Το ΝΑΤΟ φαίνεται να εισέρχεται σε μια περίοδο όπου η αποτροπή δεν είναι απλώς στρατηγική επιλογή, αλλά καθημερινή επιχειρησιακή ανάγκη.
Το λεπτομερές σχέδιο τριών φάσεων για ενδεχόμενη ρωσική εισβολή στη Βαλτική, σε συνδυασμό με τις προειδοποιήσεις για πιθανές ιρανικές επιθέσεις στην Ευρώπη, σκιαγραφεί ένα περιβάλλον αυξημένης γεωπολιτικής έντασης και διαρκούς ετοιμότητας.
Η τριφασική αντίδραση του ΝΑΤΟ σε ρωσική επίθεση
Σύμφωνα με τη Bild, το σχέδιο εντάσσεται στο «Land Warfighting Concept» και προβλέπει μια κλιμακωτή αντίδραση. «Σε περίπτωση που η Ρωσία εξαπέλυε αρχικά επιθέσεις με πυραύλους και drones… πρώτη προτεραιότητα θα ήταν η εξουδετέρωση της ρωσικής πυραυλικής απειλής». Η Συμμαχία θα στοχεύσει συστήματα πυραύλων και αεράμυνας, με το Καλίνινγκραντ να αποτελεί κομβικό σημείο λόγω της υψηλής συγκέντρωσης στρατιωτικών υποδομών.
Η δεύτερη φάση προβλέπει τη δημιουργία μιας «αυτόνομης ζώνης» στα σύνορα με Ρωσία και Λευκορωσία, όπου drones και μη επανδρωμένα οχήματα θα λειτουργούν ως κινούμενο αμυντικό τείχος, χωρίς μόνιμη ανάπτυξη στρατευμάτων.
Εάν η ρωσική προέλαση συνεχιστεί, η τρίτη φάση περιλαμβάνει πλήγματα εντός ρωσικού εδάφους: ειδικές δυνάμεις θα στοχεύουν αεροδρόμια, εργοστάσια αμυντικής βιομηχανίας, γέφυρες και σιδηροδρομικές γραμμές. Το έγγραφο αναφέρει ότι «η στρατηγική δεν προβλέπει κατάκτηση ή κατοχή της Ρωσίας», αλλά αποκλειστικά την απώθηση των δυνάμεών της στα σύνορα.
Αποτροπή μέσω διαφάνειας και συνεργασία με ρωσικές αντιπολιτευτικές ομάδες
Η δημοσιοποίηση στοιχείων του σχεδίου λειτουργεί ως μήνυμα προς τη Μόσχα: το ΝΑΤΟ θέλει να καταστήσει σαφές ότι μια επίθεση στη Βαλτική θα έχει υψηλό κόστος. Παράλληλα, εξετάζεται συνεργασία με Ρώσους που αντιτίθενται στον Πούτιν, με στόχο τη διατάραξη των γραμμών ανεφοδιασμού — μια ένδειξη ότι η Συμμαχία προετοιμάζεται για έναν πόλεμο πολλαπλών επιπέδων, όχι μόνο συμβατικό.
Η απειλή από το Ιράν και η ευρωπαϊκή διάσταση
Την ίδια στιγμή, η Συμμαχία αντιμετωπίζει ένα δεύτερο μέτωπο: πιθανές ιρανικές επιθέσεις σε αμερικανικούς στόχους στην Ευρώπη. Όπως δήλωσε αξιωματούχος του ΝΑΤΟ, «η αποτρεπτική και αμυντική μας στάση είναι ισχυρή και αποτελεσματική», υπενθυμίζοντας ότι η Συμμαχία αναχαίτισε φέτος τέσσερις βαλλιστικούς πυραύλους που κατευθύνονταν προς την Τουρκία.
Οι πληροφορίες των Financial Times αναφέρουν ότι η Τεχεράνη εξετάζει πλήγματα σε εγκαταστάσεις στη νοτιοανατολική Ευρώπη, όπως η βάση του Μπεζμέρ στη Βουλγαρία, ενώ η Κύπρος — όπου υπάρχουν βρετανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις — θεωρείται επίσης πιθανός στόχος. Στο τραπέζι βρίσκεται ακόμη η διακοπή λειτουργίας υποθαλάσσιων καλωδίων οπτικών ινών στα Στενά του Ορμούζ, μια ενέργεια που θα είχε παγκόσμιες επιπτώσεις.
Η Ελλάδα σε κατάσταση αυξημένης επιφυλακής
Στο ελληνικό πλαίσιο, εξετάζεται η μεταφορά της πυροβολαρχίας Patriot από την Κάρπαθο στη Σούδα, εφόσον εκτιμηθεί ότι η βάση αντιμετωπίζει αυξημένη απειλή. Η κίνηση αυτή εντάσσεται στη συνολική προσπάθεια ενίσχυσης της αντιαεροπορικής άμυνας σε κρίσιμες εγκαταστάσεις.
Ένα ΝΑΤΟ που προετοιμάζεται για πολλαπλές κρίσεις
Το κοινό νήμα που συνδέει τις δύο ιστορίες — τη ρωσική απειλή στη Βαλτική και την ιρανική απειλή στην Ευρώπη — είναι η ανάγκη του ΝΑΤΟ να λειτουργεί πλέον σε ένα περιβάλλον όπου οι κρίσεις δεν είναι διαδοχικές αλλά ταυτόχρονες. Η Συμμαχία επιχειρεί να δείξει ότι διαθέτει την ευελιξία, την τεχνολογία και την πολιτική βούληση να ανταποκριθεί σε κάθε σενάριο.
Ακολουθήστε το reportaznet.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις και τα πολιτικά νέα στην Ελλάδα & τον Κόσμο
