Eurovision: Η αποτυχία των στοιχηματικών και οι περίεργες επιλογές των εθνικών κριτικών επιτροπών

Η φετινή Eurovision είχε περισσότερα καλά τραγούδια από τους αντίστοιχους διαγωνισμούς των τελευταίων πολλών χρόνων. Κι όταν λέμε καλά εννοούμε και υψηλής ποιότητας συνθετικά και ερμηνευτικά αλλά με τη στόφα του χιτ. Αυτό από μόνο του ανέβασε το επίπεδο και έκανε τον ανταγωνισμό πολύ πιο σκληρό.

Πιθανώς αυτό είναι το στοιχείο- κλειδί που δεν έλαβαν υπόψιν τους οι στοιχηματικές εταιρείες για τις οποίες η χθεσινή βραδιά αποδείχτηκε απόλυτο Βατερλό. Ενώ μέχρι την τελευταία στιγμή προέβλεπαν τη νίκη της Φιλανδίας, και μάλιστα με διαφορά, τελικά αυτή προσγειώθηκε στην έκτη θέση με την αποστολή της να δέχεται την μεγαλύτερη ψυχρολουσία.

Απογοήτευση όμως υπήρξε τόσο για την Αυστραλία όσο και για την Ελλάδα τις οποίες τα στοιχήματα κατέτασσαν σταθερά στη δεύτερη και την τρίτη θέση αντίστοιχα, έχοντας καλλιεργήσει πολύ υψηλές προσδοκίες, για να βρεθούν, τελικά, στην τέταρτη και την δέκατη θέση.

Η δυναμική του τραγουδιού της Βουλγαρίας άρχισε να αποτυπώνεται στα στοιχήματα τις τελευταίες ώρες πριν την έναρξη του τελικού φθάνοντας μέχρι την τέταρτη θέση. Σε καμία περίπτωση όμως δεν συγκέντρωνε τις περισσότερες πιθανότητες να αναδειχτεί νικήτρια παρότι το «Bangaranga» με την εκρηκτική Dara τα είχε όλα: Ένταση, ρυθμό, ερμηνεία, χορογραφία, τίτλο – σύνθημα.

Υπό αυτή την έννοια λοιπόν, η αποτυχία των στοιχηματικών προβλέψεων λειτούργησε υπέρ του δίκαιου τελικού αποτελέσματος αλλά εναντίον των προσδοκιών και των βεβαιοτήτων που είχαν καλλιεργηθεί εδώ και αρκετές ημέρες τόσο από καλλιτέχνες και κοινό. Οι μεγάλοι χαμένοι, βεβαίως, είναι εκείνοι που πίστεψαν στα προγνωστικά, έβαλαν τα χρήματά τους και τα έχασαν. Αλλά αυτά έχουν τα στοιχήματα.

Οι απρόσμενες επιλογές των εθνικών επιτροπών

Εκεί πάντως που έπεσαν τελείως έξω οι στοιχηματικές προβλέψεις ήταν στις βαθμολογίες των εθνικών κριτικών επιτροπών οι οποίες ήταν, καταφανώς, απρόσμενες, σε αρκετές περιπτώσεις.

Γιατί από τις κριτικές επιτροπές στις οποίες ψηφίζουν άνθρωποι που γνωρίζουν από μουσική, περιμένει κανείς ποιοτικές επιλογές κατά κύριο λόγο, με έμφαση στο μουσικό και το στιχουργικό επίπεδο, την ερμηνευτική ικανότητα, το μήνυμα που περνάει το τραγούδι, την γενικότερη αισθητική της παρουσίασης.

Με βάση τα παραπάνω κριτήρια θα περίμενε κανείς να δώσουν υψηλότερη βαθμολογία σε Αυστραλία και Νορβηγία ενώ οι βαρβάτοι βαθμοί με τους οποίους πριμοδότησαν χώρες όπως για παράδειγμα η Νορβηγία, ή η Μάλτα, έμοιαζαν εντελώς ανεξήγητες και αψυχολόγητες.

Θα μπορούσε να υποθέσει, βέβαια, κάποιος πως έχοντας υπόψιν τους τα στοιχηματικά προγνωστικά κάποιες χώρες επέλεξαν να ψηφίσουν, σκοπίμως, με τέτοιον τρόπο έτσι ώστε να τα ανατρέψουν. Υπό αυτή την έννοια, λοιπόν, τα προγνωστικά έκαναν περισσότερο κακό παρά καλό σε ορισμένες συμμετοχές μεταξύ των οποίων και η ελληνική.

Ανάμεσα στις χώρες που αδικήθηκαν από την ψηφοφορία των εθνικών επιτροπών ήταν σίγουρα η Ελλάδα και ο φωτεινός, φρέσκος και γεμάτος ενέργεια Akylas με το «Ferto», που άξιζαν να βρεθούν κάποιες θέσεις ψηλότερα, έστω στην έβδομη, η Ρουμανία με την εξαιρετική ερμηνεύτρια Αλεξάνδρα Καπετανέσκου και το εκρηκτικό «Chocke Me» την οποία ωστόσο το κοινό ανέβασε τελικά στην τρίτη θέση, η Κροατία με τον πολυφωνικό παραδοσιακό ήχο του «Andromeda» από το γυναικείο συγκρότημα των Lelek , ακόμη και η Μολδαβία με το ξεσηκωτικό «Viva, Moldova!» που σάρωσε στην ψηφοφορία του κοινού και βρέθηκε στην όγδοη θέση της τελικής κατάταξης.

Είναι επίσης γεγονός πως περιμέναμε πως οι επιτροπές θα δώσουν υψηλότερες βαθμολογίες στην εντυπωσιακή δεξιοτεχνική εκτέλεση – παρουσία της διάσημης Φιλανδής βιολονίστριας Linda Lampenius στο «Liekinheitin» και στην άρτια ερμηνεία της Delta Goodrem στην υψηλών απαιτήσεων, 80’s αισθητικής μπαλάντα «Eclipse».

Και εδώ όμως έγινε η έκπληξη καθώς για πρώτη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού οι κριτικές επιτροπές συμφώνησαν με το κοινό ως προς την επιλογή της Βουλγαρίας ως τελικής νικήτριας, κάτι το οποίο, προφανώς, δεν ήταν αναμενόμενο.

Υπέρ του δέοντος ευνοημένο, τόσο από την ψηφοφορία του κοινού όσο και από των εθνικών επιτροπών, βγήκε το Ισραήλ. Παρά το γεγονός ότι εξαιτίας της συμμετοχής του στον διαγωνισμό αποχώρησαν πέντε συνολικά χώρες, η Ισπανία, η Σλοβενία, η Ισλανδία, η Ιρλανδία και η Ολλανδία, και πως οι διαμαρτυρίες εναντίον του, εξαιτίας της εμπλοκής του σε πολεμικές επιθέσεις, ήταν αρκετές, τόσο εκτός όσο και εντός του σταδίου που πραγματοποιήθηκε ο τελικός, ο Noam Bettam με την μπαλάντα του «Michelle» κατέκτησε τη δεύτερη θέση, εκτοπίζοντας τα μεγάλα φαβορί. Τι θα γινόταν άραγε αν το Ισραήλ έπαιρνε και τη νίκη…;