Με αφορμή τα 100ά γενέθλια του σπουδαίου δημιουργού, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου (AFI) αποφάσισε να του χαρίσει το απόλυτο δώρο, προχωρώντας σε μια μικρή αναθεώρηση της επίσημης λίστας με τις κορυφαίες κωμωδίες στην ιστορία... του σινεμά.
Πλέον, η καλύτερη κωμωδία όλων των εποχών είναι επίσημα το «Blazing Saddles» (το οποίο στην Ελλάδα είχε κυκλοφορήσει με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Μπότες, σπιρούνια και καυτές σέλες»). Το cult γουέστερν του 1974 βρισκόταν μέχρι τώρα στην έκτη θέση της κατάταξης.
Με τη νέα αυτή απόφαση, εκθρόνισε από την κορυφή το «Some Like It Hot» («Μερικοί το προτιμούν καυτό») του Μπίλι Γουάιλντερ, το οποίο κρατούσε τα σκήπτρα της πρώτης θέσης για 26 ολόκληρα χρόνια, από το 2000 όταν και πρωτοπαρουσιάστηκε η συγκεκριμένη λίστα.
Στην επίσημη τοποθέτησή του, το AFI αποκάλυψε μάλιστα με δόσεις χιούμορ τους λόγους αυτής της αλλαγής: «Ο Μπρουκς παραπονιόταν εδώ και πάρα πολύ καιρό ότι το δικό του φιλμ είναι πολύ πιο αστείο από το “Some Like It Hot”. Και έχει δίκιο! Είμαστε ιδιαίτερα ευτυχείς που αποκαθιστούμε αυτή την αδικία, ακριβώς τη στιγμή που ο Μελ γιορτάζει τα 100 του χρόνια. Είναι ωραίο να είσαι ο βασιλιάς, και του ευχόμαστε να φτάσει τα 2.000 χρόνια. Χρόνια πολλά, Μελ!»

Ο Μπρουκς έχει τρεις ταινίες στις πρώτες 15 θέσεις της λίστας αυτής· οι άλλες είναι το «The Producers» (#11) και το «Young Frankenstein» (#13).
Το «Blazing Saddles», θεωρείται ευρέως μία από τις τολμηρότερες και πιο επιδραστικές κωμωδίες που έχουν γίνει ποτέ. Πρόκειται για μια αδυσώπητη παρωδία των γουέστερν, που χρησιμοποιεί χιούμορ και καυστική σάτιρα για να αποδομήσει τον ρατσισμό, τις ταινίες του Χόλιγουντ και την αμερικανική υποκρισία.
Το φιλμ, ένα μείγμα χαοτικής κωμωδίας και οξείας κοινωνικής κριτικής που ξεπερνάει τα όρια, δύσκολα θα μπορούσε να φτάσει στην οθόνη σήμερα. Το «Blazing Saddles» περιλαμβάνει εκτενή χρήση φυλετικών προσβολών, γεγονός που θα καθιστούσε δύσκολη την παραγωγή του στο σημερινό τοπίο της πολιτικής ορθότητας, αν και παρουσιάζεται σαφώς ως σάτιρα στην ταινία.
Αυτό που κάνει το «Saddles» τόσο ιδιαίτερο, αστείο και εξαιρετικό είναι ότι στην πραγματικότητα κοροϊδεύει τον φανατισμό στην αμερικανική ιστορία, με εξαιρετική απλότητα. Είναι μια σάτιρα των ρατσιστικών κλισέ του είδους γουέστερν, και ακόμη και ο κύριος λευκός χαρακτήρας αναγνωρίζει πόσο παράλογα συμπεριφέρονται οι άλλοι λευκοί χαρακτήρες.
Πριν από μερικά χρόνια, προέκυψε μια διαμάχη όταν το HBO Max αποφάσισε να προσθέσει μια εισαγωγή πριν από την ταινία «Saddles», σχετικά με τη χρήση «ρατσιστικής γλώσσας και συμπεριφορών» στην ταινία. Αυτό ήταν μια «προειδοποίηση», που φάνηκε σαν διάλεξη, σαν να έλεγε το HBO στους θεατές του ότι είναι πολύ ανώριμοι για να επεξεργαστούν τη σάτιρα στις υψηλότερες μορφές της.
