13 χρόνια εθισμένος: Πλέον συστήνεται ως εξαρτημένος τζογαδόρος και παρουσιάζει το βιβλίο του

Από τα 36 χρόνια της ζωής του, τα 13 είναι εθισμένος στον τζόγο. Μία ζωή με λίγες κορυφώσεις χαράς και...

άπειρες λύπης. 

Αυτή τη ζωή παρακολουθεί ο Ηλίας Αναστασιάδης, από απόσταση πλεον, και καταγράφει το «ταξίδι» του στον τζόγο, μέσα σε ένα βιβλίο με τίτλο «Δευτέρα» που κυκλοφορεί απο την Key Books.

«Από τα δεκαεφτά μέχρι τα τριάντα μου έχασα μια περιουσία στον τζόγο.
Το να παίζεις με τον τρόπο που το έκανα εγώ μπορώ να το παρομοιάσω μόνο με το να βρίσκεσαι σε ελεύθερη πτώση» αναφέρει ο Ηλίας Αναστασιάδης στο iefimerida.gr. 

Ξετυλίγοντας το κουβάρι από την αρχή, θυμάται. «Τίποτα δεν μπορεί να ανακόψει την πορεία σου προς το κενό και δυστυχώς, δεν είσαι στο γνωστό όνειρο όπου νιώθεις ότι πέφτεις αλλά τελικά ξυπνάς και πετάγεσαι απ’ το κρεβάτι δευτερόλεπτα προτού γίνεις χαλκομανία. Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει την πτώση σου».
«Έκανα μια συμφωνία με τον εαυτό μου: κάθε φορά που θα θέλω να παίξω σαν τρελός, θα κάθομαι στο γραφείο ή στο κρεβάτι και θα γράφω.
Να, τώρα, για παράδειγμα, θέλω σαν τρελός να παίξω ένα πενηντάρικο. Ό,τι βρω μπροστά μου, έτσι κάνω πάντα – ή τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια που η κατάστασή μου πάει απ’ το κακό στο χειρότερο».

Η ιστορία της ζωής του συνοψίζεται στο εξής. «Παίζω συστηματικά τζόγο απ’ τα δεκαεφτά. Όταν λέω συστηματικά, εννοώ πως το 90% του ελεύθερου χρόνου μου απ’ τα δεκαεφτά ως τα είκοσι εννιά μου το περνούσα παίζοντας. Στοίχημα, πόκερ, καζίνο. Όλα στο ίντερνετ».

Σε έναν μικρό απολογισμό αναφέρει. «Η ιστορία μου είναι μακρά και δαιδαλώδης, αλλά αυτό δεν με διαφοροποιεί από κανέναν. Καμία ιστορία δεν είναι απλή. Απλώς κάποιες είναι πιο περίπλοκες από τις άλλες. Αυτή είναι η ιστορία μου» 

Μέσα στο βιβλίο «Δευτέρα» ανακαλύπτεις όλα τα πρόσωπα του εθισμού του. iefimerida.gr