Γαλλία, Γερμανία και Βρετανία έχουν όλα τα …φόντα να πέσουν στα χέρια του ακροδεξιού λαϊκισμού με τους θιασώτες τους μέσω ανατροπών, συγκυριών αλλά και αδιεξόδων να επανέρχονται στο προσκήνιο.
Η μεγάλη επιστροφή
Από τη στιγμή που η Μαρίν Λεπέν δήλωσε έτοιμη για την τέταρτη προσπάθεια να πάρει το τιμόνι με το οποίο θα κουμαντάρει την έβδομη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη και θα διοικεί ένα κράτος με πυρηνικό οπλοστάσιο και μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ το ερώτημα είναι αν και γιατί θα καταφέρει να πετύχει εκεί όπου έχει αποτύχει τρεις φορές, ειδικά με μια ποινική καταδίκη στην πλάτη.
Οι δύο πρώτες δημοσκοπήσεις μετά την ανακοίνωση της επιστροφής δείχνουν ότι η Λεπέν όχι μόνο προηγείται στον πρώτο γύρο αλλά και εκλέγεται στον δεύτερο. Συγκεκριμένα στην πρώτη αναμέτρηση καταγράφει ποσοστό 36%, όταν κανείς από τους έως τώρα αντιπάλους της δεν συγκεντρώνει περισσότερο από 19%. Στον δεύτερο γύρο κερδίζει με μικρή διαφορά τον πρώην πρωθυπουργό τη Γαλλίας Εντουάρ Φιλίπ και με μεγαλύτερη τον επίσης πρώην πρωθυπουργό Γκαμπριέλ Ατάλ αλλά και τον αριστερό Ζαν Λυκ Μελανσόν.
Οι υποστηρικτές της πιστεύουν ότι τώρα έχει την καλύτερη ευκαιρία να φτάσει στο Μέγαρο των Ηλυσίων. Από τότε που ηττήθηκε από τον Μακρόν στον δεύτερο γύρο των εκλογών του 2022, το ακροδεξιό κόμμα της, η Εθνική Συσπείρωση, έχει αναδειχθεί στο πιο δημοφιλές της χώρας.
Η δικαστική δοκιμασία της Λεπέν θα μπορούσε μάλιστα να προσδώσει μια ιδιαίτερη «αύρα» στους υποστηρικτές της, οι οποίοι τη θεωρούν θύμα δίωξης. Ωστόσο, αν και αυτό μπορεί να αποδειχθεί ενθαρρυντικό για την εκλογική της βάση, θα μπορούσε να εμποδίσει τις προσπάθειές της να κερδίσει νέους ψηφοφόρους, ιδίως εκείνους που ανήκουν στην παραδοσιακή συντηρητική δεξιά. Θέτοντας υποψηφιότητα παρά την καταδίκη της, η Μαρίν Λεπέν, η οποία είχε ζητήσει στο παρελθόν να αίρεται «δια βίου» η εκλογιμότητα πολιτικών που καταδικάζονται για τέτοιες κατηγορίες, εκτίθεται στις επικρίσεις των αντιπάλων της.
Συνέδριο με πολλαπλά μηνύματα
Η ανάδειξη του ακροδεξιού AfD σε άξονα αναδιαμόρφωσης του γερμανικού πολιτικού σκηνικού σε συνδυασμό με το ότι είναι σταθερά πρώτο σε δημοσκοπήσεις δίνει, κάθε δικαίωμα στους επιτελείς του να μιλούν ακόμη και για κυβερνητική, έστω σε κρατιδιακό επίπεδο, προοπτική στο μέλλον, χωρίς όμως να δείχνουν πως θέλουν να απαρνηθούν και το παρελθόν του.
Τι εννοούμε; Η Εναλλακτική για τη Γερμανία προγραμμάτισε το φετινό συνέδριό του το περασμένο Σαββατοκύριακο ώστε να συμπέσει με την επέτειο των 100 ετών από την 3η Ιουλίου 1926, όταν έγινε στη Βαϊμάρη το πρώτο συνέδριο μετά την επανίδρυση του ναζιστικού κόμματος NSDAP και την αποφυλάκιση του Αδόλφου Χίτλερ, κάνοντας πολλούς να μιλούν για επιλεγμένο παραλληλισμό που δείχνει για ακόμη μια φορά τίνος το πνεύμα ενσαρκώνει το AfD.
«Είμαστε το νέο λαϊκό κόμμα», ήταν το μήνυμα της επανεκλεγείσας ηγέτιδας του, Αλίς Βάιντελ, από το βήμα του συνέδριου, υποστηρίζοντας ότι είναι έτοιμο «να αναλάβει την ευθύνη». «Το AfD είναι εδώ για να νικήσει και θα κυβερνήσουμε» διεμήνυσε μετά την ανανέωση της εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο του και ο συμπρόεδρος της παράταξης, Τίνο Κρουπάλα.
Τον Σεπτέμβριο διεξάγονται εκλογές σε τρία κρατίδια, τη Σαξονία-Άνχαλτ, το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και το Βερολίνο. Όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στη Σαξονία-Άνχαλτ, όπου η Εναλλακτική για τη Γερμανία θα μπορούσε να κερδίσει απόλυτη πλειοψηφία των εδρών στο τοπικό κοινοβούλιο και να αναδείξει δικό της πρωθυπουργό, ενώ και στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, καταγράφοντας ποσοστά της τάξης του 35%, προηγείται με διαφορά των υπόλοιπων κομμάτων.
Σύμφωνα με τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης στο συνέδριο διαφάνηκε πως η στρατηγική επικεντρώνεται στην πειθαρχία και την αποφυγή εσωτερικών ρωγμών καθώς στην πορεία προς την εξουσία, το κόμμα δεν θέλει να ρισκάρει.
Το μεγάλο κόλπο
Με φόρα από τις δημοσκοπήσεις αλλά και «φρένο» από δικαστικές έρευνες για κατάχρηση δημόσιου χρήματος και ύποπτες δωρεές ο ηγέτης του εθνικιστικού Reform UK, Νάιτζελ Φάρατζ, υπέβαλε την παραίτηση του από βουλευτής αιφνιδιάζοντας μόνο όσους δεν είχαν καταλάβει το πονηρό του σχέδιο.
Η απόφασή του να παραιτηθεί από τη Βουλή των Κοινοτήτων αλλά και να διεκδικήσει εκ νέου την έδρα του αναμένεται να μετατρέψει τις επαναληπτικές εκλογές στο Κλάκτον σε μία από τις σημαντικότερες πολιτικές αναμετρήσεις των τελευταίων ετών στη Βρετανία. Όπως σημειώνουν βρετανοί αναλυτές, το αποτέλεσμα θα θεωρηθεί κρίσιμο τεστ τόσο για την προσωπική απήχηση του Φάρατζ όσο και για τη δυναμική του Reform UK, το οποίο στις τελευταίες δημοσκοπήσεις διατηρεί σημαντικό προβάδισμα έναντι των παραδοσιακών κομμάτων ειδικά και μετά την κρίση στους Εργατικούς που οδήγησε σε αλλαγή πρωθυπουργού.
Η θεαματική άνοδος του πρωτεργάτη του Brexit έχει ωθήσει πολιτικούς στην Ιρλανδία, τη Βόρεια Ιρλανδία, τη Σκωτία και την Ουαλία να σκεφτούν ακόμα και το αδιανόητο «διαζύγιο» με το Ηνωμένο Βασίλειο.
Ενωτικοί αλλά και εθνικιστές οπαδοί της απόσχισης, πιστεύουν ότι μια κυβέρνηση με επικεφαλής τον Φάρατζ θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα βιαστικό δημοψήφισμα για την ιρλανδική ενοποίηση αλλά και να οδηγήσει σε καταστολή τύπου Τραμπ για τους μετανάστες, που θα αποξενώσει τα κελτικά έθνη.
Ο Φάρατζ έχει δηλώσει ότι επιδιώκει αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και επαναδιαπραγμάτευση της Συμφωνίας της Μεγάλης Παρασκευής, με την οποία επήλθε ειρήνευση μεταξύ καθολικών και προτεσταντών στη Βόρεια Ιρλανδία, στο πλαίσιο πολιτικών για τον έλεγχο της παράτυπης μετανάστευσης.
Το πανόραμα της ακροδεξιάς στην Ευρώπη
Στην Πορτογαλία, η ακροδεξιά παράταξη Chega, «Αρκετά, έσπασε το φράγμα του 20% στις βουλευτικές εκλογές.
Στην Πολωνία, ο υπερεθνικιστής ιστορικός Κάρολ Ναβρότσκι ανέτρεψε τα προγνωστικά και εξελέγη πρόεδρος.
Στην Ρουμανία, ο Τζόρτζε Σίμιον, εθνικιστής υποψήφιος και ένθερμος υποστηρικτής του Ντόναλντ Τραμπ, βρέθηκε μια ανάσα από το ύπατο αξίωμα.
Στο Βέλγιο, το κόμμα της άκρας δεξιάς Vlaams Belang συγκροτεί την μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα της αντιπολίτευσης.
Στην Ιταλία, η Τζόρτζια Μελόνι και το Fratelli d’Italia, κρατά γερά το τιμόνι της Ιταλίας.
Στην Σλοβακία, ο εθνικιστής πρωθυπουργός Ρόμπερτ Φίτσο επέστρεψε στην εξουσία.
Στην Φινλανδία, το ακροδεξιό Κόμμα των Φινλανδών, είναι μέλος του κυβερνητικού συνασπισμού.
Στην Σουηδία, το κόμμα της άκρας δεξιάς «Δημοκράτες» ήρθε δεύτερο στις βουλευτικές εκλογές και παρότι δεν έχει εκπρόσωπο στην κυβέρνηση, είναι στενά συνδεδεμένο με τις αποφάσεις της.
Το Κόμμα της Ελευθερίας στην Αυστρία, που έχει ιδρυθεί από πρώην ναζί και του οποίου σήμερα ηγείται ο Χέρμπερτ Κικλ, κατήγαγε ιστορική νίκη αλλά δεν κατόρθωσε να βρει εταίρους για να σχηματίσει κυβέρνηση.
