Αν το κόστος για το σπίτι των ονείρων σας είναι δυσθεώρητο στην ελληνική αγορά ακινήτων, τότε υπάρχει μια απίστευτη ευκαιρία για να αγοράσετε μια ολόκληρη πόλη, εφόσον έχετε όρεξη να μετακομίσετε στην άλλη άκρη... του κόσμου.
Γνωστό ως η μικρότερη πόλη της Αυστραλίας, το Κουλάντι (Cooladdi) βρίσκεται κρυμμένο στην επαρχία του Κουίνσλαντ (Outback Queensland), περισσότερα από 800 χιλιόμετρα δυτικά του Μπρίσμπεϊν.
Τώρα, οι δύο μοναδικές κάτοικοι και ιδιοκτήτριες της πόλης έχουν βάλει πωλητήριο στο Κουλάντι με το αντίτιμο να ανέρχεται σε 400.000 αυστραλιανά δολάρια, δηλαδή κάτω παραπάνω από 250.000 ευρώ.
Η πόλη με το κουλ όνομα (στη γλώσσα των ιθαγενών σημαίνει «μαύρη πάπια») ουσιαστικά αποτελείται από ένα κτίριο: το πανδοχείο (roadhouse), που λειτουργεί ταυτόχρονα ως μοτέλ τεσσάρων κλινών, παντοπωλείο, παμπ, ταχυδρομείο και εστιατόριο τεσσάρων αστέρων.
Τι λένε οι νυν ιδιοκτήτριες
Η Κάρολ Γιάροου και η Τζο Κόρνελ είναι οι δύο κάτοικοι που έχουν απομείνει στο Κουλάντι. Αγόρασαν το πανδοχείο Foxtrap Road House το 2023 με ένα τριετές πλάνο για να δώσουν νέα ζωή στην πόλη.
Τώρα, αυτός ο χρόνος σχεδόν τελείωσε. Η Γιάροου σχεδιάζει να συνταξιοδοτηθεί και η Κόρνελ σκοπεύει να μετακομίσει κοντά στην οικογένειά της στο Μπρισμπέιν
Έτσι, ένα τυχερό άτομο θα μπορούσε σύντομα να λάβει τα κλειδιά ολόκληρης της πόλης στην τιμή ενός μικρού διαμερίσματος στην Αθήνα.
Η Μπέκι Τζάισμαν από το μεσιτικό γραφείο Charleville Real Estate, που έχει αναλάβει την πώληση της πόλης, δήλωσε στον Giuardian: «Υπάρχουν μόνο δύο άνθρωποι που ζουν αυτή τη στιγμή στο Κουλάντι. Ο πληθυσμός υπολογίζεται με βάση το πόσοι άνθρωποι έχουν στην ιδιοκτησία τους το πανδοχείο Foxtrap. Αυτό αποτελεί την πόλη, και αν μια ομάδα τεσσάρων ατόμων το αγοράσει, τότε ο πληθυσμός θα διπλασιαστεί».
Η Τζάισμαν σημειώνει ότι η πόλη ταιριάζει απόλυτα σε παρέες νέων, σε γονείς των οποίων τα παιδιά έχουν φύγει από το σπίτι (empty nesters) ή σε οικογένειες που αναζητούν έναν εναλλακτικό τρόπο ζωής.
Ιδιοκτήτης, δήμαρχος, ξενοδόχος και ταχυδρόμος
Πάντως, όποιος ή όποια αγοράσει την πόλη κερδίζει ουσιαστικά τον τίτλο του «ανεπίσημου δημάρχου» του Κουλάντι, ένας ρόλος που συνοδεύεται από μεγάλη υπευθυνότητα.
Οι νέοι ιδιοκτήτες θα πρέπει να εκτελούν μόνοι τους χρέη ταχυδρόμου, ιδιοκτήτη παμπ, καταστηματάρχη, ρεσεψιονίστ μοτέλ και μάγειρα της πόλης.
H μια από τις δύο κατοίκους και ιδιοκτήτριες της πόλης, η Κάρολ Γιάροου, δήλωσε: «Πάντα πίστευα ότι το καλύτερο πράγμα είναι η τοπική κοινότητα… Οι άνθρωποι σε ακτίνα περίπου 70 χιλιομέτρων που μας επισκέπτονται».
Πώς ερήμωσε η πόλη
Κάποτε ένας πολυσύχναστος σιδηροδρομικός κόμβος, το Κουλάντι στην ακμή του βασιζόταν στην κτηνοτροφία και στήριζε έναν τοπικό πληθυσμό 270 κατοίκων, διαθέτοντας δικό του σχολείο, κρεοπωλείο και αστυνομικό τμήμα.
Όμως η παρακμή της πόλης ξεκίνησε όταν η σιδηροδρομική γραμμή επεκτάθηκε μέχρι το Κουίλπι (Quilpie) το 1917. Μετατράπηκε γρήγορα σε πόλη-φάντασμα αφότου τα επιβατικά τρένα σταμάτησαν επίσημα το 1967.
Καθώς τα τρένα παρέκαμπταν την πόλη και η τοπική κτηνοτροφία προβάτων συρρικνώθηκε, το σχολείο έκλεισε το 1974 και τελικά η πόλη ερήμωσε.
Μιλώντας στον Guardian, η Γιάροου ανέφερε: «Από τότε που έφυγαν οι κάτοικοι –πολλοί από τους οποίους μετακόμισαν στο Τσάρλβιλ και στις γύρω περιοχές– άνθρωποι που μεγάλωσαν εδώ έρχονται να μας επισκεφτούν για να δουν τα παλιά τους λημέρια».
«Έχουμε πολλή διερχόμενη κίνηση και πολλούς υπέροχους ντόπιους. Είναι απλώς μια σπουδαία κοινότητα. Είναι ένας χαλαρός τρόπος ζωής. Κοιτάζουμε γύρω μας και το μόνο που βλέπουμε είναι δέντρα μούλγκα».
