Η Super League κατέληξε σε μια συμβιβαστική λύση για την προεδρία της επόμενης διετίας, υιοθετώντας το μοντέλο «1+1» που πρότεινε η ΕΠΟ. Με βάση τη συμφωνία, ο Γιάννης Αλαφούζος θα αναλάβει την προεδρία για την αγωνιστική περίοδο 2026-2027, ενώ τη σεζόν 2027-2028 θα τον διαδεχθεί ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Η πρόταση εγκρίθηκε με ευρεία πλειοψηφία 13-1, με μοναδική διαφωνία από την ΠΑΕ Βόλος.
Το πλαίσιο της απόφασης
Η λύση προέκυψε μετά από δύο άκαρπες ψηφοφορίες που είχαν οδηγήσει σε ισοψηφίες και αδιέξοδο. Η ΕΠΟ, μέσω του προέδρου της Μάκη Γκαγκάτση, πρότεινε την εναλλαγή προεδρίας ως τρόπο εξισορρόπησης των θέσεων των δύο ισχυρών παραγόντων του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η πρόταση στηρίχθηκε από σχεδόν όλες τις ΠΑΕ, με στόχο την αποφυγή περαιτέρω θεσμικής έντασης και την εξασφάλιση διοικητικής σταθερότητας.
Η στάση των δύο πλευρών
- Γιάννης Αλαφούζος
Αναλαμβάνει την προεδρία για τον πρώτο χρόνο, με τη συμφωνία να καταγράφεται στα πρακτικά και να προβλέπει αποχώρηση στις 30 Ιουνίου 2027. - Βαγγέλης Μαρινάκης
Παρότι αρχικά είχε απορρίψει το μοντέλο «1+1», τελικά συναίνεσε, τονίζοντας ότι αποδέχεται τη λύση για να αποφευχθεί «στίγμα» στη Super League και να μην υπάρξει θεσμική σύγκρουση με την ΕΠΟ. Θα αναλάβει την προεδρία από το καλοκαίρι του 2027 έως τις εκλογές της ΕΠΟ το 2028.
Η πρόταση Γκαγκάτση: Βασικά σημεία
- Εναλλαγή προεδρίας ανάμεσα στους δύο παράγοντες.
- Δέσμευση για συγκεκριμένες ημερομηνίες θητείας (2026-2027 Αλαφούζος, 2027-2028 Μαρινάκης).
- Στόχος: άρση του αδιεξόδου και αποφυγή θεσμικής κρίσης.
- Αναγνώριση της ισχύος και του ρόλου των δύο επιχειρηματιών στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Η ψηφοφορία και η στάση των ΠΑΕ
Η πρόταση εγκρίθηκε με 13 ψήφους υπέρ και 1 κατά, με τον Βόλο να είναι η μοναδική ομάδα που καταψήφισε. Η συμφωνία θεωρείται ότι επαναφέρει ισορροπία στη διοίκηση της Λίγκας και επιτρέπει την ομαλή μετάβαση στη νέα αγωνιστική περίοδο.
Η Super League εισέρχεται σε μια διετία με εναλλασσόμενη ηγεσία, μια λύση που προέκυψε μέσα από έντονες διαβουλεύσεις αλλά τελικά συγκέντρωσε ευρεία αποδοχή. Η συμφωνία Αλαφούζου–Μαρινάκη αποτελεί μια προσπάθεια θεσμικής σταθεροποίησης, με στόχο να αποφευχθούν νέες συγκρούσεις και να διασφαλιστεί η λειτουργικότητα της διοργανώτριας αρχής.
