Η μεγάλη ετήσια στρατιωτική παρέλαση στη Μόσχα — η Παρέλαση της Ημέρας της Νίκης στην Κόκκινη Πλατεία — θα πραγματοποιηθεί φέτος την... Παρασκευή 9 Μαΐου 2026.
Η εκδήλωση σηματοδοτεί την 81η επέτειο της νίκης της Σοβιετικής Ένωσης επί της ναζιστικής Γερμανίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, η φετινή παρέλαση αναμένεται να είναι πιο περιορισμένη σε σχέση με άλλες χρονιές, λόγω αυξημένων μέτρων ασφαλείας και φόβων για πιθανές ουκρανικές επιθέσεις με drones. Ολα δείχνουν ακόμη ότι δεν θα εμφανιστούν άρματα μάχης ή άλλα βαριά οπλικά συστήματα — κάτι που θα συμβεί για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια — ενώ κανονικά θα πραγματοποιηθούν οι στρατιωτικές πορείες και οι τελετές.
Η χρήση των ντρόουν φαίνεται ότι έχει περάσει σε διαφορετικό επίπεδο τον κίνδυνο και τρομοκρατικών επιθέσεων και στην συγκεκριμένη περίπτωση – της παρέλασης – δεν υπάρχουν μόνον ανησυχίες για χτυπήματα σε τανκς και άλλους εξοπλισμούς, καθώς κύριος στόχος θεωρείται ο ίδιος ο πρόεδρος της Ρωσίας. Τα διεθνή μέσα κάνουν λόγο για φόβους δολοφονίας του ή και πραξικοπήματος, και αυτό σημαίνει ότι ο “εχθρός” μπορεί να είναι εξωτερικός αλλά και εσωτερικός… Και εδώ τα πράγματα γίνονται εξόχως περίπλοκα…
Το αποτέλεσμα είναι ένα σύστημα προστασίας που δεν βασίζεται μόνο σε ανθρώπινη φύλαξη, αλλά και σε τεχνολογία, παραπλάνηση και – κυρίως – απομόνωση.
Ένα «φρούριο» υψηλής τεχνολογίας
Η ασφάλεια του Πούτιν σήμερα θυμίζει στρατιωτική ζώνη:
- Δεκάδες αντιαεροπορικά συστήματα, όπως το Pantsir-S1, προστατεύουν τις κατοικίες του από drones, πυραύλους και αεροσκάφη
- Υπόγεια, θωρακισμένα καταφύγια λειτουργούν ως ασφαλή σημεία διαφυγής
- Ειδικά συστήματα παρεμβολών (jammers) μπορούν να «ρίξουν» επικοινωνίες και να εξουδετερώσουν drones
Σε ορισμένες κατοικίες, όπως στο Βαλντάι, έχουν εγκατασταθεί δεκάδες τέτοια συστήματα, δημιουργώντας μια πολυεπίπεδη αμυντική «ομπρέλα».
Η απομόνωση ως βασικό όπλο
Πέρα από την τεχνολογία, το πιο αυστηρό μέτρο είναι η απομάκρυνση από τον κόσμο.
Ο Πούτιν:
- Συναντά μόνο στενούς και απολύτως έμπιστους συνεργάτες
- Αποφεύγει τις δημόσιες εμφανίσεις
- Επικοινωνεί συχνά μέσω μαγνητοσκοπημένων μηνυμάτων
Ακόμα και σε διεθνείς συναντήσεις, η απόσταση είναι εμφανής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η συνάντησή του με τον Εμανουέλ Μακρόν, όπου κάθονταν σε αντίθετες άκρες ενός τεράστιου τραπεζιού – ένα μέτρο που σχετίζεται όχι μόνο με υγειονομική προστασία αλλά και με φόβους για δηλητηρίαση.
Παραπλάνηση και «διπλά» γραφεία
Ένα ιδιαίτερο στοιχείο της ασφάλειας είναι η χρήση παραπλανητικών τεχνικών.
Τα λεγόμενα «μπεζ δωμάτια» είναι πανομοιότυπα γραφεία σε διαφορετικές τοποθεσίες. Όταν δημοσιεύονται εικόνες του Πούτιν, είναι σχεδόν αδύνατο να καταλάβει κανείς πού βρίσκεται.
Παράλληλα:
- Χρησιμοποιούνται πολλαπλές αυτοκινητοπομπές ή ελικόπτερα για σύγχυση
- Οι μετακινήσεις του κρατούνται μυστικές
- Διαθέτει ακόμη και θωρακισμένο τρένο για μεταφορές
Απόλυτος έλεγχος στο περιβάλλον
Τα μέτρα επεκτείνονται και στην καθημερινότητά του:
- Το προσωπικό ελέγχεται αυστηρά και περιορίζεται στη χρήση τεχνολογίας
- Τα τρόφιμα εξετάζονται εξονυχιστικά για τοξίνες ή μικρόβια
- Οι χώροι καθαρίζονται και ελέγχονται συστηματικά
Ακόμα και ένα απλό γεύμα περνά από πολλαπλά στάδια ελέγχου πριν φτάσει στον πρόεδρο.
Μπλακ-άουτ επικοινωνιών
Σε περιόδους αυξημένου κινδύνου, όπως πριν από μεγάλες εκδηλώσεις, ενεργοποιούνται ισχυρά jammers που:
- Διακόπτουν το διαδίκτυο και τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας
- Μπλοκάρουν τον έλεγχο drones
- Περιορίζουν πιθανές επιθέσεις από απόσταση
Αυτό μπορεί να επηρεάσει εκατομμύρια πολίτες, αλλά θεωρείται απαραίτητο για την ασφάλεια.
Υπερβολή ή πραγματικός κίνδυνος;
Δυτικοί αναλυτές χαρακτηρίζουν τα μέτρα «υπερβολικά» ή ακόμα και «παρανοϊκά». Ωστόσο:
- Έχουν υπάρξει επιθέσεις σε ρωσικό έδαφος
- Υπάρχουν αναφορές (χωρίς αποδείξεις) για απόπειρες δολοφονίας
- Εσωτερικές εντάσεις στη ρωσική ελίτ εντείνουν την ανησυχία
Η αλήθεια πιθανότατα βρίσκεται κάπου στη μέση: οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί, αλλά η αντίδραση δείχνει και έναν ηγέτη που επιλέγει τον απόλυτο έλεγχο.
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ζει σήμερα μέσα σε ένα εξαιρετικά ελεγχόμενο και προστατευμένο περιβάλλον. Τεχνολογία, στρατιωτική ισχύς, μυστικότητα και απομόνωση συνδυάζονται για να μειώσουν κάθε πιθανό κίνδυνο.
Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι αν αυτή η στρατηγική αποτελεί αναγκαία άμυνα ή ένδειξη βαθιάς ανασφάλειας στην κορυφή της εξουσίας.
