Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μαγική πόλη με μεγάλο λιμάνι που είχε έναν πολύ ψηλό δήμαρχο.Το δέντρο είχε στολιστεί στην κεντρική πλατεία και ο κόσμος ετοιμαζόταν να γιορτάσει τα Χριστούγεννα. Ήθελαν να περάσουν όμορφα τις γιορτές μιας δύσκολης χρονιάς...
Φαίνεται, όμως, ότι λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο, που ήταν ο αρχηγός των καλικάντζαρων. Ξαφνικά εμφανίστηκαν παραμονές των Χριστουγέννων οι καλικάντζαροι και άρχισαν τα καμώματά τους. "Άραγε, τι μπορούμε να κάνουμε για να χαλάσουμε τις γιορτές στην πόλη;" σκέφτηκαν κι έπεσαν πολλές ιδέες στο τραπέζι, αλλά απορρίφθηκαν όλες εκτός από μια.
"Δεν κάνουμε απεργία στο μάζεμα των σκουπιδιών;" πρότεινε ο Αρχιτζόγιας των καλικάντζαρων, που του την έδιναν από παιδί οι γιορτές και ειδικά τα Χριστούγεννα.
Οι καλικάντζαροι τον κοίταζαν με απορία και τον ρώτησαν να τους εξηγήσει τι εννοεί, αφού τον τελευταίο καιρό ο δήμαρχος τους πλήρωνε κανονικά μισθούς και υπερωρίες.
"Κοιτάξτε, είπε, αν σταματήσουμε να μαζεύουμε τα σκουπίδια λίγες μέρες, τότε θα σχηματιστούν "λόφοι" από σκουπίδια στους δρόμους και τις πλατείες της πόλης.Κάποιοι καλικάντζαροι διαφώνησαν με την ιδέα του Αρχιτζόγια, λέγοντας δεν υπάρχει λόγος να γεμίσουν με σκουπίδια την πόλη μέσα στα Χριστούγεννα. Εκείνος τους απάντησε ότι θα πουν για τη νέα υπηρεσία που ετοιμάζει ο δήμαρχος στον τομέα της καθαριότητας. "Ε και;" τον ρώτησαν. "Θα πούμε πως θέλει να δώσει σε ιδιώτες την καθαριότητα και θα χάσουμε το αντικείμενό μας και τις υπερωρίες μας" τους απάντησε ο Αρχιτζόγιας.
Το τελευταίο επιχείρημα για το χάσιμο των υπερωριών, δεν άφηνε κανένα περιθώριο διαφωνίας στους καλικάντζαρους. Οι υπερωρίες είναι κάτι σαν θρησκεία για τους καλικάντζαρους. Όχι ότι τους αρέσει να δουλεύουν τόσο πολύ. Μπορεί να κάθονται στο κανονικό τους ωράριο για να δημιουργήσουν "πλασματικές ανάγκες" για να μπορέσουν να κάνουν υπερωρίες. Αυτό θεωρείται ιερό κεκτημένο τους δικαίωμα, όπως είναι ο μισθός.
Έτσι, οι καλικάντζαροι τράβηξαν χειρόφρενο στα απορριμματοφόρα και τα σκουπίδια συσσωρεύονταν στους δρόμους και τις πλατείες της πόλης. Οι σωροί των σκουπιδιών μεγάλωσαν μέρα με την ημέρα κι έκρυβαν ακόμα και τα χριστουγεννιάτικα στολίδια.
Μάταια ο δήμαρχος προσπαθούσε να τους πείσει να σταματήσουν την απεργία, που όπως έλεγε, δεν είχε κανέναν ουσιαστικό λόγο, αφού δεν επρόκειτο να ιδιωτικοποιήσει την καθαριότητα. Είδε ότι δεν καταλάβαιναν τίποτα οι καλικάντζαροι και τους πήγε στα δικαστήρια. Κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα, ζητώντας να κηρυχθεί η απεργία παράνομη και καταχρηστική. Όμως το δικαστήριο ανέβαλε την εκδίκαση, κάνοντας δεκτή την ένσταση των καλικάντζαρων ότι δεν υπάρχει έγγραφο της δημαρχιακής επιτροπής.
Όλα έδειχναν ότι στην πόλη με το μεγάλο λιμάνι θα έκαναν φέτος Χριστούγεννα με σκουπίδια. Την τελευταία στιγμή ανέλαβαν δράση τα μικρά παιδιά που έβλεπαν τους μεγάλους να μην μπορούν να βρουν λύση στο πρόβλημα. Πήραν τις σφενδόνες τους και πήγαν στο δάσος και κυνήγησαν τους καλικάντζαρους. Μετά οι νεράιδες με το μαγικό τους ραβδί εξαφάνισαν τα σκουπίδια και επανήλθε η λάμψη των Χριστουγέννων στην πόλη.
Όσο για τους καλικάντζαρους επέστρεψαν στη θέση τους που είναι να πριονίζουν το δένδρο στα έγκατα της γης, όπως θέλει η λαική δοξασία.
@Κάποιοι θα λέτε ότι το τέλος είναι...τραβηγμένο από τα μαλλιά.Εντάξει, ρε μάγκες, παραμύθι είναι και πρέπει να έχει καλό τέλος.
Άσε που έξω κάνει πολύ κρύο, αλλά και μέσα δεν είναι καλύτερα, γιατί τα έχω πάρει άγρια με το μωρό που λέει ότι νιώθει τύψεις...
