνει η φωνή μου και είπα “δεν γίνεται άλλο”.
Η σχέση μου με το τραγούδι και η αγάπη μου γι’ αυτό δεν θα σταματήσει ποτέ. Δεν γίνεται. Αλλά εγώ το έχω κάνει και πάρα πολλά χρόνια. Δηλαδή δεν λέμε “πέθανε νέο το παιδί”. Κατάλαβες; Τι κρίμα, ας πούμε. Φτάνει, γίνομαι 76. Δηλαδή πόσο πια; Πόσο; Το χάρηκα, το απόλαυσα, του έδωσα πράγματα, μου έδωσε».
Η αναφορά στον Γιώργο Μαζωνάκη και η «κρυφή αγάπη» του κόσμου
«Υπάρχει σαν κρυφή αγάπη, μια κρυμμένη που δεν το ξέρουμε εμείς. Εγώ δεν ήξερα αυτή τη λατρεία προς τον Γιώργο. Ήξερα ότι ήταν ένας γλυκός άνθρωπος, βλέπαμε τις παραξενιές του, χαιρόμασταν, παραξενευόμασταν, αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ ότι συμβαίνει αυτό το πράγμα και φαντάζομαι ότι υπάρχουν κι άλλοι».
«Είμαι μόνη μου από το 2004 – Τι πάει να πει οι άνδρες φοβούνται τις γυναίκες;»
«Θα σου πω ένα πράγμα, μια και είμαστε αργά. Από το 2004 είμαι μόνη μου. Είναι πολλά χρόνια, κάτι σημαίνει αυτό. Δεν χρειάζεται πολλή ανάλυση. Μου λένε καμιά φορά “οι άνδρες φοβούνται τις γυναίκες”. Τι είναι αυτά; Τις φοβούνται; Εμείς θέλουμε να έχουμε έναν μάγκα, να μη φοβάται. Τον άλλο που φοβάται τι να τον κάνω;
Ο πρώτος μου γάμος ήταν από έρωτα, ο δεύτερος ξεκίνησε από φιλία, είχε άλλη ποιότητα. Το άλλο ήταν λίγο χαζό. Ήμουν 20 χρονών, ωραίος, ψηλός, με ωραία μαλλιά».
Η έλλειψη αυτοπεποίθησης και η στάση ζωής απέναντι στον θάνατο
«Αυτοπεποίθηση δεν είχα ποτέ. Πάντοτε ήμουν φοβισμένη. Μου λέγανε “τι ωραία χείλη έχεις, τι ωραίο πρόσωπο”, αλλά εγώ να πω ότι είμαι μια ωραία, ας πούμε… Δεν μου καλλιεργήθηκε από μικρή. Ντρεπόμουν για μένα.
Η μητέρα έφυγε ούτε 50 ετών και ο μπαμπάς μου 35. Δεν σκέφτηκα, παρ΄όλο που πέρασα κάποια στιγμή ένα… Δε σκέφτηκα ποτέ ότι θα πεθάνω. Ούτε τώρα σκέφτομαι ότι.. δηλαδή λέω: “ας μην αναλάβω αυτή τη δουλειά γιατί δεν είναι για την ηλικία μου”, αλλά δε σκέφτομαι ότι θα πεθάνω. Δε θα πεθάνω. Αποκλείεται να πεθάνω».
Ακολουθήστε το reportaznet.gr στο Google News και μάθετε όλες τις ειδήσεις και τα πολιτικά νέα στην Ελλάδα & τον Κόσμο`
