Θρύλοι του ποδοσφαίρου αποχαιρετούν τον Μίμη Δομάζο. Συμπαίκτες του στον Παναθηναϊκό, μίλησαν σε τηλεοπτικά ΜΜΕ για όσα έζησαν μαζί του, αλλά και την ανθρώπινη πλευρά του και το πόσο βοηθούσε μικρά παιδιά και τα... αδέσποτα ζώα.
Ο Τότης Φυλακούρης, με δάκρυα στα μάτια, είπε για τον συμπαίκτη του στον Παναθηναϊκό:
«Κλαίω. Τι να σας πω. Επαιζε παράταση, το υποσχέθηκε στον Θεό, αλλά δεν άντεξε. Από τους μεγαλύτερους άσους του ελληνικού ποδοσφαίρου. Βοήθησε κόσμο, ενώ στάθηκε δίπλα μου από τα πρώτα μου βήματα. Τον είχα σαν μεγαλύτερο αδελφό μου. Τώρα εκεί που κάθετε (η θέση του στο γήπεδο του ΟΑΚΑ) θα την κρατάμε κενή γι αυτόν. Μας εμψύχωνε. Ακόμη και ολόκληρος Πούσκας στεκόταν προσοχή μπροστά του. Με είχε πάρει στη πρώτη ομάδα 16 χρονών και μου έλεγε “μη φοβάσαι τίποτα μικρέ”. Βοηθούσε φτωχούς ανθρώπους. Στα 70 του έπαιζε σε φιλανθρωπικά ματς για να βοηθήσει. Τον ενδιέφερε το ποδόσφαιρο και οι φιλανθρωπίες. Δεν του άρεσε η ρουφιανιά και το κουτσομπολιό. Ηταν ο βασιλιάς του Παναθηναϊκού».
Βασίλης Κωνσταντίνου: «Ηταν ο αρχηγός μας, αναντικατάστατος»
Με σπασμένη φωνή ο Βασίλης Κωνσταντίνου, έκανε λόγο για έναν «αναντικατάστατο» ποδοσφαιριστή.
«Ηταν σοκ για όλο τον ελληνικό αθλητισμό. Ηταν ξαφνικό. Ηταν δραστήριος, ηγέτης. Περιμέναμε να ξεφύγει από αυτή τη δύσκολη φάση που παρουσιάστηκε προχθές. 21 χρόνια μαζί στα γήπεδα. Κοιμόμασταν στο ίδιο ξενοδοχείο, το ίδιο δωμάτιο, στις προπονήσεις, στα ταξίδια με τον Παναθηναϊκό, την εθνική ομάδα. Τι να πρωτοπούμε; Ηταν ο αρχηγός μας, ο μεγάλος μας αδελφός. Ηταν αναντικατάστατος. Το ελληνικό ποδόσφαιρο θα μείνει ορφανό από την παρουσία του. Με όποιον παίζαμε, από τα λόγια του στα αποδυτήρια μπαίναμε παθιασμένοι. Και κερδίζαμε. Ως άνθρωπος βοηθούσε τους πάντες. Στις ακαδημίες έκανε αυτό που δεν έκανε κανείς. Αντί για χρήματα, έπαιρνε τροφή για να τα δίνει σε αδέσποτα ζώα. Θα λείψει πολύ. Δεν ξεχνιέται».
Καρούλιας: Εφυγε ο πατριάρχης μας
Ένας άλλος συμπαίκτης του, ο Νίκος Καρούλιας τον επισκέφτηκε χθες στο νοσοκομείο και όπως αποκάλυψε, είχε ήδη την εικόνα πως δεν ήταν καλά τα πράγματα.
«Πήγα χθες και αυτά που μου είπαν ήταν αποθαρρυντικά. Αν ζούσε, θα έμενε παράλυτος. Αργησε να πάει στο νοσοκομείο δυστυχώς. Εφυγε ο πατριάρχης μας. Συνυπήρξαμε μαζί. Εγώ όχι για πολύ καιρό, αλλά η αύρα του ήταν πάνω από τα αποδυτήρια και το γήπεδο. Θλίψη σήμερα για το ελληνικό ποδόσφαιρο, ανεξαρτήτου ομάδος. Ηταν και καλός άνθρωπος. Για χρόνια μάθαινε σε παιδιά το ποδόσφαιρο. Είχε και κοινωνικές ευαισθησίες με αδέσποτα ζώα. Ετρεχε συνεχώς» δήλωσε.
Ο Παναθηναϊκός, σε ανακοίνωσή του, εξέφρασε «τα βαθιά και ειλικρινή του συλλυπητήρια στους οικείους και τους συγγενείς του τεράστιου Μίμη Δομάζου».
Η ανακοίνωση της ΠΑΕ Παναθηναϊκός
«Η οικογένεια του Παναθηναϊκού θρηνεί σήμερα την απώλεια του κορυφαίου των κορυφαίων, του Μίμη Δομάζου. Είναι μία ημέρα πένθους για τον σύλλογο. Ο εμβληματικός Στρατηγός του Παναθηναϊκού μας πέρασε στην αιωνιότητα. Θα μείνει αθάνατος στη μνήμη όλων μας και τα επιτεύγματά του θα θυμίζουν και στις επόμενες γενιές ότι ο Μίμης Δομάζος ήταν ένας και μοναδικός
Ο Στρατηγός ήταν, είναι και θα είναι ο σπουδαιότερος ποδοσφαιριστής που ανέδειξε το ελληνικό ποδόσφαιρο. Υπήρξε ο πρώτος των πρώτων. Ήταν ο μεγάλος αρχηγός και ο ηγέτης του Τριφυλλιού στα 20 χρόνια κατά τα οποία τίμησε τη φανέλα του συλλόγου και λατρεύτηκε απ’ τους φιλάθλους όσο κανείς άλλος. Ήταν το “δέκα το καλό”! Ήταν εκείνος τον οποίο είχαν όλοι ως πρότυπο. Ήταν αυτός που άπαντες ήθελαν να έχουν αρχηγό τους. Ήταν εκείνος, τον οποίο κανείς δεν ήθελε αντίπαλο. Ήταν ο καλύτερος άσος των γηπέδων που έβγαλε ποτέ αυτή η χώρα.
Γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1942 και άρχισε το ποδόσφαιρο στις αλάνες των Αμπελοκήπων πέριξ της Λεωφόρου. Σε ηλικία 13 ετών έβγαλε το πρώτο του δελτίο με την Άμυνα Αμπελοκήπων. Το ταλέντο του ήταν απαράμιλλο και ο Παναθηναϊκός ήταν το πεπρωμένο του. Η ανεπίσημη πρεμιέρα του με τα πράσινα ως δεξί εξτρέμ έγινε σε φιλικό αγώνα εναντίον της ΑΕΚ για το Κύπελλο των Χριστουγέννων, που διεξήχθη στις 26 Δεκεμβρίου 1958. Ο τότε προπονητής των Πρασίνων, Σβέτισλαβ Γκλίσοβιτς εισηγήθηκε το 1959, την απόκτησή τού υπερταλαντούχου νεαρού άσου και ο Μίμης Δομάζος πήρε μετεγγραφή στον Παναθηναϊκό σε ηλικία μόλις 17 ετών.
Τη μέρα που φόρεσε και επίσημα τη φανέλα του Τριφυλλιού, ουσιαστικά άλλαξε ο ρους της ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου. Επί των ημερών του ο Παναθηναϊκός ήταν κυρίαρχος: κατέκτησε εννέα πρωταθλήματα (1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1969, 1970, 1972, 1977), τρία Κύπελλα (1967, 1969, 1977), κι ένα Βαλκανικό Κύπελλο (1977).
Ο σύλλογος έγινε πασίγνωστος στα πέρατα της γης και ο Δομάζος ήταν το πιο λαμπρό αστέρι του. Αποκορύφωμα της “χρυσής” εποχής του Δομάζου αποτέλεσε η επική πορεία του Τριφυλλιού μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971. Στο θρυλικό Γουέμπλεϊ μπήκε πρώτος στον αγωνιστικό χώρο ως αρχηγός της μοναδικής ελληνικής ομάδας που έπαιξε ποτέ σε τελικό της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης. Αργότερα, ηγήθηκε των Πρασίνων και στον ιστορικό διπλό τελικό του Διηπειρωτικού Κυπέλλου απέναντι στη Νασιονάλ Μοντεβιδέο. Ο “στρατηγός” αγέρωχος μπροστά με το νούμερο δέκα στην πλάτη και με το περιβραχιόνιο στο μπράτσο να δείχνει τον δρόμο και να εμπνέει τους συμπαίκτες του. Όπως έκανε πάντοτε σε όλα τα γήπεδα…
Έπαιξε αδιάκοπα στον Παναθηναϊκό απ’ το καλοκαίρι του 1959 ως το 1978. Επέστρεψε τον Δεκέμβριο του 1979 προκειμένου να κλείσει την τεράστια καριέρα του στην ομάδα της καρδιάς του. Φόρεσε τα πράσινα για 20 σεζόν πραγματοποιώντας 504 παρουσίες με το Τριφύλλι στο στήθος. Είναι ο κορυφαίος σε συμμετοχές στην ιστορία του Παναθηναϊκού αλλά και συνολικά στο ελληνικό ποδόσφαιρο (538 ματς, 141 γκολ). Αγωνίστηκε 39 φορές στα Κύπελλα Ευρώπης, ενώ συνολικά ξεπέρασε τα 600 παιχνίδια με το Τριφύλλι στο στήθος!
Ήταν ένας μέγας βιρτουόζος της μπάλας αλλά και ένας σπουδαίος εκτελεστής, όπως καταδεικνύουν τα 165 γκολ που πέτυχε με τον Παναθηναϊκό: 136 στο πρωτάθλημα, 26 στο Κύπελλο και 3 στην Ευρώπη ήταν ο εντυπωσιακός απολογισμός του και σε αυτό το πεδίο.
Γεννημένος νικητής ο Μίμης Δομάζος δεν ήθελε να χάνει ούτε στα φιλικά των παλαίμαχων του Παναθηναϊκού. Με δικό του γκολ το 2000, οι Πράσινοι επικράτησαν με 1-0 των παλαίμαχων του Άγιαξ παίρνοντας ρεβάνς για τον χαμένο τελικό του 1971.
Ο Δομάζος παρέμεινε μια ολόκληρη ζωή δίπλα στον Παναθηναϊκό, διατελώντας κατά περιόδους και μέλος της διοίκησης της ομάδας. Δεν έλειψε ποτέ από αγώνα του Παναθηναϊκού του. Με κρύα και βροχές, ακόμα και σε δύσκολες αγωνιστικά εποχές για τον σύλλογο, ο “στρατηγός” έδινε ανελλιπώς το «παρών» στην εξέδρα. Αιώνια παθιασμένος με το ποδόσφαιρο, αιώνια ερωτευμένος με τον Παναθηναϊκό…
Ο αξεπέραστος Δομάζος, ο “στρατηγός των στρατηγών”, ο λατρεμένος μας Μίμης, δεν είναι πια μαζί μας. Το αστέρι του όμως, θα λάμπει παντοτινά και θα αποτελεί οδηγό για τις νέες γενιές στον Παναθηναϊκό.
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους του».
